Ο Ονησίφορος Ρουσιάς γυρίζει τον χρόνο πίσω, θυμάται τις σημαντικότερες στιγμές της ποδοσφαιρικής του διαδρομής και μιλά στο «Μπάλα στο χαλαρό» για τις επιλογές που σημάδεψαν την καριέρα του, τις εμπειρίες σε μεγάλες ομάδες της Κύπρου και το όνειρο που έζησε στην Αγγλία από νεαρή ηλικία.
Από το ντεμπούτο με την Εθνική Κύπρου και τις κατακτήσεις τίτλων μέχρι τις δυσκολίες, τις χαμένες ευκαιρίες και την απόφαση να αποσυρθεί από την ενεργό δράση, ο ίδιος κάνει τον δικό του απολογισμό, παραδεχόμενος πως, παρά το γεγονός ότι νιώθει γεμάτος, πάντα υπάρχει η σκέψη ότι θα μπορούσε να είχε πετύχει κάτι περισσότερο.
Πλέον, έχοντας μπροστά του μια διαφορετική καθημερινότητα, εξηγεί πώς προετοιμάστηκε για την επόμενη ημέρα μετά το ποδόσφαιρο, τι θα άλλαζε αν μπορούσε να γυρίσει τον χρόνο πίσω και γιατί, προς το παρόν, επιλέγει να απολαύσει όσα στερήθηκε όλα αυτά τα χρόνια.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Αυτούσια η συνέντευξη του Ονησίφορου Ρουσιά:
Πως είναι η ζωή και το συναίσθημα μετά την απόσυρση από την ενεργό δράση; «Είναι μια εντελώς διαφορετική ζωή. Έχεις πολλή ελεύθερο χρόνο σε σχέση με πριν, μια διαφορετική καθημερινότητα».
Είσαι ικανοποιημένος από το επόμενο βήμα μετά την απόσυρση; «Νιώθω ικανοποιημένος. Είχα στο μυαλό μου τι θέλω να ακολουθήσω όταν σταματήσω το ποδόσφαιρο. Όταν πήγα στη δεύτερη κατηγορία άρχισα να σκέφτομαι ότι μεγαλώνοντας πρέπει να δω την επόμενη ημέρα μετά το ποδόσφαιρο».
Πότε πήρες την απόφαση ότι ήρθε η στιγμή να σταματήσεις το ποδόσφαιρο; «Την απόφαση την πήρα πέρσι τον Γενάρη. Τα τελευταία 1-2 χρόνια προετοιμαζόμουνα».
Κάνοντας απολογισμό στην καριέρα σου, πέτυχες όσα θα ήθελες; «Μεγαλώνοντας ήταν το όνειρο μου να γίνω ποδοσφαιριστής και να καταφέρω να παίξω στις μεγάλες ομάδες, αλλά και στην Εθνική, πράγμα που το κατάφερα. Αλλά πάντα θέλεις το κάτι περισσότερο».
Τι θα άλλαζες στην καριέρα σου αν είχες την ευκαιρία; «Θα άλλαζα τον Ονησίφορο όταν ήταν στα 19 του. Έγινα release από μια ομάδα στην Αγγλία, είχα πρόταση από άλλη ομάδα, αλλά ήθελα να έρθω Κύπρο. Και μια απόφαση μου, μετά τον Ερμή είχα και πάλι πρόταση από το εξωτερικό και πάλι δεν πήγα. Ήταν το μόνο πράγμα που μπορώ να πω ότι θα άλλαζα».
Πως πήρες την απόφαση για την Αγγλία στα 16 σου; «Ήρθε μια πρόταση από ομάδα της Premier League που δε μπορείς να αρνηθείς. Θυμάμαι είχαμε πάει προκριματικά U-17 με την Εθνική και στον όμιλο μας ήταν το Βέλγιο, η Αγγλία και Αλβανία αν δεν κάνω λάθος. Έκανα ένα πολύ καλό τουρνουά. Από εκεί και πέρα, επικοινώνησαν μαζί μου».
Πως βίωσες την εμπειρία στην Αγγλία; «Μόλις πήγα την πρώτη φορά ήταν σε ηλικία 15.5 χρονών, ήταν μια απίστευτη εμπειρία, σαν ένα όνειρο. Φεύγοντας από το Παραλίμνι, να πας σε μια ομάδα της Premier League και να αντικρίσεις τις εγκαταστάσεις, τα γήπεδα και τους αστέρες, ήταν μια τεράστια εμπειρία».
Πως ήταν η επιστροφή στην Κύπρο; «Δεν ήταν εύκολη η επιστροφή γιατί με τον ερχομό μου στην Κύπρο κατατάχθηκα στον στρατό, πράγμα που αλλάζει τη ζωή του κάθε ποδοσφαιριστή. Ήταν τη σεζόν 2010-11. Το πρώτο εξάμηνο το έκανα εδώ (σ.σ. Παραλίμνι) και μετά πήρα τη μεταγραφή στην Ομόνοια και πηγαινοερχόμουνα καθημερινά».
Παρά τις δυσκολίες εκείνης της περιόδου, έβλεπες ότι βελτιωνόσουνα; «Ένιωθα ότι μπορώ να εξελεγχθώ και σαν ποδοσφαιριστής και σαν άνθρωπος. Κάτι που το είδα και στην πορεία».
Πως προέκυψε η μεταγραφή στην Ομόνοια: «Ήταν μια τεράστια μετάβαση. Το ενδιαφέρον της Ομόνοιας προέκυψε από ένα φιλικό της Εθνικής Κ-21 με τη Ρουμανία. Ο κ. Σαβέφσκι βρισκόταν στην κερκίδα. Έκανα ένα πολύ καλό παιχνίδι, σκόραρα αν δεν κάνω λάθος. Με το που τελείωσε το παιχνίδι με περίμενε έξω από το Μακάρειο και μου μίλησε και μου είπε ότι τον ενδιαφέρει η περίπτωση μου».
Πως θα χαρακτήριζες την πορεία σου στην Ομόνοια; «Στην Ομόνοια είχα αρκετά καλή πορεία. Λόγω των λεπτών που είχα και των γκολ, είχα καλή πορεία. Πάντα είχα μπροστά μου παίχτες που έβαζαν 20-25 γκολ, μπορώ να σου τους ονομάσω. Ήταν πάντα οι πρώτοι σκόρερ του πρωταθλήματος. Με το που πήγα, μέχρι να φύγω πάντα οι πρώτοι σκόρερ του πρωταθλήματος ήταν στην Ομόνοια. Όταν ήμουν εκεί, ήταν τρεις οι αλλαγές, αν ήταν πέντε οι αλλαγές όπως τώρα θα είχα σίγουρα περισσότερα λεπτά».
Πως βίωσες τα οικονομικά προβλήματα που είχε τότε η Ομόνοια; «Εντύπωση μου έκανε η αγάπη και το πάθος του κόσμου για την ομάδα τους. Μπορώ να σου πω μια ιστορία που ήταν πολύ έντονη και μου έμεινε στο μυαλό. Όταν ξεκινήσαμε την εκστρατεία για την οικονομική βοήθεια του σωματείου, πηγαίναμε σε διάφορα χωριά της Κύπρου, θυμάμαι ανθρώπους και συγκεκριμένα έναν παππού να δίνει τη σύνταξη του μπροστά μας για να σώσει το σωματείο της Ομόνοιας».
Τι αναμνήσεις έχεις από την ΑΕΚ; «Εξαιρετικές αναμνήσεις. Το να κατακτάς του Κύπελλο και σε λίγους μήνες και το Super Cup, είναι πράγματα που θα μείνουν χαραγμένα στο μυαλό μου».
Στο Super Cup σκόραρες, το χάρηκες λίγο παραπάνω; «Σίγουρα να βάζεις γκολ και να δίνεις τίτλο στην ομάδα σου νιώθεις πιο χαρούμενος γιατί είναι διαφορετικό από το να μην αγωνίζεσαι».
Αναγεννήθηκες μετά εκείνο το γκολ; «Σίγουρα θα ήθελα να αγωνιζόμουνα περισσότερο. Έφυγα από την Ομόνοια, πήγα στην ΑΕΚ και βρήκα μπροστά μου ακόμα ένα παίκτη που έβαζε 25 γκολ. Τον Φλοριάν και ο Τρισκόφσκι».
Η επιστροφή στην Ένωση και ο κορωνοϊός: «Εκείνη τη χρονιά έσκασε ο covid και το επόμενο καλοκαίρι ένιωσα την άρνηση από όλες τις ομάδες της πρώτης κατηγορίας γιατί δεν έκανα καλή χρονιά στο Παραλίμνι. Σε όποια ομάδα προτάθηκα το καλοκαίρι ήταν άρνηση μέχρι που πήγα στον Ερμή με τον Νίκο Παναγιώτου και έκανα εξαιρετική χρονιά».
Θεωρείς ότι στον Ερμή έκανες comeback; «Εκεί ένιωσα πιο ώριμος, πιο έτοιμος και νιώθω ότι ήταν η καλύτερη μου χρονιά που δε θα ξεχάσω. Νομίζω ότι η άρνηση των άλλων ομάδων με πείσμωσε και δούλεψα αρκετά για να βγει αυτό».
Το πέρασμα από την Ανόρθωση: «Τεράστια ομάδα και η Ανόρθωση. Ξεκίνησα πάρα πολύ καλά. Στο πρώτο μου παιχνίδι έβαλα και γκολ αλλά η συνέχεια δεν ήταν τόσο καλή για εμένα».
Πως βίωσες την τρίτη επιστροφή στην Ένωση: «Επέστρεψα στην Ένωση από μια κακή χρονιά για εμένα και βρήκα έναν προπονητή που με βοήθησε αρκετά. Ήταν ο Μαρίνος ο Σατσιάς, τον οποίο είχα και στον Ερμή. Με βοήθησε να παίξω ξανά, να πάρω παιχνίδια και να τα πάω καλά».
Νιώθεις γεμάτος από την καριέρα σου; «Νιώθω γεμάτος αλλά θα μπορούσε και για περισσότερα».
Το ντεμπούτο σου με την Εθνική έγινε στην Ιαπωνία. Πως το έζησες; «Επειδή ήταν και το πρώτο μου παιχνίδι ήταν ονειρικό. Θυμάμαι ήταν μια τεράστια εμπειρία, στην άλλη άκρη του κόσμου να κάνεις το ντεμπούτο σου με την Εθνική, θα το θυμάμαι για πάντα».
Πως θα χαρακτήριζες την εμπειρία σου με την εμπειρία σου με την Εθνική; «Όποτε πήγαινες στην Εθνική ήταν ευχαρίστηση κάθε παίκτη. Είναι τα πιο ωραία ταξίδια-παιχνίδια που έχει κάθε παίκτης να ζήσει.
Μετά τον Ερμή είχες προτάσεις ξανά από το εξωτερικό: «Υπήρχαν συγκεκριμένα από το Ισραήλ, από την Ελλάδα και από το Καζακστάν αλλά ήταν ο κορωνοϊός και ήταν ένα πράγμα που με κρατούσε πίσω. Θυμάμαι και στο Ισραήλ δεν αναγνώριζαν εμβόλια, αν πήγαινες εκεί έπρεπε να κάνεις ξανά άλλα δύο εμβόλια. Αν θα ερχόμουνα στην Εθνική θα έπρεπε να μπω 14 ημέρες καραντίνα. Ήταν περίπλοκη κατάσταση. Γυρνώντας το χρόνο πίσω μπορώ να πω ότι το μετάνιωσα αλλά πήγα στην Ανόρθωση και παίξαμε στους ομίλους του Conference League την ίδια χρονιά».
Σκέφτεσαι την επιστροφή σου από άλλο πόστο στο ποδόσφαιρο: «Προς το παρόν για κάποια χρόνια όχι. Θέλω να ξεκουραστώ, να απελευθερωθώ και να ζήσω αυτά που στερείται κάθε παίκτης τόσα χρόνια. Ταξίδια, οικογενειακές στιγμές».
Έχεις σκεφτείς ότι τα παιδιά σου μπορεί να ασχοληθούν με το άθλημα: «Μπορεί αλλά δε θα πιέσω, αν έρθει από μόνο του ας έρθει».
