Άρθρο της Τίνας Παύλου*
Στην αυγή μιας εποχής που χαρακτηρίζεται από ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις και κοινωνικές ανακατατάξεις, ο ρόλος του γονιού και η δομή της οικογένειας δοκιμάζονται όσο ποτέ άλλοτε. Ως κοινωνία, βρισκόμαστε σε ένα σταυροδρόμι που η ανάγκη για σταθερότητα συγκρούεται με την ταχύτητα της καθημερινότητας. Το όραμά μου, «Φωνή για κάθε Οικογένεια», δεν είναι σύνθημα, αλλά δέσμευση για την οικοδόμηση ενός περιβάλλοντος στο οποίο κάθε παιδί θα μεγαλώνει με ασφάλεια και ποιότητα ζωής στη χώρα μας.
Η σύγχρονη πραγματικότητα φέρνει τον γονιό αντιμέτωπο με πρωτόγνωρες προκλήσεις. Το διαδίκτυο έχει καταστεί ένας «διαφορετικός κόσμος», ένας χώρος πληροφόρησης, αγορών αλλά και σοβαρών κινδύνων που απαιτεί συνεχή εγρήγορση. Παράλληλα, οι σκιές των εξαρτήσεων, από τον τζόγο και το αλκοόλ μέχρι την κάνναβη και άλλες ουσίες, παραμονεύουν, απειλώντας τη συνοχή του οικογενειακού ιστού. Σε αυτό το πλαίσιο, η οικογένεια πρέπει να παραμείνει ένας θεσμός αδιαμφισβήτητος, ένας λιμένας που θα στηρίζεται διαχρονικά από την πολιτεία, ώστε να αντεπεξέρχεται σε κάθε κρίση.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Πώς όμως πετυχαίνουμε την πολυπόθητη ψυχική ισορροπία σε αυτό το ταραγμένο τοπίο; Η απάντηση βρίσκεται στην επικοινωνία, τον σεβασμό και τα όρια. Η ασφάλεια δεν είναι μόνο σωματική, είναι συναισθηματική και κοινωνική. Για να προσφέρουμε αυτά τα εφόδια στα παιδιά μας, εμείς οι γονείς χρειαζόμαστε τα κατάλληλα εργαλεία. Ο σεβασμός και η εκτίμηση, η οικοδόμηση μιας βαθιάς σχέσης εμπιστοσύνης και η στάση ευγνωμοσύνης αποτελούν τα θεμέλια. Οφείλουμε να επιδεικνύουμε επιείκεια και κατανόηση, αποφεύγοντας τις παγίδες της επίκρισης και του «Σ’ το είπα», και να έχουμε τη δύναμη να συγχωρούμε τα λάθη, καλλιεργώντας ταυτόχρονα την πνευματικότητα.
Η ψυχική υγεία είναι δικαίωμα
Ωστόσο, η ατομική προσπάθεια της κάθε οικογένειας πρέπει να πλαισιώνεται από μια συγκροτημένη κρατική πολιτική πρόληψης. Η ψυχική υγεία δεν μπορεί να είναι πολυτέλεια, αλλά δικαίωμα. Η πρότασή μου είναι σαφής. Ένας ψυχολόγος και ένας κοινωνικός λειτουργός σε κάθε σχολείο, ώστε η στήριξη να ξεκινά από τη βάση. Χρειαζόμαστε προσβάσιμα προγράμματα συναισθηματικής ενδυνάμωσης και ενημέρωσης για τους γονείς και μια ουσιαστική ενίσχυση του αθλητισμού και του πολιτισμού, που λειτουργούν ως η ασπίδα ενάντια στη φθορά.
Η οικογένεια, ως ο πρωταρχικός πυρήνας κοινωνικοποίησης, χρειάζεται σήμερα περισσότερο από ποτέ μια «ασπίδα» προστασίας που να ξεκινά από το κράτος και να φτάνει μέχρι το κάθε σπίτι. Δεν αρκεί να μιλάμε για θεωρητική στήριξη, οφείλουμε να διασφαλίσουμε ότι κάθε γονιός έχει πρόσβαση σε εργαλεία ενημέρωσης και συναισθηματικής υποστήριξης.
Η παρουσία ειδικών, όπως ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών σε κάθε σχολική μονάδα, αποτελεί για μένα αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα. Είναι ο μόνος τρόπος να εντοπίζονται έγκαιρα οι δυσκολίες και να παρέχεται η απαραίτητη καθοδήγηση πριν οι προκλήσεις μετατραπούν σε αδιέξοδα. Παράλληλα, η επένδυση στον αθλητισμό και τον πολιτισμό δεν είναι μια δαπάνη πολυτελείας, αλλά μια στρατηγική επένδυση στην ψυχική υγεία και την ενδυνάμωση των νέων μας.
Οφείλουμε να δημιουργήσουμε μια κοινωνία στην οποία οι σχέσεις, ή είναι συντροφικές, είτε αφορούν γονείς, παιδιά, αδέλφια και συναδέλφους, διέπονται από σεβασμό και εμπιστοσύνη.
*Κλινική Διευθύντρια θεραπευτικής μονάδας «Αγία Σκέπη»
