«Σήμα» κινδύνου εκπέμπει η ΠΑ.ΣΥ.Κ.Ι για τις σοβαρές καταγγελίες που διατυπώνει η Παγκύπρια Συντεχνία Νοσηλευτών ότι ανακοπές καταγράφονται καθημερινά στα νοσοκομεία. Η Συντεχνία τονίζει ότι η συγκεκριμένη καταγγελία «δεν απαντά στο ουσιώδες ερώτημα: Εάν, στη συγκεκριμένη περίπτωση, υπήρχαν οι αναγκαίες συνθήκες ασφάλειας, επαρκής στελέχωση και κατάλληλη επίβλεψη για τους συγκεκριμένους ασθενείς.»

Η ΠΑΣΥΚΙ σημειώνει πως «η νοσηλεία ασθενών εκτός του τμήματος της ειδικότητας τους δεν αποτελεί ουδέτερη ή ανώδυνη πρακτική.»

«Πρόκειται για λύση ανάγκης, η οποία προϋποθέτει σαφή ιατρική ευθύνη, επαρκές και έμπειρο προσωπικό και οργανωμένη κλινική επιτήρηση. Όταν αυτές οι προϋποθέσεις δεν διασφαλίζονται, ο κίνδυνος για τον ασθενή αυξάνεται αντικειμενικά.

Η ΠΑ.ΣΥ.Κ.Ι έχει κατ’ επανάληψη προειδοποιήσει ότι η χρόνια υποστελέχωση, οι κλειστές κλίνες και η λειτουργία τμημάτων πέραν των ορίων ασφαλείας δεν αποτελούν θεωρητικό ή συντεχνιακό ζήτημα. Παράγουν πραγματικό κλινικό κίνδυνο. Για τους ασθενείς και για το προσωπικό που καλείται να εργάζεται υπό συνθήκες πίεσης και αυξημένης ευθύνης.

Η επίκληση της εποχικής υπερπληρότητας δεν συνιστά επαρκή εξήγηση. Αντιθέτως, αναδεικνύει διαχρονική αποτυχία προγραμματισμού. Τα δεδομένα του χειμώνα είναι γνωστά εκ των προτέρων. Η πρόβλεψη και η έγκαιρη στελέχωση αποτελούν ευθύνη της διοίκησης και όχι συγκυριακό φαινόμενο.

Το γεγονός ότι ο προϋπολογισμός του 2026 του Ο.Κ.Υπ.Υ. δεν έχει εγκριθεί, με άμεσο αντίκτυπο στη δυνατότητα προσλήψεων, επιβαρύνει περαιτέρω την κατάσταση. Η ασφάλεια των ασθενών δεν αναστέλλεται λόγω δημοσιονομικών εκκρεμοτήτων ούτε μεταφέρεται ως ευθύνη στους επαγγελματίες υγείας της πρώτης γραμμής.

Η ΠΑ.ΣΥ.Κ.Ι αναμένει άμεσα τεκμηριωμένη και πλήρη διερεύνηση των συγκεκριμένων περιστατικών με κλινικά και οργανωτικά δεδομένα, σαφή οριοθέτηση ιατρικής και διοικητικής ευθύνης όταν ασθενείς νοσηλεύονται εκτός ειδικότητας, άμεση ενίσχυση κρίσιμων τμημάτων με βάση πραγματικές ανάγκες και όχι λογιστικούς περιορισμούς, καθώς και δημόσια αποτύπωση των ορίων ασφαλούς λειτουργίας κάθε τμήματος.

Η υποβάθμιση του προβλήματος δεν προστατεύει το σύστημα υγείας. Το αποδυναμώνει. Οι ιατροί του δημοσίου δεν θα αποδεχθούν τη μετακύλιση της ευθύνης σε κλινικό επίπεδο για αποφάσεις που λαμβάνονται σε διοικητικό επίπεδο και επηρεάζουν άμεσα την ασφάλεια των ασθενών.»