Ανοίγει την συζήτηση περί υποψηφιότητας για το 28, όμως ο κύριος στόχος φαίνεται να είναι η Προεδρία του ΔΗΣΥ
Όταν τον περασμένο χρόνο άρχισε η φημολογία ότι ο Γιώργος Παμπορίδης θα διεκδικούσε βουλευτική έδρα με το ψηφοδέλτιο του Δημοκρατικού Συναγερμού, κάποιοι εκπλάγηκαν και δεν ήταν λίγοι εκείνοι που εκτιμούσαν ότι θα κάνει πίσω την τελευταία στιγμή. Λίγο το θερμό του χαρακτήρα του σε συνδυασμό με τις εμφανείς διαφωνίες που είχε για το πώς πολιτεύεται η ηγεσία, ήταν αρκετά για να ενισχύσουν εκείνη την πεποίθηση που ήθελε τον πρώην υπουργό Υγείας να μην προχωρά μέχρι τέλους σε αυτή τη μάχη. Μία μάχη, που φάνταζε και εκτός των νερών του και εκτός της ιδιοσυγκρασίας του. Το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών και κυρίως η επιτυχής σειρά κατάταξής του, δεν αποτέλεσαν απλώς τη νίκη του προσωπικού του στοιχήματος. Αποτέλεσε τη νομιμοποίηση στο να έχει ισχυρό λόγο και ρόλο για το πώς θα κινηθεί ο ΔΗΣΥ στις προεδρικές εκλογές. Το ερώτημα βεβαίως είναι ποιος μπορεί να είναι ο ρόλος του σε αυτά τα δύσκολα για τον ίδιο δεδομένα. Αν εκείνο το έρεισμά του που κινητοποίησε απογοητευμένους Συναγερμικούς και ψηφοφόρους στις παρυφές του κόμματος τον περασμένο Μάιο, είναι αρκετό για να τον αναδείξει αυτή τη φορά ως τον Συναγερμικό υποψήφιο για την Προεδρία της Δημοκρατίας. Με δεδομένο ότι η υποψηφιότητά του δεν αποτελεί φαβορί το ερώτημα μετακινείται στο αν θα αποσύρει το ενδιαφέρον του στην πορεία, αν θα δώσει την μάχη για την τιμή των όπλων ή αν κτίζει πλέον έδαφος για την Προεδρία του ΔΗΣΥ.
Μία ταραχώδης διαδρομή
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Πόσο καλοκαίρι χωράει ένας Σεπτέμβρης;
Συναγερμός σε τροχιά χρίσματος για το ‘28
Η αλήθεια είναι πως η μέχρι τώρα πολιτική διαδρομή του Γιώργου Παμπορίδη δεν ήταν βασισμένη σε συμμαχίες, δημόσιες σχέσεις και στρατόπεδα που θα του άνοιγαν δρόμους, αλλά ήταν μάλλον, μία πολιτική διαδρομή συγκρουσιακή. Αυτό αφενός τον βοήθησε στο να περάσει το ΓεΣΥ, αφετέρου κατάφερε να δημιουργήσει αρκετούς εχθρούς σε οργανωμένα σύνολα και πολιτικούς κύκλους. Σε ό,τι αφορά τον ΔΗΣΥ, βρέθηκε απέναντι από τέσσερις τάσεις:
- Τον Αβέρωφ Νεοφύτου
- Τον Ευθύμιο Δίπλαρο
- Αμφισβήτησε ευσχήμως την Αννίτα Δημητρίου
- Και εξαιτίας των φιλοδοξιών του δημιούργησε αντιπαλότητες με άλλα πρωτοκλασάτα στελέχη
Ήταν ο πρώτος που αμφισβήτησε τον Αβέρωφ Νεοφύτου και την πολιτική που ακολουθούσε στο κόμμα κατά τις ευρωεκλογές του 2019, προηγουμένως τον φωτογράφισε ως πολέμιο το ΓεΣΥ. Η διάσταση των δύο ανδρών επιβεβαιώθηκε όχι μόνο στις προεδρικές του 2023 και στις μετέπειτα εσωκομματικές, αλλά και σε πρόσφατες δηλώσεις του στο «Pints of Politics» που υποστήριζε ότι αν ο Αβέρωφ Νεοφύτου επιστρέψει θα τον βρει απέναντί του.
Απαξίωσε στο μεσοδιάστημα τον Ευθύμιο Δίπλαρο με την γνωστή ατάκα ότι «δεν τον εκφράζει ο Συναγερμός του Δίπλαρου», ενώ και η πρόσφατη δήλωσή του στο «alpha Καλοκαίρι» για το πώς το έγκλημα έχει διεισδύσει στην πολιτική προκάλεσε ερωτήματα. Αν ήταν μία γενική διατύπωση ή αν η δήλωση αφορούσε συγκεκριμένους πολιτικούς που θα αποκάλυπτε στην πορεία. Η αναφορά του πως κατέρχεται στις βουλευτικές εκλογές γιατί τον ενδιαφέρει η επόμενη μέρα στον ΔΗΣΥ ήταν αρκετή για να μην αντιμετωπιστεί με θέρμη από πρόσωπα της ηγεσίας και άλλα πρωτοκλασάτα στελέχη. Αντιθέτως αμφισβήτησαν πολλές φορές την κομματική του προσήλωση και του καταλόγισαν υπέρμετρες φιλοδοξίες και τυχοδιωκτισμό. Ρόλο σε αυτό βεβαίως έπαιξε και το γεγονός ότι το όνομα του Γιώργου Παμπορίδη διακινείτο στις προεδρικές εκλογές του 2023, ως υποψηφίου που θα στηριζόταν από το ΑΚΕΛ και το ΔΗΚΟ. Και αυτό από μόνο του αποτέλεσε για πολλά στελέχη και κομματικούς, το μεγαλύτερο πολιτικό αμάρτημα που δεν θα του συγχωρήσει μέρος της συναγερμικής βάσης.
Παρότι ο ίδιος διαφώνησε ανοικτά με την Αννίτα Δημητρίου και εν πολλοίς αμφισβήτησε το ηγετικό της βάρος, πιστώνεται στην Πρόεδρο του ΔΗΣΥ ότι δεν ένιωσε ανασφάλεια και επεδίωξε την παρουσία Παμπορίδη στο ψηφοδέλτιο. Αντιλαμβανόμενη προφανώς πως και στα δύο σενάρια θα έβγαινε κερδισμένη. Είτε δηλαδή με την υποψηφιότητά του θα ενίσχυε τα ποσοστά του κόμματος σε μία κρίσιμη μάχη, είτε θα αποτύγχανε και θα έβγαινε από τη μέση, μια και καλή ένας εν δυνάμει εσωκομματικός αντίπαλος. Όμως όσο κι αν η Αννίτα Δημητρίου έδειξε πολιτική μεγαλοθυμία για να βρίσκεται στο ψηφοδέλτιο, πολλά λέγονται για το πώς αντιμετωπίστηκε ευρύτερα η υποψηφιότητά του. Η καταγγελία που έκανε στα συλλογικά όργανα περί υπόσκαψης της υποψηφιότητάς του, φωτογράφιζε τον Ευθύμιο Δίπλαρο, ενώ η αίσθηση που καλλιεργήθηκε εντός ΔΗΣΥ, είναι ότι το ενδεχόμενο εκλογής του με καλά ποσοστά θα του ανοίξει τον δρόμο για διεκδικήσεις που συγκρούονται με τις φιλοδοξίες άλλων. Σε αυτό το περιβάλλον η κατάταξη του (δεύτερος σε σταυρούς προτίμησης στη Λευκωσία) θεωρήθηκε για πολλούς άθλος. Και εξάχθηκε το συμπέρασμα στα κομματικά στελέχη, πως εκτός από την κινητοποίηση της χαλαρής ψήφου των Συναγερμικών, ο ίδιος αναπόφευκτα έτυχε στήριξης και από μέρος της σκληρής συναγερμικής βάσης.
Το plan b
Όλη όμως αυτή η ταραχώδης διαδρομή με συγκρούσεις και ευθεία αμφισβήτηση πρωτοκλασάτων στελεχών για το πώς πολιτεύονται και πώς έχουν αλλοιώσει τον ΔΗΣΥ δίνει την αίσθηση πως η όποια άλλη φιλοδοξία του είναι καταδικασμένη. Ο ίδιος άλλωστε έχει παραδεχτεί πως δεν έχει την πρόσβαση στα συναγερμικά μέλη αλλά και το έρεισμα που έχουν οι δύο εν δυνάμει ανθυποψήφιοι του Αννίτα Δημητρίου και Αβέρωφ Νεοφύτου. Και με δεδομένο ότι η Πινδάρου επιχειρεί να επισπεύσει την διαδικασία επιλογής υποψηφίου τα δεδομένα ευνοούν λιγότερο από τους τρεις τον Γιώργο Παμπορίδη.
Κύκλοι του περίγυρού του σημειώνουν ότι αν το κόμμα προχωρήσει σε εσωκομματική διαδικασία τότε αυτή θα είναι μια μάχη που θα πρέπει να δοθεί ανεξαρτήτως αποτελέσματος. Ο Γιώργος Παμπορίδης βάσει δηλώσεών του φαίνεται πάντως συμφιλιωμένος με το γεγονός ότι δύσκολα θα λάβει το χρίσμα. Δεν έχει άλλωστε μπει στη διαδικασία συλλογής υπογραφών και εγγραφής μελών. Κύριος στόχος όμως μέσα από όλο αυτό είναι η Προεδρία του ΔΗΣΥ. Δεν ήταν καθόλου τυχαίες οι αναφορές του κατά τον προεκλογικό πως τον ενδιαφέρει η επόμενη μέρα του ΔΗΣΥ και πως ο τρόπος που πολιτεύεται το κόμμα δεν τον εκφράζει. Με δεδομένες και τις διαφωνίες του για την καταστατική αλλαγή που θέλει την βάση να εκλέγει τον υποψήφιο του κόμματος και τις προειδοποιήσεις του για εσωστρέφεια πριν από την κρίσιμη μάχη, κτίζει το έδαφος για να διεκδικήσει την Προεδρία του ΔΗΣΥ. Είτε στο σενάριο που η Αννίτα Δημητρίου είναι υποψήφια και εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Είτε αν αποτύχει, αμφισβητώντας την. Το ερώτημα βεβαίως, είναι, αν θα έχει καταφέρει, είτε να διορθώσει σχέσεις με στελέχη που έχουν μεγάλη επιρροή στον πυρήνα, είτε αν θα επιχειρήσει μέσα από το αφήγημα της αναδιαμόρφωσης του κόμματος να κτίσει νέες συμμαχίες και να φέρει νέο κόσμο κοντά.
