Η πολιτική έχει τελειώσει και τη θέση της πλέον έχει πάρει η στρατηγική της εικόνας, των βεγγαλικών, των πρόσκαιρων εντυπώσεων
Τα πράγματα ξεφεύγουν. Οι επόμενοι μήνες θα μετατραπούν σε μια ατελείωτη θεατρική παράσταση με πρωταγωνιστές όλους αυτούς που θέλουν να γίνουν ή να ξαναγίνουν Πρόεδροι. Κι έχω την εντύπωση ότι η πολιτική θα αποδείξει ξανά πως η κατρακύλα δεν έχει σταματημό. Κι όσα ζήσαμε μέχρι τώρα θα φαντάζουν μια καλή ανάμνηση.
Δεν είναι υπερβολή. Μόνο την προθέρμανση των διαφόρων εν δυνάμει υποψηφίων να δει κανείς, θα αντιληφθεί τι μάς περιμένει παρακάτω. Η πολιτική έχει τελειώσει και τη θέση της πλέον έχει πάρει η στρατηγική της εικόνας, των βεγγαλικών, των πρόσκαιρων εντυπώσεων. Θα μου πείτε «μα ζούμε στην εποχή των social media». Σωστά. Μόνο που όσο κι αν υποταγόμαστε σε αυτά, όσο κι αν μας επηρεάζουν και όσο κι αν κλέβουν από τη ζωή μας τις πιο όμορφες στιγμές, στο βάθος ο καθένας αντιλαμβάνεται πως αυτός ο κόσμος (των social media) δεν είναι τίποτε άλλο από μια ψευδαίσθηση πραγματικότητας. Το να ζει κάποιος μέσα σε αυτή την ψευδαίσθηση, είναι δικαίωμά του. Το να ζουν όμως μέσα σε αυτή πολιτικοί οι οποίοι θέλουν να κυβερνήσουν τον τόπο, είναι τραγικό και επικίνδυνο.
Όχι, δεν πρόκειται για αξιοποίηση επικοινωνιακών δυνατοτήτων. Πρόκειται για ένα τρόπο σκέψης που καταστρέφει την ουσία και υιοθετεί την προσέγγιση του επιφανειακού, του εντυπωσιασμού, της υποτίμησης -σε τελική ανάλυση- της σοβαρότητας που οφείλει να διακρίνει κάποιον που θέλει να ηγηθεί μιας ολόκληρης χώρας. Διότι, όλο αυτό το σκηνικό οδηγεί στην ανάγκη να είναι κάποιος αρεστός, όχι ωφέλιμος. Κι αν στην περίπτωση του κάθε πολίτη που ηδονίζεται στη θέα των likes έχει ψυχολογική εξήγηση για το άτομό του, στην περίπτωση των πολιτικών τα πράγματα είναι πολύ πιο περίπλοκα. Η καθημερινή ενασχόληση όλων αυτών με τα social media δημιουργεί εύλογα την απορία, πότε αλήθεια βρίσκουν καιρό να ασχοληθούν και με τα σοβαρά προβλήματα αυτού του τόπου.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Ετοιμαστείτε λοιπόν να δούμε καραγκιοζιλίκια από αυτά που νομίζαμε πως μόνο ο Φειδίας κάνει. Ετοιμαστείτε να δεχθούμε ένα βομβαρδισμό από «φαεινές ιδέες» και υποσχέσεις και, το χειρότερο, ετοιμαστείτε να δούμε την τοξικότητα που ευδοκιμεί σε αυτό το χώρο να βγαίνει στους δρόμους και τις πλατείες, στις δημόσιες εμφανίσεις και τις παρασκηνιακές ίντριγκες.
Κι έτσι σε μια χώρα που αντιμετωπίζει την ανοικτή πληγή του Κυπριακού, που απειλείται από ένα ασταθές περιφερειακό σκηνικό, που άγεται και φέρεται συχνά από αποφάσεις άλλων, που παρακολουθεί με τρόμο το ράλι στις τιμές του πετρελαίου, που δεν κατάφερε να δημιουργήσει σταθερό υπόβαθρο οικονομίας και που οι πολίτες δοκιμάζονται από την ακρίβεια και την απρόσιτη πλέον στέγη, όλοι εμείς θα κληθούμε να επιλέξουμε το αύριο μέσα από την επικοινωνιακή (και μόνο) διαχείριση του σήμερα.
Φοβάμαι λοιπόν όλ’ αυτά που θα γίνουν… Η χώρα μπαίνει σε ένα 17μηνο θέατρο σκιών την ώρα που ολόκληρος ο πλανήτης έρχεται τούμπα και δεν ξέρει τι του ξημερώνει. Εμείς όμως θα προσέχουμε την εικόνα μας, θα φτιάχνουμε τα βιντεάκια μας, θα προσπαθούμε με κάθε τρόπο να υποσκάψουμε κι αν είναι δυνατό να θάψουμε τους αντιπάλους μας κι όταν θα έρθει η ώρα του λογαριασμού θα διερωτόμαστε γιατί μας ήρθε τόσο βαρύς.
Και δεν θα ξοφλιέται με likes και followers…
