ALPHA της Κυριακής

Τα μεγάλα κόμματα ψάχνονται και ο χώρος του Κέντρου αναζητά ξανά τον ρόλο του

Η προεκλογική περίοδος για τις Προεδρικές του 2028 μπορεί επισήμως να μην έχει αρχίσει, όμως η αντίστροφη μέτρηση για τους ενδιαφερόμενους υποψήφιους και τα κόμματα έχει ήδη ξεκινήσει.

Μετά και τις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου, αλλά και τις Προεδρικές του 2023, το πολιτικό σκηνικό γύρισε σελίδα. Τα κόμματα μετρούν τις δυνάμεις τους, αναζητούν συμμάχους και εξετάζουν πρόσωπα, ενώ πίσω από τις δημόσιες δηλώσεις βρίσκεται σε εξέλιξη μια πολύ πιο σύνθετη διαδικασία συζητήσεων για νέες συμμαχίες και αλλαγές στρατοπέδων.

Το ενδιαφέρον πλέον δεν βρίσκεται μόνο στο ποιος θα είναι υποψήφιος, αλλά στο ποιος θα μπορέσει να συγκροτήσει γύρω του μια πραγματική πολιτική συμμαχία.

Κάτι που ίσως να αποτελέσει το μεγάλο στοίχημα των Προεδρικών του 2028.

Ο ΔΗΣΥ καλείται να επιλέξει υποψήφιο

Στον Δημοκρατικό Συναγερμό η συζήτηση έχει ήδη περάσει σε πιο συγκεκριμένο επίπεδο.

Στο τραπέζι υπάρχουν ήδη τα ονόματα της Προέδρου του κόμματος Αννίτας Δημητρίου, του τέως Προέδρου Αβέρωφ Νεοφύτου και του βουλευτή Γιώργου Παμπορίδη, ενώ ο διορισμός του τέως κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΔΗΣΥ Νίκου Τορναρίτη ως Ειδικός Πολιτικός Απεσταλμένος του Προέδρου της Δημοκρατίας για το Κυπριακό σε χώρες της Ασίας και της Αφρικής άνοιξε νέα μέτωπα ανάμεσα στην ηγεσία του κόμματος. Ταυτόχρονα νομίζω πως κανένας δεν πιστεύει τον Νίκο Χριστοδουλίδη πως ο συγκεκριμένος διορισμός δεν είχε καμία προεκλογική σκοπιμότητα.

Η ηγεσία του κόμματος δήλωσε ότι ο ΔΗΣΥ θα κατέλθει με δικό του υποψήφιο. Το κρίσιμο ερώτημα, επομένως, είναι ποιο πρόσωπο θα επιλεγεί και ποια πολιτική στρατηγική συμμαχία θα συνοδεύσει αυτή την επιλογή.

Παράλληλα και αναλόγως των πολιτικών εξελίξεων κυρίως σε ότι έχει να κάνει με το κυπριακό δεν αποκλείεται να ακουστούν ξανά φωνές εντός του Συναγερμού υπέρ της στήριξης του Προέδρου Χριστοδουλίδη.

Το ΑΚΕΛ ξεκαθαρίζει

Στην άλλη πλευρά, το ΑΚΕΛ έχει ήδη θέσει ως στρατηγικό στόχο τις Προεδρικές του 2028 και έχει ξεκαθαρίσει δια στόματος Στέφανου Στεφάνου ότι Δεν αποτελεί επιλογή μια υποψηφιότητα που δεν θεωρεί προτεραιότητα τη λύση του Κυπριακού στη συμφωνημένη βάση και πλαίσιο.

Έχουν ήδη εμφανιστεί διαφορετικά ονόματα στο πλαίσιο της συζήτησης για την υποψηφιότητα της Αριστεράς, όμως φαβορί για να λάβει το χρίσμα θεωρείται ο Ανδρέας Μαυρογιάννης, ένα πρόσωπο με πολιτική αναγνωρισιμότητα από την προηγούμενη υποψηφιότητα του στις Προεδρικές του 2023.

Ο χώρος του Κέντρου

Ίσως το μεγαλύτερο ερωτηματικό των επόμενων μηνών να αφορά τον χώρο του Κέντρου.

Το ΔΗΚΟ δεν έχει ακόμη καταλήξει σε τελική στρατηγική για το 2028 και παρακολουθεί τις εξελίξεις, ενώ την ίδια στιγμή πρόσωπα από τον ευρύτερο κεντρώο χώρο αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο αυτόνομης πολιτικής πρότασης.

Χαρακτηριστική είναι η πρόσφατη δημόσια τοποθέτηση του Κυριάκου Κενεβέζου, ο οποίος μίλησε για την ανάγκη μιας «αυτόνομης και σύγχρονης πρότασης» του Κέντρου, χωρίς να αποκλείσει το ενδεχόμενο να έχει ο ίδιος ρόλο στις εξελίξεις.

Ταυτόχρονα το ΔΗΚΟ διατηρεί τρεις θέσης υπουργών στην παρούσα κυβέρνηση που δηλώνουν ότι πρέπει να συνεχιστεί η στήριξη στον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη, αλλά και μια μερίδα στελεχών που επιθυμούν συνεργασία με τον Δημοκρατικό Συναγερμό.

Και φυσικά υπάρχει ο Νίκος Χριστοδουλίδης

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορεί να δηλώνει ότι δεν είχε λάβει ακόμη απόφαση για τις Προεδρικές του 2028, ωστόσο θεωρείται δεδομένο ότι θα διεκδικήσει δεύτερη θητεία.

Η παρουσία του ως εν ενεργεία Προέδρου δημιουργεί ένα διαφορετικό πολιτικό δεδομένο για τα υπόλοιπα κόμματα, τα οποία καλούνται να σχεδιάσουν τη στρατηγική τους έχοντας απέναντί τους έναν υποψήφιο που θα διεκδικεί την ανανέωση της θητείας του. Προεκλογικά το 2023 ο Νίκος Χριστοδουλίδης δημιούργησε γύρω του μια τεράστια δυναμική νίκης στις εκλογές με οποιονδήποτε αντίπαλο κατά τον δεύτερο γύρο. Η λεγόμενη παράσταση νίκης λειτούργησε υπέρ της υποψηφιότητας του ώστε να κτίσει ή και να δημιουργήσει νέες συμμαχίες με κόμματα και κοινωνικές ομάδες που τον υποστήριξαν.

Δεδομένης της φθοράς που φέρνει η διακυβέρνηση και λαμβάνοντας υπόψη και πρόσφατες δημοσκοπήσεις η σημερινή «φωτογραφία» της παράστασης νίκης είναι εντελώς διαφορετική.

Στοίχημα είναι οι συμμαχίες

Όσο περνά ο χρόνος, γίνεται περισσότερο εμφανές ότι οι Προεδρικές του 2028 δεν θα είναι μόνο μια αναμέτρηση ονομάτων.

Θα είναι αναμέτρηση και αναμέτρηση πολιτικών συμμαχιών.

Ο ΔΗΣΥ θα πρέπει να αποφασίσει με ποιο πρόσωπο θα εκφράσει τη δική του πρόταση. Πρωτίστως όμως θα πρέπει να δημιουργήσει αυτή την πρόταση και να διαμορφώσει αφήγημα.

Το ΑΚΕΛ αναζητά ευρύτερες συνεργασίες και δείχνει να κλίνει προς Μαυρογιάννη.

Το ΔΗΚΟ και τα υπόλοιπα κόμματα του Κέντρου καλούνται να αποφασίσουν εάν θα λειτουργήσουν ως μέρος μιας μεγαλύτερης συμμαχίας ή θα επιχειρήσουν να χαράξουν διαφορετική πορεία.

Και ο Νίκος Χριστοδουλίδης, εφόσον διεκδικήσει δεύτερη θητεία, θα βρεθεί αντιμέτωπος με ένα πολιτικό σκηνικό εντελώς διαφορετικό από εκείνο του 2023. Πλέον ΔΗΠΑ και ΕΔΕΚ είναι εκτός Βουλής ενώ δεν έχει δεδομένη ούτε την στήριξη του ΔΗΚΟ.

Η μάχη άρχισε

Ο πολιτικός χάρτης της Κύπρου βρίσκεται σε διαδικασία ανασύνθεσης.

Το ενδιαφέρον των επόμενων μηνών δεν θα βρίσκεται μόνο στις δημοσκοπήσεις και στα ονόματα. Θα βρίσκεται στις συναντήσεις, στο τι κρύβεται πίσω από τις λέξεις στις δημόσιες τοποθετήσεις, αλλά και στις κινήσεις που θα γίνουν μακριά από τις κάμερες.

Γιατί μέχρι το 2028 μπορεί να αλλάξουν πολλά. Ιδιαίτερα σε ότι αφορά το κυπριακό που παραμένει μεν στάσιμο παρά την άφιξη Γκουτέρες αλλά διατρέχει και τον κίνδυνο σύμφωνα με πολιτικές εκτιμήσεις να εισήλθε ήδη στην φάση της τελευταίας προσπάθειας που αν δεν βρεθεί η πολυπόθητη λύση ίσως και να κλείσει ως κεφάλαιο οριστικά τουλάχιστον με την μορφή που αντιμετωπίζεται.

Όσο πλησιάζουμε προς το 2028, ένα ερώτημα θα γίνεται ολοένα και πιο επίμονο:

Ποιος θα μπορέσει να εκφράσει τους ψηφοφόρους που σήμερα παραμένουν πολιτικά άστεγοι;

Η απάντηση ούτε έχει δοθεί ούτε και μπορεί να προβλεφθεί. Η μάχη όμως ξεκίνησε.