ALPHA της Κυριακής

Κόμματα που υποστηρίζουν πως έχουν πολιτικές θέσεις, απέναντι στο απολιτίκ που πλασάρεται, δεν τόλμησαν να δώσουν απαντήσεις σε ένα ερωτηματολόγιο που αγγίζει την ουσία της πολιτικής

Την ώρα που κατατίθεντο οι υποψηφιότητες για τις βουλευτικές εκλογές, το μήνυμα που θέλησαν να περάσουν τα δύο μεγάλα κόμματα ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ ήταν ξεκάθαρο. Ότι σε αντίθεση με τους υπόλοιπους, και κυρίως τα νεοφανή κόμματα, αυτοί έχουν πολιτικές θέσεις και μπορούν να εκπροσωπήσουν καλύτερα τους πολίτες στην βουλή. Η Αννίτα Δημητρίου υποστήριξε πως το κόμμα του Γλαύκου Κληρίδη δεν φοβάται την ευθύνη. Και εξέφραζε την λύπη της στο πρόσφατο debate αρχηγών στο OMEGA για το γεγονός ότι δεν συζητήθηκε σε αυτό τον προεκλογικό η ουσία της πολιτικής. Ήταν μία συνέχεια στο αφήγημα που κτίστηκε όλο αυτό το διάστημα, ότι απέναντι από τον ΔΗΣΥ βρίσκονται οι δυνάμεις της καταστροφής, που θα προκαλέσουν χάος. Και η συνέχεια στις εκκλήσεις του Ευθύμιου Δίπλαρου προς τους πολίτες να μην επιτρέψουν να μετατραπεί η βουλή σε τσίρκο.

Όμως και το ΑΚΕΛ, αν και απέφυγε επιμελώς σε όλο αυτό τον προεκλογικό να θίξει την Άμεση Δημοκρατία και τον Φειδία Παναγιώτου για την απουσία πολιτικών προτάσεων και θέσεων, υποστήριζε με σθένος πως αυτό, είναι το κόμμα που είναι δίπλα στην κοινωνία. Πως είναι έτοιμο να τα βάλει με τα μεγάλα συμφέροντα και έχει το θάρρος να εκπροσωπήσει επαρκώς τους πολίτες και την κοινωνία. Η πολιτική πρόταξη των δύο ήταν κοινή: Ότι ψηφίζοντας αυτούς, ο κόσμος ξέρει τι να περιμένει, και κυρίως ξέρει τι εκπροσωπούν.

Και ενώ η ουσία της πολιτικής χάθηκε μέσα από τον θόρυβο του tik tok και το virality, στη σημερινή έκδοση του «alpha της Κυριακής» η Κάτια Σάββα, ζήτησε από τα πολιτικά κόμματα κάτι που θα έπρεπε να είναι πολύ απλό: Να μιλήσουν για την ουσία της πολιτικής. Να ξεκαθαρίσουν αν τάσσονται υπέρ ή κατά σε ζητήματα που η ίδια η συνάδελφος αλλά και οι πολίτες θεωρούν πως πρέπει να υπάρχει σαφής θέση. Χωρίς γενικόλογα, χωρίς ξύλινη γλώσσα και χωρίς υποσημειώσεις.

Το ερωτηματολόγιο ήταν η ευκαιρία των κομμάτων να παρουσιάσουν τις θέσεις τους. Και η δυνατότητα ώστε οι πολίτες να αποφασίσουν με ποιους σχηματισμούς οι ιδέες τους συγκλίνουν και τι προτίθενται να κάνουν τα κόμματα στα μεγάλα πολιτικά ζητήματα που θα συζητηθούν την επόμενη μέρα.

Και ενώ θα ανέμενε κάποιος πως τα κόμματα που ολοφύρονται νυχθημερόν για την επικράτηση των απολιτίκ, θα ήταν οι πρώτοι που θα απαντούσαν, ήταν εκείνοι που απέφυγαν να τοποθετηθούν. Είτε γιατί δεν έχουν ξεκάθαρες θέσεις, είτε γιατί φοβούνται πως με αυτές θα ενοχλήσουν μέρος τους ακροατηρίου τους. Με τον Ονούφριο Κουλά του ΔΗΣΥ και τον Γιώργο Κουκουμά του ΑΚΕΛ να δίνουν περιέργως την ίδια δικαιολογία. Πως σύνθετα θέματα δεν μπορούν να απαντώνται με διλημματικές προσεγγίσεις. Το ίδιο ακριβώς μοτίβο επαναλήφθηκε και τον περασμένο Ιανουάριο όταν ο Νεοκλής Νεοκλής στον «alpha της Κυριακής» ζητούσε να τοποθετηθούν για τα μεγάλα ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής και του διεθνούς δικαίου.

Αν λοιπόν το κόμμα του Γλαύκου Κληρίδη δεν φοβάται να πάρει την ευθύνη, τότε για ποιο λόγο άραγε δεν τοποθετείται στο πώς μπορεί να τύχει χειρισμού το GSI, που θα μας απασχολήσει σίγουρα την επόμενη μέρα; Αν η Αννίτα Δημητρίου λυπάται γιατί δεν συζητήθηκε η ουσία της πολιτικής σε αυτό τον προεκλογικό τότε για ποιο λόγο δεν διευκρινίζει ποια είναι η στάση του ΔΗΣΥ γύρω από τα δικαιώματα της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας ή της διάνοιξης ή όχι, νέων οδοφραγμάτων.

Αν το ΑΚΕΛ είναι το κόμμα της κοινωνίας και απέναντι από τα οικονομικά συμφέροντα, τότε πόσο σύνθετο μπορεί να είναι να τοποθετηθεί για τα ζητήματα διαφάνειας που αφορούν τους ίδιους τους βουλευτές; Και αν ο Στέφανος Στεφάνου θεωρεί βασική ασπίδα προστασίας μας το διεθνές δίκαιο, τότε για ποιο λόγο αρνήθηκε να απαντήσει σε ερωτήματα που αφορούν αρχές του διεθνούς δικαίου ή την κατεύθυνση που πρέπει να ακολουθήσει η χώρα;

Ήταν ομολογουμένως ένα αποκαλυπτικό ερωτηματολόγιο. Γιατί ξεγύμνωσε πρώτα και κύρια την υποκρισία. Στέλνοντας το μήνυμα πως το πρόβλημα των κομμάτων δεν είναι η απουσία πολιτικών θέσεων. Είναι το ενδεχόμενο να αποδυναμωθούν. Και για να το αποφύγουν αυτό, είναι διατεθειμένοι την ίδια ώρα που κουνούν το δάκτυλο στους άλλους, κατηγορώντας τους ότι είναι απολιτίκ και λαϊκιστές, στο ερώτημα πώς τοποθετούνται σε σειρά ζητημάτων και πολιτικών να παραδώσουν μια λευκή κόλλα χαρτί.