Οι συμμαχίες που αργούν να ξεκαθαρίσουν, τα πρόσωπα που βρίσκονται στο τραπέζι και τι σηματοδοτεί για το κόμμα μία ακόμη ήττα
Η αποκάλυψη του Στέφανου Στεφάνου στην Αιμιλία Κενεβέζου και στην εκπομπή Bras de fer του «alpha», ότι έχει συγκεκριμένο υποψήφιο στο μυαλό του, ήταν αρκετή για να δημιουργήσει μία σειρά ερωτημάτων γύρω από τις προθέσεις και τις σκέψεις του γ.γ του ΑΚΕΛ. Δεν ήταν λίγοι για παράδειγμα εκείνοι που διερωτήθηκαν. Αν όντως ο Στέφανος Στεφάνου έχει ένα πρόσωπο υπόψη του, θα φροντίσει άραγε αυτή τη φορά να το προωθήσει καταλλήλως στα συλλογικά σώματα του κόμματος ή αν στο πλαίσιο της δημοκρατικότητας που τον διακατέχει θα έχει κι αυτή η υποψηφιότητα το μέλλον του Αχιλλέα Δημητριάδη; Και λέμε για τον Αχιλλέα Δημητριάδη καθώς είναι γνωστό πως ενώ το 2022 ο γ.γ του ΑΚΕΛ προέκρινε την υποψηφιότητα εκείνη έναντι του Ανδρέα Μαυρογιάννη κατάφερε να μειοψηφήσει στο Πολιτικό Γραφείο του κόμματος. Μία κατάσταση που προκάλεσε έκπληξη σε όσους γνωρίζουν το κόμμα, τον τρόπο που λειτουργεί και που ήγειρε ερωτήματα κατά πόσο ο Στέφανος Στεφάνου ελέγχει την κατάσταση εντός του κόμματος και αν μπορεί να περάσει την δική του γραμμή. Υπήρχαν όμως και εκείνοι που θεωρούσαν την απάντησή του ως μπλόφα απέναντι στην δημοσιογράφο. Και αυτό γιατί αν απαντούσε αρνητικά τότε η μεγάλη κριτική που θα ακολουθούσε είναι ότι ενώ οι κύριοι αντίπαλοι βρίσκονται είτε υπόγεια είτε ανοικτά σε προεκλογικό, η Εζεκία Παπαϊωάννου περί άλλων τυρβάζει. Κινδυνεύοντας να χάσει ακόμη ένα σημαντικό μομέντουμ για το κόμμα. Αυτό που θέλει την Δεξιά για πρώτη φορά τόσο κατακερματισμένη και το ΑΚΕΛ να παρουσιάζει μετά από πολλά χρόνια πιθανότητες για ενδεχόμενες συμμαχίες.
Ο Στέφανος Στεφάνου έχει θέσει ως προτεραιότητα μία υποψηφιότητα που θα μπορεί να λάβει την στήριξη κι άλλων δυνάμεων. Είτε αυτές έχουν πίσω τους μεγάλη δυναμική σε θέμα ποσοστών είτε φέρουν μία ταμπέλα που έχει τη δική της σημειολογία. Σε αυτούς περιλαμβάνονται το ΒΟΛΤ, ίσως οι Οικολόγοι η ΕΔΕΚ, και κυρίως το ΑΛΜΑ. Με τα δύο τελευταία κόμματα έχουν γίνει κάποιες επαφές ενώ με το ΑΛΜΑ η συζήτηση που έγινε μεταξύ στελεχών των δύο μερών έκλεινε προς το ότι θα πρέπει να βρεθεί εκείνος ο υποψήφιος που δεν θα φέρει ούτε τον ένα χώρο ούτε τον άλλο σε δυσκολία. Στόχος είναι ένα άτομο που να μπορεί να διαχειριστεί τα της οικονομίας αποτινάσσοντας έτσι την όποια επιφύλαξη ψηφοφόρων για το κατά πόσο μπορεί το ΑΚΕΛ να χειριστεί την οικονομία. Εκεί ακριβώς φαίνεται να μπαίνει το όνομα του οικονομολόγου Τάσου Γιασεμίδη- τον πρότειναν πρόσωπα που κινούνται κοντά στην Σοφία Χριστοδούλου Μακρή- και επί του παρόντος τον βλέπουν σχετικά θετικά και οι τρεις δυνάμεις. Ακούστηκαν και άλλα ονόματα όπως αυτό του οικονομολόγου Στέλιου Πλατή-που μπήκε στο τραπέζι από τον Γιώργο Λουκαϊδη πριν από 5 χρόνια- χωρίς να είναι ακόμη γνωστό αν έχει έρεισμα στους άλλους χώρους. Υπάρχουν και οι σκέψεις για τον ποινικολόγο Ηλία Στεφάνου ο οποίος διαχειρίστηκε το πόρισμα για το μαύρο βαν που επί του παρόντος δεν αποτελεί κόκκινη γραμμή όπως λέγεται για το ΑΛΜΑ. Σύμφωνα με πληροφορίες και ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης φαίνεται να έχει ένα πρόσωπο υπόψη του το οποίο αναμένει με ενδιαφέρον η Εζεκία Παπαϊωάννου. Αυτό που θεωρητικά οδηγεί στην καθυστέρηση εκτενών συζητήσεων, είναι πως οι όποιες περαιτέρω διαβουλεύσεις θα γίνουν αφότου τα κόμματα ολοκληρώσουν τις εσωκομματικές τους διεργασίες. Το ΑΛΜΑ θα προχωρήσει σε εκλογικό συνέδριο στις αρχές του χρόνου ενώ τον Δεκέμβριο θα προχωρήσει και η ΕΔΕΚ στο δικό της εκλογικό συνέδριο. Καθόλου τυχαίο ότι το κόμμα της Αριστεράς έχει θέσει ως χρονοδιάγραμμα τον Μάρτιο για την έναρξη του προεκλογικού.
Το πρόβλημα για το ΑΚΕΛ ξεκινά αν οι συνομιλίες με τα εν λόγω κόμματα καταλήξουν σε ναυάγιο. Στο ΑΛΜΑ θα πρέπει για παράδειγμα να διαχειριστούν φωνές που μιλούν για αυτόνομη κάθοδο. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό της Ειρήνης Χαραλαμπίδου η οποία δεν ευνοεί σύμπλευση με ΑΚΕΛ, δηλώνει ενοχλημένα σε στελέχη πως το ΑΚΕΛ τους θεωρεί δεδομένους και επιμένει σε αυτόνομη κάθοδο με τον Οδυσσέα Μιχαηλίδη. Κάποιοι θεωρούν πως ενδόμυχα η ίδια θα ήθελε να στηρίξουν τον Αβέρωφ Νεοφύτου -αν τελικά είναι ο εκλεκτός του κόμματος. Η ίδια βεβαίως περιορίζεται στο ότι θεωρεί πως μπορεί να κυβερνήσει, είχαν μία καλή σχέση στο παρελθόν όμως ουδέποτε ανέπτυξε μία τέτοια θεωρεία δημοσίως. Στο ΑΛΜΑ θεωρείται βεβαίως εκτός συζήτησης ένα τέτοιο σενάριο, ενώ έσχατη λύση θεωρεί ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης την δική του υποψηφιότητα. Το ποσοστό βεβαίως που έλαβε στην πρόσφατη δημοσκόπηση που διενήργησε για λογαριασμό του «alpha» η RAI Consultants ενισχύουν αυτό το ρεύμα εντός του κόμματος και μία τέτοια υποψηφιότητα σίγουρα δεν θα ευνοήσει το ΑΚΕΛ. Στο ίδιο πλαίσιο αβεβαιότητας μπαίνει και η ΕΔΕΚ. Δεδομένου ότι η κα Μακρή αποτελεί μία μεταβατική πρόεδρο, δεν αποκλείεται η νέα κατάσταση πραγμάτων που θα διαμορφωθεί στο κόμμα να ευνοεί μία άλλη συνεργασία ή συνέχιση της συμπόρευσης με τον Νίκο Χριστοδουλίδη. Το ναυάγιο συμμαχιών και με τις δύο δυνάμεις οδηγεί το ΑΚΕΛ σε νέα δεδομένα και επανασχεδιασμό της στρατηγικής του.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
5+ 1 στοιχεία που κρατούμε από την δημοσκόπηση
Τα παιδία παίζει σε όλα τα γήπεδα
Σε μία τέτοια κατάσταση υπάρχει η πολύ απομακρυσμένη περίπτωση καθόδου του Στέφανου Στεφάνου ή κάποιας δοκιμασμένης συνταγής. Η περίπτωση για παράδειγμα του Ανδρέα Μαυρογιάννη θα μπορούσε να βρίσκεται ψηλά αν δεν αποκλειόταν από το ΑΛΜΑ. Πλέον στο ΑΚΕΛ βλέπουν με δυσφορία τις κινήσεις του κ. Μαυρογιάννη ο οποίος θέτει το όνομά του στο τραπέζι και αφήνει ανοικτή την κάθοδο χωρίς την στήριξη του κόμματος αν η δυναμική του συνεχίσει. Προφανώς μεταξύ των δύο μερών οι ερμηνείες για τα δημοσκοπικά ευρήματα είναι διαφορετικές, αν ληφθούν υπόψη οι δηλώσεις τους. Το καλό ποσοστό που έλαβε στην τελευταία δημοσκόπηση του «alpha» ο κ. Μαυρογιάννης –ήταν δεύτερος σε όλα τα σενάρια και νικητής με τον υποψήφιο του ΔΗΣΥ- θεωρήθηκε από τον ίδιο ως και προσωπική του επιτυχία. Στο ΑΚΕΛ διαβάζουν το ποσοστό, ως ποσοστό της κεντροαριστερής επιλογής ευρύτερα και όχι συγκεκριμένου υποψηφίου. Και τα δύο μπορεί βεβαίως να ισχύουν ως ένα σημείο. Το σίγουρο όμως είναι πως όσο δεν ξεκαθαρίζεται ποιος θα είναι ο υποψήφιος του κόμματος τόσο η αβεβαιότητα θα ενισχύεται. Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου κύματος της δημοσκόπησης, το ποσοστό του κ. Μαυρογιάννη μειώθηκε (από το 44% στο 41%).
Στο ενδεχόμενο συνεπώς που το ΑΚΕΛ καταλήξει για ακόμη μία φορά μόνο χωρίς συμμαχίες, κινδυνεύει να ξεκινήσει από την αρχή την προσπάθεια και αν τελικά καταλήξει στον Ανδρέα Μαυρογιάννη, θα έχει παράλληλα να απαντήσει στο γιατί δεν αποτέλεσε την πρώτη του επιλογή.
Η μεγάλη εικόνα
Στην Εζεκία Παπαϊωάννου θεωρούν πως τόσο ο Πρόεδρος όσο και ο ΔΗΣΥ έχουν μπει σε έναν πρόωρο προεκλογικό και σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο, δεν έχει κανένα λόγο το κόμμα να τους ακολουθήσει. Όσο όμως κι αν ο προεκλογικός είναι πρόωρος λόγω των εξελίξεων στον ΔΗΣΥ, αυτό αναπόφευκτα αντανακλά και στο ΑΚΕΛ. Το κόμμα της Αριστεράς δεν έχει τα περιθώρια να παρουσιάζεται αμήχανο με δαιδαλώδεις διαδικασίες και καθυστερήσεις που οδηγούν στο κάψιμο υποψηφιοτήτων και στην δυσκολία ανάκτησης δυναμικής. Το πιο σοβαρό για το κόμμα είναι να διαπιστωθεί πως χάνει ακόμη μία -καλή για το ίδιο- συγκυρία να επιστρέψει στην εξουσία. Αν χαθεί κι αυτή η πιθανότητα, τότε το κόμμα της Αριστεράς, δεν θα μιλά πλέον ως κόμμα εξουσίας και θα έχει νέα ζητήματα να διαχειριστεί στο εσωτερικό του.
