Ποιους όρους έθεσε στον Νίκο Χριστοδουλίδη ο ΔΗΚΟϊκός Πρόεδρος, τι ρόλο θα παίξουν οι δημοσκοπήσεις και η σχέση με τον ΔΗΣΥ
Λίγο μετά τις βουλευτικές εκλογές, ο Πρόεδρος του ΔΗΚΟ Νικόλας Παπαδόπουλος είχε ανηφορίσει για το Προεδρικό Μέγαρο. Στόχος ήταν να συζητήσουν με τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη για το αποτέλεσμα των εκλογών αλλά και την επόμενη μέρα της συνεργασίας τους. Και παρότι παρουσιάστηκε πως η συζήτηση έγινε σε ένα ιδιαίτερα θερμό και φιλικό κλίμα, η αλήθεια είναι λίγο πιο σύνθετη. Ήταν η ευκαιρία του Νικόλα Παπαδόπουλου, να βγάλει από μέσα του τα συσσωρευμένα παράπονα που είχαν δημιουργήσει μία στάση παθητικής επιθετικότητας στη μεταξύ τους σχέση, να μιλήσει ανοικτά στον Νίκο Χριστοδουλίδη για το μέλλον της συνεργασίας τους και κυρίως το τι τον ενοχλούσε μέχρι σήμερα. Το αποτέλεσμα άλλωστε των βουλευτικών εκλογών με την διατήρηση των ποσοστών του ΔΗΚΟ και τον αποκλεισμό των άλλων δύο συγκυβερνώντων κομμάτων ΕΔΕΚ-ΔΗΠΑ από την βουλή, έδινε το πλεονέκτημα στον ΔΗΚΟϊκό Πρόεδρο να θέσει ενισχυμένος πλέον τους δικούς του όρους. Όροι που σίγουρα δεν ήταν παράλογοι, καθώς ξεκαθάρισε πρώτα και κύρια την ανάγκη για καλύτερη συνεννόηση. Είναι καλά γνωστό άλλωστε ότι για καιρό ο Πρόεδρος αποφάσιζε και μετά ενημέρωνε τους συγκυβερνώντες. Ζήτησε όμως και ισχυρότερη παρουσία σε ημικρατικούς και υπουργικό δεδομένου και του επικείμενου ανασχηματισμού. Την ίδια στιγμή ζήτησε από τον Πρόεδρο να του διευκρινίσει πώς ακριβώς και με ποιους προτίθεται να πορευθεί για την επανεκλογή του το 2028. Ξεκαθαρίζοντας μάλιστα πως το ΔΗΚΟ δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο. Και καλώντας τον παράλληλα να συνειδητοποιήσει, πως αν το ΔΗΚΟ δεν στηρίξει τον Νίκο Χριστοδουλίδη τότε οι πιθανότητες να βρεθεί στον β’ γύρο είναι μηδαμινές.
Ο ΔΗΣΥ και η ψυχρολουσία
Ποιες όμως είναι οι άλλες επιλογές του ΔΗΚΟ πέραν της αναγκαστικής συμβίωσης με τον Νίκο Χριστοδουλίδη; Αν κάτι επιβεβαιώθηκε με το παρασκήνιο που εκτυλίχθηκε για την Προεδρία της Βουλής, είναι πως η εν δυνάμει συμμαχία ΔΗΣΥ-ΔΗΚΟ δεν είναι τόσο στέρεη. Υπήρξε αναπόφευκτα ένα ρήγμα στο δηκοϊκό περιβάλλον από την επιμονή της Αννίτας Δημητρίου να βάλει εκείνη υποψηφιότητα αλλά και από τον τρόπο που έκλεισε την συμφωνία με τον Φειδία Παναγιώτου. Και όσο κι αν η Πρόεδρος του ΔΗΣΥ διαμήνυσε σε κύκλους μετά την εκλογής της, ότι με το που θα πάρει το χρίσμα για τις προεδρικές θα παραδώσει την Προεδρία της Βουλής στον Νικόλα Παπαδόπουλο, ενισχύθηκε η καχυποψία γύρω από τις προθέσεις της. Ενδεικτικό ότι η Χριστιάνα Ερωτοκρίτου -που θεωρείται η κύρια εσωκομματική αντίπαλος του Νικόλα Παπαδόπουλου- και ο Ζαχαρίας Κουλίας ήταν υπέρ της αποχής αντί της στήριξης της Αννίτας Δημητρίου. Αξίζει να σημειωθεί πως η Χριστιάνα Ερωτοκρίτου διαφώνησε και με την θέση του κόμματος να στηρίξει τον υποψήφιο του ΔΗΣΥ για την αντιδημαρχία της Αγλαντζιάς αντί την υποψήφια του ΑΚΕΛ. Όμως ακόμα και στο περιβάλλον εκείνων που βλέπουν θετικά την συμμαχία με τον ΔΗΣΥ, είναι αντιληπτό ότι δεν υπάρχει επί του παρόντος μομέντουμ συμμαχίας.
Στο ΔΗΚΟ υπάρχει ευρέως αυτή τη στιγμή η αίσθηση πως η ηγεσία του ΔΗΣΥ στερείται σοβαρότητας σε σχέση με τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη. Εκτός της ψυχρολουσίας που προκλήθηκε με την διαδικασία εκλογής Προέδρου της Βουλής, ούτε η δεδομένη συγκυρία με την ανακοίνωση του Πορίσματος για το Κράτος Μαφία βοηθά την κατάσταση. Δεν είναι μόνο η κρίση στην οποία έχει διέλθει ο ΔΗΣΥ, ούτε οι χωρίς ψυχραιμία ανακοινώσεις, αλλά και οι νωπές θύμησες περί της «πιο διεφθαρμένης κυβέρνησης». Και μπορεί το ΔΗΚΟ να μην έχει υιοθετήσει εκείνη την ρητορική και να είναι πολύ πιο προσεκτικό στην κριτική του, όμως το γεγονός ότι ο Χρύσης Παντελίδης που θεωρείται ένας από τους θιασώτες της συμμαχίας, έχει εκφράσει με επιμονή τη θέση για την ανάγκη παραίτησης του γενικού και βοηθού γενικού εισαγγελέα δεν περνά απαρατήρητο. Θέση την οποία θεωρούν στον ΔΗΣΥ ως αμφισβήτηση των θεσμών. Όταν εκφραστεί βεβαίως αυτή η θέση, από άλλα κόμματα και όχι από τον κ. Παντελίδη.
Δεν είναι λίγοι βεβαίως εκείνοι που θεωρούν πως στην ίδια δύσκολη κατάσταση με τον ΔΗΣΥ, μετά την ανακοίνωση βρίσκεται ή θα έπρεπε να βρίσκεται ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης λόγω της στενής τους σχέσης αλλά και της δημόσιας μετεκλογικής αναφοράς του Νίκου Αναστασιάδη που εκλήφθηκε ως ξεκάθαρη στήριξή του για το 2028. Η αλήθεια είναι ωστόσο πως η κίνηση του ΔΗΣΥ να βγει αμέσως στην επίθεση κατά παντών βόλεψε τον Πρόεδρο στο να μείνει εκτός κάδρου. Βρήκε μάλιστα την ευκαιρία την ώρα που ο ΔΗΣΥ βρίσκεται σε δυσκολία να προσεγγίσει ΔΗΚΟϊκά στελέχη. Υπουργοί του επιχειρούν σύσφιξη σχέσεων και καλύτερη συνεννόηση, που καταδεικνύει είτε πως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας επιχειρεί να τηρήσει αυτά που του έχει ζητήσει ο Νικόλας Παπαδόπουλος είτε έχει ως στόχο να κλειδώσει μία τάση του ΔΗΚΟ με άξονα το 2028.
Η διεμβόλιση
Είναι καλά γνωστό άλλωστε ότι ο Πρόεδρος ακολουθεί την πολιτική του «διαίρει και βασίλευε», επιχειρώντας να διεμβολίσει, πρώτα τον ΔΗΣΥ και στη συνέχεια το ΔΗΚΟ. Δεν είναι καθόλου τυχαία η επιλογή του να διορίσει υπουργούς δύο αντιπρόεδρους του ΔΗΚΟ, οι οποίοι δεν έχουν εκφράσει καμία πρόθεση παραίτησης από την ηγετική πυραμίδα λόγω του αξιώματος. Υπάρχει η έντονη φημολογία ότι έχει ζητηθεί από τους δύο να μείνουν στο κυβερνητικό σχήμα στο ενδεχόμενο που το ΔΗΚΟ αποχωρήσει και αυτό είναι κάτι που περιορίζει τις επιλογές του Νικόλα Παπαδόπουλου. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η κίνηση του Προέδρου της Δημοκρατίας να κλειδώσει τον Χρίστο Σενέκκη για υπουργό στον επικείμενο ανασχηματισμό. Μία κίνηση που ενόχλησε τον ΔΗΚΟϊκό Πρόεδρο. Όχι γιατί δεν θέλει να διοριστεί ο πρώην βουλευτής Αμμοχώστου, αλλά γιατί ο Πρόεδρος δεν διαβουλεύθηκε μαζί του ούτως ώστε να έχει και εκείνος άποψη για το ποιος θα διοριστεί από το κόμμα του. Η κίνηση του Νίκου Χριστοδουλίδη δεν ήταν καθόλου τυχαία όμως αν ληφθεί υπόψη άλλωστε πως ο κ. Σενέκης ήταν από τους μεγαλύτερους υποστηρικτές του έργου του. Και με το να συνεχίσει να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της πολιτικής, εκτιμά προφανώς πως θα τον βοηθήσει όταν το κόμμα θα κληθεί να πάρει απόφαση.
Οι δημοσκοπήσεις καθορίζουν συμμαχίες
Το ΔΗΚΟ προφανώς δεν θα φύγει από την κυβέρνηση, όμως οι επόμενοι μήνες είναι καθοριστικοί για το πώς θα κινηθεί. Για την ηγεσία είναι βασικό να διευκρινηστεί μέσω του ανασχηματισμού και ποια θα είναι η ισορροπία δυνάμεων. Θα διατηρηθεί για παράδειγμα η ισχυρή παρουσία της ΔΗΠΑ; Για το Προεδρικό κάτι τέτοιο δεσμεύει το 3% που έλαβε το κόμμα στις βουλευτικές εκλογές κοντά του και δεν είναι καθόλου αμελητέο. Για το ΔΗΚΟ ωστόσο, κάτι τέτοιο επιβραδύνει την αφομοίωσή τους από το ΔΗΚΟ.
Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν εντός του κεντρώου χώρου ότι όταν εμφανιστούν οι πρώτες δημοσκοπήσεις το φθινόπωρο, τότε θα κριθούν και οι συμμαχίες. Αν για παράδειγμα ο Νίκος Χριστοδουλίδης αποτελεί το φαβορί, τότε οι κινήσεις είναι προδιαγεγραμμένες. Αν ωστόσο αποκτήσει δυναμική η Αννίτα Δημητρίου τότε δεν αποκλείεται όπως λέγεται να υπάρξει αλλαγή στρατοπέδου του ΔΗΚΟ. Ακόμα και από σημερινούς υποστηρικτές του Νίκου Χριστοδουλίδη οι οποίοι θα θέλουν να συνεχίσουν να έχουν ρόλο και λόγο εντός της κυβέρνησης. Έστω κι αν ο Πρόεδρος είναι άλλος. Το ποιο μπορεί να είναι το κατάλληλο πρόσχημα εξόδου από την κυβέρνηση, είναι ένα άλλο ζήτημα.
Το πρόσχημα
Πέραν όμως των δημοσκοπήσεων, σημαντικό ρόλο αναμένεται να παίξει και το ποιοι θα είναι οι σύμμαχοι του Νίκου Χριστοδουλίδη για την επανεκλογή του. Παρότι υπήρξε πρόθεση συνεργασίας με το ΕΛΑΜ για την στήριξη του Νικόλα Παπαδόπουλου στην Προεδρία της Βουλής, ένα σενάριο στήριξης του Νίκου Χριστοδουλίδη από το ΔΗΚΟ και το ΕΛΑΜ αποτελεί όπως φαίνεται κόκκινη γραμμή. Σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο ζητά από τον Πρόεδρο να ξεκαθαρίσει σύντομα με ποιους θα συνεργαστεί και ποιο ακριβώς είναι το πλάνο του για το 2028, αν θέλει βεβαίως και το ΔΗΚΟ στο πλευρό του.