ALPHA της Κυριακής

Οι δημοσκοπήσεις που έπαιξαν τον δικό τους ρόλο και η προσπάθεια του Οδυσσέα να καταστεί το νέο Κέντρο

Την περασμένη Κυριακή, ο Νικόλας Παπαδόπουλος άνοιξε σε συνέντευξή του στον «Φιλελεύθερο» και στον Φρίξο Δαλίτη, έναν νέο κύκλο αντιπαράθεσης με τον Οδυσσέα Μιχαηλίδη, καθώς ανακάλυπτε πως λειτουργούσε με τρόπο υπόγειο ενόσω ήταν γενικός ελεγκτής. Χρησιμοποιούσε μάλιστα τις καταγγελίες του Ανδρέα Χασαπόπουλου για να ενισχύσει το επιχείρημά του. Και υποστήριζε πως αυτός ο τρόπος δεν περιποιούσε τιμή στον θεσμό του γενικού ελεγκτή, αλλά αντίθετα λειτουργούσε καταχρηστικά για την αυτοπροβολή του. Ήταν η συνέχιση του πολιτικού δράματος που εκτυλισσόταν εδώ και μέρες, όταν ρωτούσε τον Οδυσσέα Μιχαηλίδη να πει την θέση του για την στάση του Τάσσου Παπαδόπουλου στο Σχέδιο Ανάν, αλλά και των αιχμών που άφηνε περί εμμονής του τέως γενικού ελεγκτή ενόσω ήταν στην εν λόγω θέση. Και κορυφωνόταν στο debate των πολιτικών αρχηγών στο OMEGA. Μία κατάσταση που έστελνε το μήνυμα πως ο κύριος αντίπαλος του ΔΗΚΟ σε αυτό τον προεκλογικό είναι πλέον ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης. Η ειρωνεία βεβαίως ήταν διάχυτη, γιατί και το 2021 ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης πρωταγωνιστούσε στον προεκλογικό του ΔΗΚΟ. Τότε όμως, ήταν ως ηρωομάρτυρας και κύριος πολέμιος της διαφθοράς. Σήμερα οι άλλοτε ισχυροί σύμμαχοι του παρελθόντος γίνονται πολιτικοί αντίπαλοι για την πολιτική τους επιβίωση και κυριαρχία. Η μετάλλαξη αυτή ανοίγει ένα ζήτημα ηθικής και αξιοπιστίας καθώς αναδεικνύει με τον πιο γλαφυρό τρόπο τον καιροσκοπισμό στις πολιτικές σχέσεις. Με αυτό ως δεδομένο εγείρεται το ερώτημα του πόσο μπορούν να επωφεληθούν από αυτή την σύγκρουση και πόσο μπορεί αυτό να τους τραυματίσει μακροπρόθεσμα. 

Η ρήξη

Η ρήξη στην σχέση των δύο μερών επήλθε επίσημα όταν ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης αποφάσισε να προχωρήσει στη σύσταση κόμματος. Στο ΔΗΚΟ ανησυχούσαν για μία τέτοια εξέλιξη από την στιγμή της παύσης του. Καθόλου τυχαίο ότι διαφώνησαν έντονα με το Προεδρικό που δεν έκανε κάτι για να το αποτρέψει. Ένιωσαν όμως και μία σχετική προδοσία, δεδομένου ότι ο Νικόλας Παπαδόπουλος είχε δεχτεί σοβαρό πολιτικό πλήγμα από την απόφασή του να τον στηρίξει μέχρι τέλους στο να παραλάβει τους περιβόητους φακέλους των χρυσών διαβατηρίων. Δεν ήταν λίγοι μάλιστα που θεώρησαν ότι εκείνη ακριβώς η κίνηση ήταν καίρια στο να φθαρεί πολιτικά ο Νικόλας Παπαδόπουλος, να αναιρεθεί το ΔΗΚΟ ως πυλώνας σταθερότητας στην οικονομία δεδομένου ότι για εκείνο τον λόγο καταψήφισε τον προϋπολογισμό. Και τέλος, να το πληρώσει στην κάλπη.  Την ίδια στιγμή αυτή η ηρωοποίηση του Οδυσσέα Μιχαηλίδη από πλευράς της ΔΗΚΟϊκής ηγεσίας, του έστρωσε τον δρόμο με ροδοπέταλα για την πολιτική του διαδρομή αλλά και την εύκολη αλίευση ψήφων από το ΔΗΚΟ.

Υπάρχει βεβαίως και η άλλη ανάγνωση που θέλει τον ΔΗΚΟϊκό Πρόεδρο να μην στήριζε τον τέως γενικό ελεγκτή από καθαρό αλτρουισμό ή μόνο επειδή συμφωνούσε μαζί του στο ζήτημα των χρυσών διαβατηρίων. Ότι το κόμμα του Κέντρου επιχειρούσε παράλληλα κερδίσει πόντους από την υψηλή δημοφιλία του Οδυσσέα Μιχαηλίδη και παίζοντας το χαρτί της διαφθοράς να προσελκύσει νέους ψηφοφόρους. Άλλωστε για χρόνια, Οδυσσέας Μιχαηλίδης και ΔΗΚΟϊκά στελέχη συνεργάζονταν άτυπα στην βουλή για την αποκάλυψη σκανδάλων.  Αυτή η σύμπραξη βοηθούσε και τα δύο μέρη να κάνουν την δουλειά τους. Βουλευτές του κόμματος παρουσιάζονταν ως πολέμιοι της διαφθοράς και ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης είχε με τη σειρά του πλάτες σε όσα αποκάλυπτε.  Όμως η παύση του κ. Μιχαηλίδη άλλαξε άρδην τα δεδομένα.

Το ρίσκο του Οδυσσέα

Ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης από την επόμενη μέρα της παύσης του, κατέδειξε πως ενδιαφέρεται για την Προεδρία της Δημοκρατίας και είχε ακριβώς δύο επιλογές με ρίσκο. Είτε να περιμένει δύο χρόνια μήπως και στεφθεί ανεξάρτητος υποψήφιος των κομμάτων ΑΚΕΛ-Ενδιάμεσου είτε να προχωρήσει στη σύσταση κόμματος, δυσαρεστώντας παράλληλα παραδοσιακούς συμμάχους του και αποκτώντας την φθορά του κομματάρχη. Με δεδομένο ότι τα δύο χρόνια είναι πολλά να μείνει άπραγος, φαίνεται πως αποφάσισε να αξιοποιήσει το μομέντουμ της δημοφιλίας του σε συνάρτηση μάλιστα με την δυσαρέσκεια μέρους των ψηφοφόρων από τα παραδοσιακά κόμματα και να ιδρύει δικό του σχηματισμό.

Βάσει δημοσκοπήσεων, κλειδώνει την είσοδό του στην βουλή, όμως σίγουρα έχει προκαλέσει αρκετά ζητήματα εντός των κομμάτων που τον στήριζαν ενόσω ήταν γενικός ελεγκτής. Πέραν των Οικολόγων και της ΕΔΕΚ που είχαν διαρροές προς το κόμμα του, ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης κατάφερε να κάψει τις γέφυρες με το ΑΚΕΛ για το 2028, όταν διεκδίκησε και έβαλε στο ψηφοδέλτιό του την Ειρήνη Χαραλαμπίδου. Έκαψε όμως και τις γέφυρές του με το ΔΗΚΟ. Ο τέως γενικός ελεγκτής, φαίνεται πως  εκτίμησε -μετά και την δήλωση Νικόλα Παπαδόπουλου πως αν δεν υπήρχε ο Νίκος Χριστοδουλίδης θα έπρεπε να τον εφεύρουν- πως δεν υπήρχε πιθανότητα στήριξής του από το ΔΗΚΟ επίσημα και προχώρησε χωρίς ενοχές στην δημιουργία του Κινήματος ΆΛΜΑ.

Το νέο Κέντρο

Ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης μέσω του Κινήματός του επιδιώκει να καταστεί το νέο Κέντρο στην κομματική σκακιέρα, αξιοποιώντας αφενός την χρονική συγκυρία όπου τα υπόλοιπα κόμματα του ενδιάμεσου χώρου πιέζονται σε θέμα ποσοστών και χρησιμοποιώντας αφετέρου το αφήγημα της πάταξης της διαπλοκής και διαφθοράς, επιχειρεί να προσελκύσει και την ψήφο οργής. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, ο Νικόλας Παπαδόπουλος δεν αντιπαρατίθεται όπως στο παρελθόν με τα δύο μεγάλα κόμματα, αλλά με το ΑΛΜΑ και την Άμεση Δημοκρατία. Γιατί με την παρουσία τους, ενδεχομένως να εκτοπίσουν το ΔΗΚΟ και από την τρίτη θέση και γιατί κυρίως το ΑΛΜΑ διεκδικεί την ΔΗΚΟϊκή ψήφο. Σύμφωνα με κομματικές πηγές, η κύρια διαρροή του κόμματος είναι το ΑΛΜΑ και σε αυτό το πλαίσιο αποφασίστηκε να πάρουν το ρίσκο και να αντιπαρατεθούν σε ψηλούς τόνους με τον Οδυσσέα Μιχαηλίδη.

Σε αυτό το πλαίσιο το ΔΗΚΟ επιχειρεί να συγκρατήσει τους ΔΗΚΟϊκούς ψηφοφόρους με δύο τρόπους

• Κτυπώντας το ΑΛΜΑ στο κυπριακό
• Αποδομώντας τον Οδυσσέα Μιχαηλίδη

Οι διαφορετικές απόψεις που εκφράζονται εντός του νεοσύστατους κινήματος, από την Ειρήνη Χαραλαμπίδου, τον Κωνσταντίνο Χριστοφίδη και τον Χαρίδημο Τσούκα, φαίνεται να αποτελεί για το ΔΗΚΟ ευκαιρία συγκράτησης ΔΗΚΟϊκών ψηφοφόρων. Η κύρια εκτίμηση εντός του ΔΗΚΟ, είναι πως οι διαφοροποιήσεις των εν λόγω προσώπων σε συνδυασμό με την θετική τους ψήφο στο Σχέδιο Ανάν θα αποτελέσει κόκκινο πανί για τους ΔΗΚΟϊκούς. 

Συμμαχίες στην άμμο

Μπορεί όμως η αναβίωση του Σχεδίου Ανάν να βοηθήσει το ΔΗΚΟ σε αυτή την κρίσιμη εκλογική μάχη; Η καλύτερα μπορεί η παρελθοντολογία να συγκρατήσει ψηφοφόρους; Αυτό που επιβεβαιώνεται στην πολιτική και αν κάτι θα έπρεπε να μάθει το ΔΗΚΟ από την αναβίωση του Μακαρίου κατά τις ευρωεκλογές, είναι πως κανένα κόμμα δεν ψηφίζεται για το τι έκανε στο παρελθόν. Όσο κι αν το ΔΗΚΟ εξακολουθεί να παίζει το χαρτί του Σχεδίου Ανάν και του Τάσσου Παπαδόπουλου την ίδια στιγμή θα πρέπει να παρουσιάσει πρόταση για την επόμενη μέρα, αποσείοντας με αυτό τον τρόπο την πεποίθηση πολλών ότι αποτελεί ένα κόμμα του χθες. Την ίδια βεβαίως στιγμή  ανοίγει και το ζήτημα της ηθικής πτυχής και εγείρει ζήτημα αξιοπιστίας. Η μετάλλαξη στην σχέση των δύο και οι αλληλοκατηγορίες στέλνουν το μήνυμα του πολιτικού αμοραλισμού. Πως στην προσπάθεια να επικρατήσει είτε ο ένας είτε ο άλλος στο κομματικό σκηνικό, δεν διστάζουν να αλλάξουν πλήρως ρόλους. Το ερώτημα που μένει ανοικτό είναι πόσο μακριά μπορεί να πάρει τον Νικόλα Παπαδόπουλο η εν λόγω ρήξη; Το κόμμα του Κέντρου περνά αυτή την στιγμή την πιο υπαρξιακή του κρίση. Και όπως όλα δείχνουν, εδώ που βρίσκεται το κόμμα και ο Νικόλας Παπαδόπουλος δεν δίνουν άλλα περιθώρια από το να πάρει και αυτό το ρίσκο.