Ο μουσικός και συνιδιοκτήτης του Βιβλιοπωλείου Έρμα, διαβάζει, ξεχωρίζει και προτείνει
Το ελληνικό καλοκαίρι, αυτό που μνημονεύουν οι ποιητές και νοσταλγούν οι άνθρωποι, είναι πρωτίστως ρυθμός! Είναι ο ρυθμός των ήρεμων κυμάτων, του γαλήνιου ηλιοβασιλέματος, του γλυκού θροΐσματος. Είναι ο ρυθμός που αντισταθμίζει την εργώδη καθημερινότητα της εργασίας. Που εντός του όλα είναι βατά και ειρηνεμένα, σχεδόν τελετουργικά, σαν την απερίσπαστη ανάγνωση ενός καλού βιβλίου…
Το «Ηπειρώτικο μοιρολόι» (εκδ. Δώμα) του γεννημένου στη Βιρτζίνια των ΗΠΑ Κρίστοφερ Κινγκ. Ο συγγραφέας, σπουδασμένος φιλόσοφος, βραβευμένος με Grammy, επιμελητής δεκάδων ανθολογιών προπολεμικής μουσικής, επιχειρεί ένα οδοιπορικό στην ιστορία και την εξέλιξη της Ηπειρώτικης Μουσικής. Αρχικά αναφέρεται στην «μυθιστορηματική» γνωριμία του με την μουσική και το τοπίο της Ηπείρου. Ακολούθως με το πάθος ενός ερωτευμένου ανθρώπου -εν προκειμένω με την Ηπειρώτικη Μουσική- επιχειρεί να αναδείξει τα στοιχεία και τα χαρακτηριστικά που καθιστούν την μουσική της Ηπείρου, ζωντανό, παγκόσμιο φαινόμενο, κυρίως ως προς την κοινωνική της λειτουργία και το αξιακό της περιεχόμενο. Δύσκολα μπορεί κανείς να κατατάξει το βιβλίο αυτό σε κάποια κατηγορία. Φιλοσοφικό πόνημα το είπαν κάποιοι, άλλοι μουσικολογική εργασία κλπ… Ο ίδιος ο Κινγκ που ζει πλέον μόνιμα στην Ήπειρο, το χαρακτήρισε ως «ένα ερωτικό γράμμα στη μουσική και τους ανθρώπους της Ηπείρου»…
Ο «Ξένος» (εκδ. Καστανιώτη) του Αλμπέρτ Καμύ είναι πλέον ένα κλασσικό ανάγνωσμα. Και όπως όλα τα κλασσικά, διαβάζεται διαχρονικά, σταθερά. Με διάφορες αφορμές ωστόσο – όπως η κυκλοφορία μιας ταινίας βασισμένης στο μυθιστόρημα- το ενδιαφέρον αναζωπυρώνεται. Ο ήρωας του βιβλίου είναι ο Μερσώ, ένας άνθρωπος ανάπηρος συναισθηματικά, που δεν συγκινείται σχεδόν από τίποτα, αλλά ωστόσο ζει, λειτουργεί και υπάρχει σαν όλους τους υπόλοιπους ανθρώπους. Σκοτώνει έναν Άραβα και καταδικάζεται σε θάνατο. Η ποινή του, σχετίζεται με την ανημπόρια του να αποδείξει ότι μετάνιωσε, ή έστω ότι η συνείδησή του έχει βαρύνει από την πράξη του. Μέχρι την εκτέλεσή του δεν στρέφεται ούτε στον θεό, ούτε ζητά χάρη, όχι από ιδεολογική ακεραιότητα μα από αδιαφορία μάλλον! Ο Καμύ ισχυρίζεται πως ο ήρωάς του πεθαίνει για την αλήθεια, και αυτό είναι το πιο δύσκολο σε κατανόηση κομμάτι… Όχι σε ό,τι αφορά τον Μερσώ, αλλά σε ό,τι αφορά τον Καμύ…
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Η «Μονή Μουνδών» (εκδ. Άλφα Πι) στο χωριό Διευχά της Χίου είναι ένα ερημωμένο εγκαταλελειμμένο εδώ και δεκαετίες, ετοιμόρροπο μοναστήρι αφιερωμένο στον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο. Το καθολικό του μοναστηριού, ο κεντρικός ναός δηλαδή, είναι εικονογραφημένος με συγκλονιστικές τοιχογραφίες. Οι τοιχογραφίες αυτές που μεταξύ άλλων αναπαριστούν σκηνές από την παλαιά διαθήκη, από τον βίο του Χριστού, μορφές αγίων κ.α. είναι δημιούργημα ενός αγνώστου ζωγράφου που διακόσμησε τον ναό μετά το 1822 και την καταστροφή του από τους Τούρκους. Για την Μονή και τον συγκλονιστικό εικονογραφικό διάκοσμο του καθολικού, έγραψε ο ντόπιος Στυλιανός Γιαλιάς με σκοπό να συλλέξει έσοδα για την συντήρηση της Μονής.
Ο «Ένοχος» (εκδ. Ρίζες) είναι ανάγνωσμα βασικό για όποιον θέλει να καταλάβει τι διαδραματίστηκε το 1974. Πρόκειται για την αναθεωρημένη έκδοση της πολυετούς έρευνας των δημοσιογράφων Μιχάλη Ιγνατίου και Κωστή Βενιζέλου που πρωτοκυκλοφόρησε το 2002 υπό τον τίτλο «τα μυστικά αρχεία του Κίσιντζερ». Μέσα από πληθώρα εγγράφων και άλλων τεκμηρίων οι δύο δημοσιογράφοι αναδεικνύουν μεταξύ άλλων τον καταλυτικό ρόλο του τότε επικεφαλής της Αμερικανικής διπλωματίας στις εξελίξεις αναφορικά με την Κύπρο. Αναφέρονται στο «αόρατο χέρι» που χειραγωγούσε του πρόθυμους ηλίθιους σε Κύπρο και Ελλάδα, ενώ μεταξύ άλλων στην αναθεωρημένη αυτή έκδοση, αποκαλύπτουν την «απόρρητη επιστολή του Νίξον προς τον Ετζεβίτ» που δεν έφτασε ποτέ στον προορισμό της.
