Από τον εθισμό στα βιντεοπαιχνίδια στη συγγραφή βιβλίων και την ανακάλυψη της αξίας της επικοινωνίας και της ανθρώπινης επαφής. Τη δική του προσωπική διαδρομή περιέγραψε ο 14χρονος, βραβευμένος συγγραφέας Χρίστος Τατσιόπουλος, μιλώντας στην εκπομπή Alpha Ενημέρωση, με αφορμή την εμπειρία του από την υπερβολική ενασχόληση με τα ηλεκτρονικά παιχνίδια και την απόφαση να θέσει όρια.
Όπως ανέφερε, όλα ξεκίνησαν όταν φοιτούσε στην τετάρτη Δημοτικού. Σταδιακά, οι ώρες που περνούσε μπροστά από την κονσόλα αυξάνονταν, με αποτέλεσμα οι γονείς του να παρέμβουν, θέτοντας περιορισμούς στον χρόνο παιχνιδιού και απομακρύνοντας την κονσόλα από το σπίτι.
Μέσα από αυτή τη διαδικασία, όπως εξήγησε, άρχισε να αντιλαμβάνεται ότι το διαδίκτυο δεν ήταν ο μοναδικός τρόπος για να γεμίσει τον ελεύθερο χρόνο του. Παράλληλα, συνειδητοποίησε πως είχε αδικήσει τους γονείς του, θεωρώντας αρχικά ότι εκείνοι ήταν το πρόβλημα.
«Δεν μπορούσα να σκεφτώ καθαρά. Το μυαλό μου ήταν ακόμη στην κονσόλα και στο πώς μπορώ να παίζω κάθε μέρα», ανέφερε χαρακτηριστικά, εξηγώντας πως αυτή η εμπειρία αποτέλεσε και την αφορμή για να γράψει μια ιστορία.
Ο ίδιος διευκρίνισε ότι δεν βίωσε ακριβώς εκφοβισμό στο σχολείο, ωστόσο ένιωθε την ανάγκη να γίνει δημοφιλής και πίστευε πως τα βιντεοπαιχνίδια αποτελούσαν τον τρόπο για να το πετύχει.
Καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της σχέσης του με τη συγγραφή διαδραμάτισε και η ανάγνωση βιβλίων, την οποία είχε εντάξει από μικρός στην καθημερινότητά του. Όπως σημείωσε, τα βιβλία συνέβαλαν στον εμπλουτισμό του λεξιλογίου του, στον τρόπο που εκφράζεται και στη διαμόρφωση της σκέψης του.
Η διαφορά ανάμεσα στις έτοιμες εικόνες και τη φαντασία
Συγκρίνοντας το διαδίκτυο με την ανάγνωση ενός βιβλίου, ο 14χρονος εξήγησε ότι το πρώτο προσφέρει έτοιμες εικόνες και ιστορίες, χωρίς να αφήνει πάντοτε περιθώριο στο μυαλό να αναπτύξει τη φαντασία του.
Αντίθετα, ένα βιβλίο, ιδιαίτερα όταν δεν είναι έντονα εικονογραφημένο, δίνει στον αναγνώστη τη δυνατότητα να δημιουργήσει τις δικές του εικόνες, να φανταστεί τους χαρακτήρες και να εμπλουτίσει τον περιγραφικό του λόγο με νέες λέξεις και εκφράσεις.
Παράλληλα, υπογράμμισε ότι κάθε αναγνώστης μπορεί να ταυτιστεί διαφορετικά με μια ιστορία, αποκτώντας μια προσωπική εμπειρία μέσα από αυτήν.
Για τον Χρίστο Τατσιόπουλο, ωστόσο, εξίσου σημαντική με την ανάγνωση είναι η επικοινωνία ανάμεσα στους γονείς και τα παιδιά. Όπως ανέφερε, αυτή ήταν και η βασική αφορμή για το δεύτερο βιβλίο του, το οποίο έχει τη μορφή ημερολογίου.
Το ημερολόγιο ως τρόπος έκφρασης για τους εφήβους
Μέσα από το δεύτερο βιβλίο του, ο νεαρός συγγραφέας θέλει να ενθαρρύνει τους εφήβους να εκφράζουν όσα αισθάνονται και να βρίσκουν έναν τρόπο να αποφορτίζονται από όσα ενδεχομένως κρατούν μέσα τους.
Όπως εξήγησε, η καταγραφή των σκέψεων σε ένα ημερολόγιο μπορεί να αποτελέσει μια ουσιαστική συζήτηση με τον ίδιο τους τον εαυτό, καθώς εκεί μπορούν να εκφραστούν χωρίς φόβο και χωρίς να χρειάζεται να κρύψουν όσα πραγματικά αισθάνονται.
Το δεύτερο βιβλίο του θα παρουσιαστεί στην 5η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Λεμεσού, όπου ο Χρίστος θα βρίσκεται στη μία το μεσημέρι.
Αναφερόμενος στην ανταπόκριση των συμμαθητών του, είπε ότι, παρότι στην αρχή δέχθηκε ορισμένα πειράγματα, όταν κυκλοφόρησε το πρώτο του βιβλίο οι γύρω του στάθηκαν υποστηρικτικοί. Όπως σημείωσε, τόσο οι συμμαθητές όσο και οι καθηγητές του αντιμετωπίζουν τη συγγραφική του ιδιότητα με θετικό τρόπο, χωρίς να του επιφυλάσσουν διαφορετική μεταχείριση.
«Οι γονείς πρέπει να κάνουν το πρώτο βήμα»
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στον ρόλο που έχουν οι γονείς στη διαμόρφωση των συνηθειών των παιδιών, επισημαίνοντας ότι δεν μπορεί κανείς να αναμένει από ένα παιδί να απομακρυνθεί ξαφνικά από το κινητό ή το τάμπλετ, όταν βλέπει καθημερινά τους ίδιους τους γονείς του να περνούν χρόνο μπροστά από μια οθόνη.
«Οι γονείς πρέπει να κάνουν το πρώτο βήμα και να βοηθήσουν τα παιδιά τους να αλλάξουν αυτές τις συνήθειες», ανέφερε, υπογραμμίζοντας πως η επικοινωνία μέσα στην οικογένεια είναι καθοριστική.
Μάλιστα, περιγράφοντας το μήνυμα που θέλει να μεταφέρει μέσα από το δεύτερο βιβλίο του, σημείωσε πως πίσω από μια κλειστή πόρτα δωματίου μπορεί να κρύβονται σημαντικές συζητήσεις, τις οποίες οι γονείς χρειάζεται να αναζητήσουν και να ξεκινήσουν.
Σε ό,τι αφορά το δικό του μέλλον, ο 14χρονος ανέφερε ότι τον ενδιαφέρει ιδιαίτερα ο τομέας της νομικής και ενδεχομένως της διπλωματίας, χωρίς ωστόσο να έχει αποκλείσει οποιαδήποτε άλλη επιλογή. Τη συγγραφή, πάντως, σκοπεύει να τη διατηρήσει ως ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής του.



