Ένας τεράστιος φάκελος άνοιξε μετά τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη σε ιδιωτική κλινική στο Κολωνάκι. Η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από την πλασμαφαίρεση, αλλά και τις θεραπείες που εμφανίζονται σήμερα και υπόσχονται από αποτοξίνωση και αντιγήρανση μέχρι θεραπεία σοβαρών ασθενειών.
Ως «κωμικοτραγικό» και «εκληματικό» χαρακτηρίζει το γεγονός ότι χρησιμοποιείται η πλασμαφαίρεση και άλλες ιατρικοί μέθοδοι για «ευεξία», μιλώντας στην εκπομπή Alpha Ενημέρωση ο Ακαδημαϊκός Κλινικός Λέκτορας στο Ινστιτούτο Καρκίνου του University College London και στο University College London Hospital, αιματολόγος Αλέξης Ραμπότας.
«Δεν μπορούμε να προδικάσουμε ποια είναι η αιτία θανάτου του κ. Μαζονάκη και τι ακριβώς έγινε. Και μόνο το ότι έγινε μία τόσο βαριά ιατρική πράξη σε έναν άνθρωπο, χωρίς να ενδείκνυται αυτό, είναι εγκληματικό. Κατά πάσαν πιθανότητα, έχουν πεθάνει πάρα πολλοί άλλοι άνθρωποι, που απλώς δεν τους ξέρουμε. Οπότε, είναι κάτι που πρέπει, τουλάχιστον, να δοθεί ευκαιρία, να προστατεύσουμε κι άλλους άνθρωπους, για να μην ξανασυμβεί κάτι τέτοιο.»
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Ο Δρ Ραμπότας εξηγεί πώς ένα φάρμακο αναπτύσσεται, πώς εξετάζεται και πώς καταλήγει να χρησιμοποιείται συστηματικά στους ασθενείς, επισημαίνοντας ότι γίνονται κλινικές δοκιμές και διαδικασίες οι οποίες διασφαλίζουν ότι το φάρμακο ή η πρακτική μπορεί να εφαρμοσθεί με ασφάλεια με συγκεκριμένες οδηγίες και ενδείξεις.
Τόνισε επίσης ότι πρέπει ο κάθε ένας, γιατρός, ασθενής ή πολίτης, να καταγγέλλει περιστατικά μη ενδεδειγμένων μεθόδων.
Υπογραμμίζει επίσης ότι εάν κάποιος είχε βρει το «ελιξίριο της νεότητας», θα το είχε πατεντάρει και θα ήταν τρισεκατομμυριούχος, θα ήξεραν όλοι την ύπαρξη του και θα χρησιμοποιείτο για πρόληψη των ασθενειών που σχετίζονται με την γήρανση.
Κακίζει επίσης το γεγονός ότι σε μερικές περιπτώσεις, εκμεταλλεύονται ασθενείς με καρκίνο ή άλλες σοβαρές παθήσεις, αποτρέποντας τους από τη λήψη της ενδεδειγμένης ιατρικής θεραπείας η οποία είναι και επαναστατική και αποδίδει εντυπωσιακά αποτελέσματα.
Τα όρια του «τσαρλατανισμού»
Ο Πνευμονολόγος, Πρόεδρος Πνευμονολογικής Εταιρείας Χάρης Αρμεύτης επισημαίνει ότι κάθε γιατρός είναι υπόχρεος να ασκεί ιατρική στο πλαίσιο των διεθνών κατευθυντήριων οδηγιών, τονίζοντας ότι όταν αρχίζει να αναπτύσσει τις δικές του θεωρίες και πρακτικές, μπαίνει στο φάσμα του τσαρλατανισμού.
«Ο κάθε γιατρός ελέγχεται για το τι συνταγογραφεί, που ασκεί και με ποιο τρόπο ασκεί την ιατρική πράξη, γιατί πρέπει ο πρωταρχικώς να διασφαλίζει τις συνθήκες για να μην θέσει σε κίνδυνο τη ζωή του ασθενούς του, πρέπει να παρακολουθεί τις τρέχουσες επιστημονικές εξελίξεις και να περιορίζεται και στη συνταγογράφηση του, αλλά και στις πρακτικές του εντός της επιστήμης του, της ειδικότητας του.»
Επισημαίνει επίσης ότι υπάρχουν οδηγίες για το χώρο όπου πρέπει να διεξάγεται μια ιατρική πράξη, λαμβάνοντας υπόψη ότι μπορεί να υπάρξουν επιπλοκές και όλα αυτά πρέπει να είναι εξασφαλισμένα.
«Φανταστείτε να είναι σε κάποιον όροφο, τρίτο όροφο ενός κτιρίου, να ασκείται μια επεμβατική ιατρική πράξη και να μην υπάρχει ανσασέρ ή να έχουμε περιπτώσεις όπου ο ανελκυστήρας είναι πολύ μικρός και να μην μπορεί να φορέσει μέσα ένα φορείο και να κατεβάζουν ασθενή μετά από ανακοπή σε τροχοκάθισμα.»
«Αυτά τα πράγματα είναι τραγικά να τα λέμε, αλλά συμβαίνουν», δηλώνει ο γιατρός.
«Και νομίζω είναι καιρός, οι αρχές, το Υπουργείο Υγείας, να ελέγξει πού γίνεται, τι γίνεται, ποιος διαφημίζει, τι προβάλλει προς τα έξω, γιατί έχουμε καθήκον να υπερασπιστούμε και να προασπίσουμε τη δημόσια υγεία. Διαφορετικά, κάθε τόσο, θα κάνουμε κάποιες αναφορές, γιατί συμβαίνει ένα τραγικό γεγόνος.»
Ποιος ελέγχει τα κέντρα ευεξίας;
Ο δικηγόρος Μάριος Σπύρου εξηγεί ότι υπάρχουν νομοθεσίες και καλεί τους πολίτες να καταγγέλλουν ώστε να γίνεται η διερεύνηση των υποθέσεων.
«Υπάρχουν διάφορες νομοθεσίες οι οποίες ουσιαστικά ρυθμίζουν διάφορα ζητήματα.Για παράδειγμα, υπάρχει νομοθεσία που αφορά τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται από τους ανθρώπους, υπάρχουν νομοθεσίες για τα ιατρικά νοσηλευτήρια, υπάρχει και νομοθεσία για τους γιατρούς.»
«Η δυνατότητα υπάρχει για την λήψη μέτρων, υπάρχει δυνατότητα όταν και όπου εντοπιστούν παρανομίες να διωχθούν οι παρανομούντες, όμως κάποιος μελετώντας τις νομοθεσίες θα διαπιστώσει ότι η κάθε υπηρεσία έχει να κάνει το δικό της κομμάτι», προσθέτει.
«Δεν υπάρχει ένας ενιαίος νόμος ο οποίος να δίδει ευρεία εξουσία για πράγματι χαρεστική κρατική υπηρεσία να ελέγχει και τη λειτουργία ενός ιδιωτικού νοσηλευτηρίου και τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται και αν είναι εγκεγραμμένοι οι γιατροί. Πρέπει για να γίνει αυτός ο ενιαίος έλεγχος, να υπάρξει συνεργασία από τις διάφορες υπηρεσίες γιατί η νομοθεσία τους «περιορίζει» να εκτελέσουν κάποιες έρευνες ή να προβούν στη λήψη μέτρων σε σχέση με την νομοθεσία.»
«Πρέπει να γίνονται άμεσα καταγγελίες όπου και όταν εντοπίζονται πιθανές παρανομίες ή υποψίες ότι ένας γιατρός συμπεριφέρεται έξω από τα πλαίσια της ιατρικής επιστήμης ή κάποιος χρησιμοποιεί φάρμακα που δεν είναι εγκεκριμένα από τις φαρμακευτικές υπηρεσίες», τονίζει.
Τι χρειάζεται για να λειτουργήσει νόμιμα ένα ιατρικό μηχάνημα;
Η Ιατρός, Καθηγήτρια/Κοσμήτορας Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Λευκωσίας Ζωή Πανά εξηγεί ότι όταν ένα μηχάνημα λάβει κάποια έγκριση από τον αρμόδιο φορέα, αυτό που γίνεται είναι ότι ελέγχεται απλά το τεχνικό σκέλος του μηχανήματος για να πιστοποιηθεί ότι μπορεί να ολοκληρώσει σωστά τη συγκεκριμένη διαδικασία.
«Μπορεί ένα μηχάνημα να έχει λάβει την έγκριση όσον αφορά τα τεχνικά του στοιχεία, όμως αυτό δεν σημαίνει παράλληλα ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί με τον όποιο τρόπο για τις όποιες ενδείξεις και στον όποιο χώρο.»
Επισημαίνει ότι το δεύτερο στάδιο της νομιμοποίησης πηγαίνει ανάλογα με το αν μιλάμε για Ελλάδα ή Κύπρο στους αντίστοιχους φορείς. Εξηγεί ότι για την Ελλάδα η αντίστοιχη περιφέρεια αδειοδοτεί το συγκεκριμένο κέντρο-μονάδα για να μπορεί να διενεργήσει με αυτό το νόμιμο μηχάνημα την δουλειά που επιτελείται να κάνει.
«Άρα αν λοιπόν η περιφέρεια για την Ελλάδα μιλώντας δεν αδειοδοτήσει την χρήση αυτού του μηχανήματος σε ένα κέντρο τότε συνεχίζει ο γιατρός ή οποιοσδήποτε άλλος να είναι παράνομος.»
Προσθέτει επίσης ότι κάποια μηχανήματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για διάφορους τρόπους και με διάφορες μεθοδολογίες.
«Αυτό που πρέπει ο κόσμος να ξέρει είναι ότι τουλάχιστον με βάση την ιατρική που ασκούμε εμείς και αφορά την τεκμηριωμένη ιατρική, υπάρχουν πολύ σαφή πρωτόκολλα που καθορίζουν και τον τρόπο αλλά και τις ενδείξεις με τις οποίες θα πρέπει εμείς οι γιατροί να ακολουθούμε. Άρα λοιπόν η πλασμαφαίρεση για παράδειγμα, υπάρχουνε κλινικές κατευθυντήρες οδηγίες στο Υπουργείο Υγείας της Ελλάδας που σου λένε ότι μπορεί και είναι και αναρτημένες στο website τους που μπορεί να χρησιμοποιηθεί αυτό το μηχάνημα μόνο για τις συγκεκριμένες καταστάσεις βάσει τις τεκμηριώσεις και των οδηγιών που έχουμε.»
Τονίζει ότι δεν μπορεί ο καθένας να παίρνει και να λέει ότι έχει ένα νόμιμο μηχάνημα και να το χρησιμοποιεί με τον όποιο τρόπο θέλει.
«Ο έλεγχος στην πρώτη φάση που είπαμε γίνεται γιατί υπάρχει πλέον ευρωπαϊκός κανονισμός ο οποίος έχει αρχίσει ευτυχώς να γίνεται αυστήρως, και στην Κύπρο εννοείται υπάρχει η αντίστοιχη ομάδα η οποία υπάγεται μέσα στο Υπουργείο Υγείας», καταλήγει.
