Σε μεγάλο βαθμό στη δραματική αύξηση των αυτοκινήτων φαίνεται να οφείλεται το κυκλοφοριακό χάος που μαστίζει καθημερινά την Κύπρο.
Στα θετικά που καταγράφονται είναι η αύξηση χρήσης υβριδικών και ηλεκτρικών οχημάτων, με τον Αναπληρωτή Καθηγητή Συγκοινωνιακών Συστημάτων ΠΚ, Δρ. Λουκά Δημητρίου, να ξεκαθαρίζει ωστόσο πως αυτό δεν αποτελεί λύση για το κυκλοφοριακό.
Τα περσινά στοιχεία κατέδειξαν πως το 40% των οχημάτων στην Κύπρο είναι πλέον είτε υβριδικά είτε ηλεκτρικά, αυτό όμως δεν αφορά την αντιμετώπιση του κυκλοφοριακού, αφού για όσο εξακολουθούμε να χρησιμοποιούμε το αυτοκίνητό μας, ό,τι καύσιμο κι αν βάζουμε, πάλι θα έχουμε συμφόρηση, εξήγησε ο Δρ. Δημητρίου.
Ποια είναι όμως τελικά η λύση;
Σύμφωνα με τον Δρ. Δημητρίου, πρέπει να βελτιώσουμε δραστικά – ίσως και τολμηρά – την πρόσβασή μας στις δημόσιες συγκοινωνίες.
«Έχει γίνει μεγάλη προσπάθεια τα τελευταία τέσσερα, πέντε, έξι χρόνια για να εκσυγχρονιστούν οι δημόσιες συγκοινωνίες, δεν είναι τόσο λιγοστά τα λεωφορεία στην πραγματικότητα. Οι αλλαγές ωστόσο είναι κάπως συντηρητικές, χρειαζόμαστε κάτι πιο δραστικό. Θέλουμε ταχύτερη πρόσβαση, περισσότερες λεωφορειολωρίδες. Αφού αυτά δεν τα κάνουμε, κουράζεται ο κόσμος και χρησιμοποιεί τα οχήματά του».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: «Πνίγηκε» στα αυτοκίνητα η Κύπρος: Πώς φτάσαμε στο καθημερινό κυκλοφοριακό χάος
Τα στοιχεία μάλιστα δείχνουν περίπου 700 οχήματα στους 1000 ανθρώπους, πράγμα που σημαίνει – αν βάλουμε μέσα τα παιδιά και όσους δεν οδηγούν – περίπου δύο οχήματα στον κάθε έναν μας.
«Γίνονται έργα, που είναι για καλό. Στην οδική υποδομή βάλαμε πολλή προσπάθεια. Δεν νομίζω ότι είναι πολύ επιτυχημένη. Διότι ενθάρρυνε τον κόσμο να χρησιμοποιεί τα οχήματά του. Από την άλλη, ανάλογη επένδυση δεν έγινε στις δημόσιες συγκοινωνίες ή στην ήπια κυκλοφορία, στους ποδηλατόδρομους ή στους πεζόδρομους.
«Αν πάμε σε ποδηλατόδρομους, σε ποζόδρομους, σε όμορφα πράγματα και όχι στους στύλους, στα πασσαλάκια… αν κάνουμε τέτοιου είδους παρεμβάσεις, δεν μπορούμε να περιμένουμε ότι ο κόσμος θα προτιμήσει να κινείται με το ποδήλατό του ανάμεσα σε παλούκια ή σε άσχημο αστικό περιβάλλον. Ο επόμενος ποδηλατόδρομος να είναι ένα θαύμα, να είναι μια πολύ ωραία οικοδομή, την οποία να χρησιμοποιήσει ο κόσμος. Αντί για πασσαλάκια να φυτέψουμε κανένα δέντρο, να φτιάξουμε σημεία να πίνει νερό ο ποδηλάτης και να ξεκουράζεται, να το κάνουμε όμορφο».



