Έντονες αντιδράσεις και προβληματισμό έχει προκαλέσει η αποκάλυψη για την απονομή προεδρικής χάρης σε βαρυποινίτη μάρτυρα κατηγορίας, ο οποίος αποφυλακίζεται στα έξι μόλις χρόνια από τα 35 που του επιβλήθηκαν, με σκοπό τη μετεγκατάστασή του στο εξωτερικό.
Φιλοξενούμενος στην εκπομπή «Alpha Ενημέρωση», ο νομικός Ηλίας Στεφάνου ανέλυσε το νομικό υπόβαθρο του σχεδίου προστασίας μαρτύρων, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα τα κενά διαφάνειας που αφήνουν έκθετη την πολιτεία.
Ο κ. Στεφάνου υπογράμμισε ότι τα σχέδια προστασίας είναι διεθνώς αναγκαία εργαλεία για την πάταξη του οργανωμένου εγκλήματος, καθώς σε αυτές τις υποθέσεις κυριαρχεί ο νόμος της σιωπής.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
«Υπάρχει ομερτά. Δεν μιλάει κανείς. Άρα πρέπει το κράτος, οι αρχές δίωξης, να βρουν μια μέθοδο με την οποία να βρίσκουν μαρτυρία», ανέφερε χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι ο πρωταρχικός στόχος είναι η δίωξη των ηθικών αυτουργών.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο μάρτυρας είχε καταδικαστεί σε συνολική ποινή 35 ετών για πέντε απόπειρες φόνου και έναν βιασμό, έχοντας ήδη λάβει μειωμένη ποινή από το δικαστήριο λόγω της συνεργασίας του, η οποία οδήγησε στην καταδίκη ισοβίτη εγκληματία που κινούσε τα νήματα μέσα από τις φυλακές.
Το σημείο, ωστόσο, που προκαλεί τη μεγαλύτερη κοινωνική δυσαρέσκεια είναι το εξαιρετικά μικρό διάστημα έκτισης της ποινής πριν από την απονομή της χάρης. Όπως επεσήμανε ο έγκριτος δικηγόρος, «εκείνο το οποίο ενοχλεί είναι το 6 στα 35. Το ότι εξέτισε μόνο 6 χρόνια από τα όσα θα εξέτιε στη φυλακή. Εκείνο θέλει εξήγηση».
Όπως είπε παράλληλα ότι η προεδρική χάρη αποτελεί συνταγματικό δικαίωμα, το οποίο για να δοθεί απαιτεί τη σύμφωνη γνώμη τόσο του Γενικού όσο και του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα. Η απόφαση αυτή λήφθηκε με γνώμονα την προστασία της ζωής του μάρτυρα και της οικογένειάς του, καθώς οι κίνδυνοι στο οργανωμένο έγκλημα «κατατρέχουν εσαεί κάποιον ο οποίος αποφασίζει σε τέτοιας φύσεως εγκληματικότητα να δώσει μαρτυρία».
Αναφερόμενος στην πρακτική πλευρά της μετεγκατάστασης, ο κ. Στεφάνου σημείωσε ότι «στη μικρή Κύπρο είναι πάρα πολύ δύσκολο να παρέχεις προστασία, με δεδομένο ότι όλοι γνωρίζουμε όλους», καθιστώντας τη μεταφορά σε άλλη χώρα τη μόνη βιώσιμη λύση. Παρόλα αυτά, τόνισε την επιτακτική ανάγκη για εκσυγχρονισμό και θεσμοθέτηση γραπτών, διαφανών όρων στο πρόγραμμα.
«Πρέπει να υπάρχει ένα πλαίσιο, έτσι ώστε να γνωρίζουν οι πολίτες και τα κριτήρια, αλλά και πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ Προέδρου και Γενικού Εισαγγελέα ώστε να μην υπάρχουν αμφιβολίες», κατέληξε, αφήνοντας ανοιχτό το ερώτημα αν θα μπορούσε εναλλακτικά να προστατευθεί η οικογένεια στο εξωτερικό, ενώ ο ίδιος ο κατάδικος θα συνέχιζε να εκτίει την ποινή του.
