Ανάμεσα στις εκατοντάδες ροζ φιγούρες που συμβολίζουν τις γυναίκες που διαγνώστηκαν με καρκίνο του μαστού στην Κύπρο, ξεχωρίζουν ελάχιστες γαλάζιες. Αντιστοιχούν σε άνδρες που ήρθαν αντιμέτωποι με μια διάγνωση που πολλοί εξακολουθούν να θεωρούν αποκλειστικά γυναικεία υπόθεση. Το 2025 καταγράφηκαν 840 νέα περιστατικά σε γυναίκες και 6 σε άνδρες. Πίσω από κάθε αριθμό, από κάθε φιγούρα, υπάρχει ένας άνθρωπος, μια οικογένεια και μια μοναδική ιστορία. Μια από αυτές είναι η ιστορία του Στέλιου Μιχαήλ, ο οποίος τον Φεβρουάριο του 2014, σε ηλικία 51 ετών, βρέθηκε αντιμέτωπος με μια πραγματικότητα που άλλαξε τη ζωή του. Σήμερα, μοιράζεται την προσωπική του διαδρομή, στέλνοντας το δικό του μήνυμα για την ενημέρωση, την πρόληψη και τη δύναμη να αντιμετωπίζεις ακόμη και όσα δεν περίμενες ποτέ ότι θα σου συμβούν.
«Το ανακάλυψα στο μπάνιο, μπορώ να σου πω. Ήταν δύο-τρεις ημέρες πριν πάμε σε κάποιο ταξίδι με τη γυναίκα μου, γι` αυτό θυμάμαι την ημερομηνία. Δεν έδωκα σημασία, να σου πω η αλήθεια. Ένιωσα έτσι σαν ένα μικρό σπυράκι, κάνει τέτοιο. Τέλειωσα, το ανάφερα στη γυναίκα μου. Η αλήθεια η ίδια ανησύχησε. Μου λέει θέλω να το κοιτάξουμε.»
Με την παρότρυνση της συζύγου του επικοινώνησε με το Δερματολογικό Τμήμα του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας, με τον τότε επικεφαλής του, να τον καλεί να διευθετήσει το ραντεβού του αμέσως μετά την επιστροφή του από το ταξίδι. Έτσι και έπραξε, με την εξέταση να πραγματοποιείται από γενικό χειρουργό.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
«Η αλήθεια ήταν ότι την πρώτη στιγμή που έχει αγγίξει πάνω ο γιατρός, είπε μας αμέσως καθαρά ότι είναι κάτι κακό. Και ξεκινήσαμε να πάμε να κάνουμε βιοψίες και αυτά τα πράγματα.»
Τέσσερις ημέρες αναμονής, που όμως έμοιαζαν ατελείωτες. Για τον κύριο Μιχαήλ, κάθε ώρα μέχρι να μάθει τα αποτελέσματα ήταν γεμάτη αγωνία. Μεσημέρι Τσικνοπέμπτης, θυμάται, χτύπησε το τηλέφωνο και ήρθε η στιγμή να ακούσει τη διάγνωση που θα άλλαζε τη ζωή του.
«Την Πέμπτη τότε συνηθίζαμε και κάναμε το μεσημέρι κάτι στο γραφείο. Ακριβώς μόλις έφαγα, με καλεί στο τηλέφωνο ο φίλος μου, ο γιατρός και μου λέει, Στέλιο είναι κάτι κακό, έλα αύριο να ξεκινήσουμε. Εντάξει, εκείνη την ώρα αντιλαμβάνεσαι. Χάνεται η γη κάτω από τα πόδια σου.»
Το άκουσμα της διάγνωσης για καρκίνο στον δεξιό μαστό ήταν ένα ισχυρό σοκ. Δώδεκα χρόνια μετά, ο κύριος Μιχαήλ θυμάται εκείνη τη μέρα σαν να ήταν χθες.
«Μετά από λίγο σηκώθηκα πάνω, και είπα πρέπει να το αντιμετωπίσω. Το έχω αναφέρει στην οικογένειά μου. Η αλήθεια είναι ότι το ανάφερα και στους φίλους μου. Κυρίως οι άντρες δεν είχαν ιδέα. Και το 2014 ήταν ακόμα πιο δύσκολο, πιο άγνωστο ο καρκίνος του μαστού στους άντρες.»
Οι θεραπείες ξεκίνησαν άμεσα, σηματοδοτώντας την αρχή μιας δύσκολης διαδρομής. Μια μάχη με σωματικές και ψυχικές δοκιμασίες, που απαιτούσε δύναμη και υπομονή, αλλά τελικά τον ανέδειξε νικητή.
«Και είναι ακριβώς η ίδια διαδικασία όπως και στις γυναίκες. Ακριβώς για να καταλάβετε, μετά την επέμβαση που αφαίρεσα τον μαστό μου, είχα κάνει χημειοθεραπείες πολύ-πολύ δύσκολες, ήταν πάρα πολλά δύσκολες και οι ακτινοθεραπείες. Εγώ στην πρώτη χημειοθεραπεία μπορώ να πω – σε εισαγωγικά – ότι μπορεί να ήρθα σε κάποια στιγμή και σε κώμα. Πήραμε τη γιατρό, μας εξήγησε τι πρέπει να κάνουμε. Ήταν η πρώτη φορά. Μετά ήταν πολλά πιο εύκολα πράγματα. Όμως, αν πρέπει να κάνεις χημειοθεραπείες, πρέπει να τις κάνεις. Είναι για το καλό σου.»
Ο Στέλιος Μιχαήλ είχε καταφέρει να αφήσει πίσω του τον καρκίνο, μαζί με τις πληγές και τα σημάδια μιας δύσκολης περιόδου που σταδιακά άρχισαν να επουλώνονται. Η μάχη, ωστόσο, απαιτούσε συνεχή επαγρύπνηση. Για δέκα ολόκληρα χρόνια, υποβαλλόταν τακτικά στις απαραίτητες εξετάσεις, με μαστογραφίες, υπερήχους και αιματολογικές αναλύσεις να δίνουν καθησυχαστικά αποτελέσματα. Μέχρι που, το 2025, ο καρκίνος επέστρεψε στη ζωή του, αυτή τη φορά στον αριστερό μαστό, ανατρέποντας ξανά την καθημερινότητά του.
«Είπα στη γυναίκα μου, ξέρεις νιώθω ότι δεν πρέπει να πάω. Λέει μου, πας για 11 χρόνια, πρέπει να πας και τώρα, αφού πρέπει να κάνεις την εξέτασή σου. Πήγα. Κατάλαβα το αμέσως, διότι 11 χρόνια πιάσαμε μια εμπειρία πώς εξετάζουν. Μίλησα με τον γιατρό και του λέω: βρήκαμε κάτι; Και μου απαντά κάτι βρήκαμε. Όταν είδα ότι τηλεφώνησε σε άλλους γιατρούς για να έρθουν, του λέω ότι πάμε για βιοψία; Ναι, μου απαντά. Τότε το κατάλαβα, ήρθαν οι παλιές αναμνήσεις.»
Αυτή τη φορά, η διαδρομή των θεραπειών ήταν πιο ομαλή, όπως τονίζει ο ίδιος, καθώς ο καρκίνος εντοπίστηκε σε πολύ αρχικό στάδιο. Η έγκαιρη διάγνωση αποδείχθηκε καθοριστική, επιτρέποντας την άμεση αντιμετώπιση της νόσου.
«Η δεύτερη μου εμπειρία, σίγουρα ήταν πολλά – πολλά πιο εύκολη, διότι δεν έκανα χημειοθεραπείες, ούτε ακτινοθεραπείες. Και ο λόγος εδώ που λένε, η πρόληψη είναι το παν.»
Το στίγμα πίσω από την ανδρική διάγνωση
Επιστημονικές μελέτες καταδεικνύουν ότι ο καρκίνος του μαστού μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την ψυχολογία ενός άνδρα, ιδιαίτερα σε μια κοινωνία όπου εξακολουθεί να θεωρείται κυρίως «γυναικεία ασθένεια». Στην περίπτωση του Στέλιου Μιχαήλ, ωστόσο, ευτυχώς αυτός ο παράγοντας δεν προσμέτρησε αρνητικά.
«Καταρχήν δεν ήξερα ότι υπάρχει καρκίνος του μαστού και στους άντρες. Και να σας πω η αλήθεια, ότι σχεδόν σε όλους τους άντρες που μιλώ, κανένας δεν γνωρίζει. Σίγουρα στην αρχή μπορεί να σε επηρεάσει λίγο ψυχολογικά. Όμως η αλήθεια, είχα δίπλα τη γυναίκα μου και την κόρη μου. Με τη δύναμή τους το ξεπέρασα και αυτό το θέμα. Δόξα σοι ο Θεός, είμαστε μια χαρά.»
Ο Στέλιος Μιχαήλ επέλεξε να μιλήσει ανοιχτά για την εμπειρία του, μετατρέποντας τη δική του περιπέτεια σε αφορμή για ενημέρωση και ευαισθητοποίηση άλλων ανδρών. Όπως εξηγεί, μέσα από τη δική του διαδρομή θέλησε να τους προτρέψει να μην παραμελούν την υγεία τους και να μην αντιμετωπίζουν τον προληπτικό έλεγχο ως ταμπού.
«Δεν το αφήνω μέσα μου, το βγάζω προς τα έξω το συζητώ, μπορώ να πω ότι ευτυχώς που έτυχε σε μένα και όχι σε κάποιον άλλο φίλο μου. «Ευτυχώς», γιατί τους προετοίμασα, τους εξήγησα και τους είπα ότι πρέπει από εδώ και στο εξής να ελέγχονται με οποιοδήποτε τρόπο. Ακόμα και στο μπάνιο από μόνοι τους.»
Και στέλνει μήνυμα σε άντρες και γυναίκες όσον αφορά την πρόληψη.
«Εκτός από τις γυναίκες, πρέπει και οι άντρες να ελέγχονται. Δεν είναι ντροπή, διότι αυτό το πράγμα, όπως είπαμε αυτή είναι αρρώστια, που τελικά δεν είναι μόνο γυναικεία αρρώστια, είναι και ανδρική. Το 2025 είχε 6 νέα περιστατικά καρκίνου του μαστού στους άντρες. Που σημαίνει ότι υπάρχουν. Και δεν μπορείς να πεις, δεν θα μου τύχει εμένα. Αυτό είναι το πράγμα που δεν μπορεί να πει κανένας.»
Το μήνυμά του είναι σαφές: κάθε αλλαγή στο σώμα μας αξίζει την προσοχή μας και δεν πρέπει να αγνοείται, ακόμη κι όταν μοιάζει ασήμαντη. Ο ίδιος θυμάται πόσο μικρό ήταν το πρώτο σημάδι που εντόπισε.
«Να μην περιμένουν ότι θα βρουν κουβάρι μεγάλο. Εμένα για να καταλάβετε ήταν πολύ μα πάρα πολύ μικρό σπυράκι κάπως έτσι. Όμως, ό,τι και να νιώσουν, να μην το αφήσουν να περάσει απαρατήρητο και τώρα, με τις ευκολίες που υπάρχουν, μπορείς κάθε στιγμή να κλείσεις αμέσως ένα ραντεβού, να κάνεις μια εξέταση, που δεν σου παίρνει πάνω από 5 με 10 λεπτά.»
Κλείνοντας, ο Στέλιος Μιχαήλ εκφράζει την ευγνωμοσύνη του προς το προσωπικό του Ογκολογικού Κέντρου της Τράπεζας Κύπρου για τη φροντίδα και τη στήριξη που έλαβε όλα αυτά τα χρόνια. Η δική του ιστορία αποτελεί μια υπενθύμιση ότι ο καρκίνος του μαστού αφορά και τους άνδρες και ότι η έγκαιρη αναγνώριση των συμπτωμάτων μπορεί να κάνει τη διαφορά.
