Πενήντα δύο χρόνια μετά το σκοτεινό πρωϊνό της 15ης Ιουλίου 1974, οι μνήμες και τα τραύματα του προδοτικού πραξικοπήματος που άνοιξε τις κερκόπορτες στον Αττίλα παραμένουν ακόμη ζωντανές για χιλιάδες Κύπριους πολίτες.
Ένας από αυτούς ο Χριστάκης Σουρουππής, 9 ετών τότε και παιδί αστυνομικού, που διέμενε με την οικογένεια του στις αστυνομικές κατοικίες, στη Λευκωσία. Το σπίτι του βρισκόταν στο «τρίγωνο» ΡΙΚ, Αρχηγείου Αστυνομίας και της έδρας του Εφεδρικού Σώματος, που αποτέλεσαν τους πρώτους στόχους των πραξικοπηματιών εκείνη την μαύρη Δευτέρα…
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: «Αλέξανδρος εισήλθε νοσοκομείον»: Το χρονικό της 15ης Ιουλίου 1974 και της απαρχής της κυπριακής τραγωδίας
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Όπως ανέφερε στην εκπομπή Alpha Eνημέρωση, οι έφοδοι των στρατιωτικών δυνάμεων έφεραν στην περιοχή τον όλεθρο και τον θάνατο με τα παιδικά μάτια του Χριστάκη να αντικρίζουν τα άψυχα σώματα αστυνομικών που κείτονταν στους δρόμους.
«Επιτέθηκαν τέσσερις μονάδες της ΕΦ: ΕΛΔΥΚ, καταδρομείς που στάλθηκαν από το Πέλλα Πάις, μοίρα πυροβολικού και άρματα μάχης από το στρατόπεδο Πουλίου-Καποτά στην Αθαλάσσα.»
Ο Χριστάκης έζησε εκείνη την ημέρα μαζί με τη μητέρα, τη γιαγιά και τον αδελφό του το ανελέητο σφυροκόπημα των στρατιωτικών δυνάμεων, που τους ανάγκασε να κρυφτούν στο σπίτι τους και να παραμείνουν για ώρες στον διάδρομο.
«Ήταν αδιάκριτοι οι πυροβολισμοί, ένας χαμός. Κάποια ώρα ακούσαμε τα βουητά των αρμάτων μάχης. Ακούγονταν εκρήξεις από μπαζούκες,»
Ο ίδιος και η οικογένεια του έπεσαν στα χέρια των πραξικοπηματιών που τους οδήγησαν από το σπίτι τους προς το ΡΙΚ με υψωμένα τα χέρια.
«Σκοτωμένος ήταν ο φρουρός της πύλης, σε λίμνη αίματος. Εκεί ήταν πεσμένοι άντρες του Εφεδρικού μέσα στα χόρτα, τους πατούσαν και τους φώναζαν «κούμμουνοι, κόκκινοι» και τους έβαζαν να φωνάζουν ζήτω ο Γρίβας και η Ένωση.»
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: «Κρατούσα το μωρό με μισό κεφάλι»: Η στυγερή δολοφονία του 8χρονου Σταύρου και της γιαγιάς Μαργαρίτας κατά το πραξικόπημα
