Η συμφωνία Ιράν-ΗΠΑ καθορίζει το πλαίσιο της διαπραγματευτικής διαδικασίας που θα έχει ορίζοντα 60 ημερών. Ωστόσο, η πορεία του λιβανικού μετώπου είναι δυνατόν να διαταράξει τις επαφές Τεχεράνης-Ουάσιγκτον, κάτι το οποίο γνωρίζει η διακυβέρνηση Τραμπ. Αυτός είναι ο λόγος που οι ΗΠΑ καταβάλλουν προσπάθειες να διαχωρίσουν το μέτωπο του Λιβάνου με το ζήτημα του ανοίγματος των Στενών του Ορμούζ.
Κρυφοί όροι
Από την άλλη, αξίζει να επισημανθεί ότι δεν έχουν δημοσιοποιηθεί όλες οι πτυχές της συμφωνίας. Με άλλα λόγια, υπάρχουν κρυφοί όροι, όπως σαφώς υπονόησε τόσο ο Αμερικανός Αντιπρόεδρος, Τζέι Ντι Βανς, λέγοντας ότι “ο Νετανιάχου δεν αντιδρά τόσο σθεναρά όσο ίσως θα αναμενόταν, επειδή ξέρει περισσότερες λεπτομέρειες της συμφωνίας”, όσο και ο Τζον Μπόλτον, τέως στέλεχος-κλειδί του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας των Ηνωμένων Πολιτειών.
Το Ισραήλ “δεν αφήνει” τον Λίβανο
Αυτό όμως, επί του πεδίου, δεν σημαίνει ότι η ισραηλινή πλευρά είναι διατεθειμένη να αποχωρήσει από τον Λίβανο. Ο Νετανιάχου πιέζεται από την ηγεσία του IDF, από την εσωτερική κοινή γνώμη με έμφαση τους κατοίκους των παραμεθόριων πόλεων του βορείου Ισραήλ, ως επίσης και από την αντιπολίτευση, ενόψει μάλιστα των επικείμενων βουλευτικών εκλογών του φθινοπώρου.
Η Συρία δεν θέλει να έχει ρόλο στον Λίβανο
Οι περιστάσεις αυτές, που ανάγονται και στην εσωτερική πολιτική κατάσταση στο ίδιο το Ισραήλ, είναι ξεκάθαρο ότι δεν καθησυχάζουν τον Λευκό Οίκο. Είναι χαρακτηριστικό ότι, στην προσπάθειά του να αξιοποιήσει κάθε πιθανό μέσο “απεξάρτησης” του λιβανικού μετώπου από το πλαίσιο των διαπραγματεύσεων με το Ιράν, ο Πρόεδρος Τραμπ είναι έτοιμος να ενθαρρύνει ακόμα και την Συρία του Προέδρου Αλ-Σάρα να αντιμετωπίσει ο τακτικός συριακός στρατός την Χεζμπολάχ αντί του IDF.
Ο Σύρος Πρόεδρος, όμως, δεν είναι αποδέχεται έναν τέτοιο ρόλο, που θεωρεί ότι μία τέτοια εξέλιξη θα εγκυμoνούσε πολλαπλούς και ποικίλους κινδύνους για την δική του θέση στο εσωτερικό της χώρας του, αλλά και σε σχέση με τις εύθραυστες περιφερειακές ισορροπίες.
Τι κατάφερε το Ιράν
Σε κάθε περίπτωση, είναι σαφές ότι η υπογραφή της συγκεκριμένης συμφωνίας – και ανεξαρτήτως της τελικής έκβασης του επικείμενου σταδίου των διαπραγματεύσεων με τις ΗΠΑ – , αποτελεί αναμφίβολα μία σημαντική επιτυχία της ιρανικής διπλωματίας, η οποία συνίσταται στο εξής δεδομένο:
Οι ευφυείς ελιγμοί της Τεχεράνης κατάφεραν στην πραγματικότητα να εκτρέψουν το βασικό διακύβευμα του πολέμου που ξέσπασε με το Ισραήλ, το οποίο δεν είναι άλλο από το πυρηνικό και το βαλλιστικό του πρόγραμμα, αλλά και η στήριξη που παρέχει σε Χεζμπολάχ, Χούθι και σιιτικές πολιτοφυλακές στην περιοχή με έμφαση στο Ιράκ και τη Συρία.
Αντιθέτως, οι Ιρανοί κατάφεραν να επικεντρώσουν το ενδιαφέρον της διεθνούς κοινότητας, της διεθνούς οικονομίας και, φυσικά, του Λευκού Οίκου, στο εάν και κατά πόσον θα υπάρξουν αλλαγές ή όχι στο κρίσιμο στάτους κβο των Στενών του Ορμούζ – ένα ερώτημα που για την ώρα έχει επικαλύψει κάθε άλλη ανοιχτή ‘μεσανατολική πληγή’ που ανέδειξε ο πόλεμος κατά την τελευταία τριετία.
Από την άλλη, όμως, τίποτα ακόμα δεν έχει κριθεί, αφού οι επόμενες 60 μέρες είανι αυτές που θα διαμορφώσουν την τελική συμφωνία, εάν επιτευχθεί. Υπ’ αυτήν την έννοια, οι δραματικές εκτιμήσεις που εκφράζονται στο Ισραήλ για την παρούσα κατάσταση, δεν αποκλείεται να έχουν και μίαν μεγάλη δόση υπερβολής, καθότι είναι ακόμα πολύ νωρίς για να προβλεφθεί τι θα φέρει η συγκεκριμένη συμφωνία και οι διαπραγματεύσεις που θα πραγματοποιηθούν στο πλαίσιο που ορίζεται.
Παρακολουθήστε την ανάλυση του Γαβριήλ Χαρίτου στο αποψινό κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ALPHA Κύπρου με την Δήμητρα Μακρυγιάννη:
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: ΦΩΤΟ: Αυτό είναι το έγγραφο που υπέγραψαν Τραμπ, Πεζεσκιάν και Σαρίφ για το τέλος του πολέμου | AlphaNews



