Της Στυλιάνας Πέτρου
- Ταμίας Συνδέσμου Πτυχιούχων Πολιτικής Επιστήμης
Τον Νοέμβριο του 2024 απευθυνθήκαμε επίσημα προς την Υπουργό, ζητώντας συνάντηση για ένα θεμελιώδες ζήτημα: την ενίσχυση της Δημοκρατικής Παιδείας στη δημόσια εκπαίδευση. Καταθέσαμε τεκμηριωμένα τη θέση ότι οι Πολιτικοί Επιστήμονες μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά στην καλλιέργεια δημοκρατικής πολιτότητας, ιδιαίτερα σε μια εποχή όπου ο εξτρεμισμός, ο ρατσισμός και ο λαϊκισμός ενισχύονται.
Δεν λάβαμε καμία απάντηση.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Τον Απρίλιο του 2025 επανήλθαμε με δεύτερη επιστολή. Και πάλι, καμία απάντηση.
Ακολούθησαν επανειλημμένες προσπάθειες επικοινωνίας με το γραφείο της Υπουργού. Το αποτέλεσμα; Σιωπή από την ίδια και παραπομπές σε υπηρεσιακούς παράγοντες, χωρίς καμία ουσιαστική ανταπόκριση.
Η στάση αυτή δεν συνιστά απλώς διοικητική αμέλεια. Συνιστά συνειδητή απαξίωση τόσο ενός επιστημονικού κλάδου όσο και των κρίσιμων θεμάτων που αυτός αναδεικνύει.
Είναι τουλάχιστον οξύμωρο το Υπουργείο Παιδείας να αγνοεί επιδεικτικά επιστήμονες που ασχολούνται ακριβώς με τη δημοκρατία, την πολιτότητα και την κριτική σκέψη — δηλαδή με ό,τι υποτίθεται ότι το ίδιο το εκπαιδευτικό σύστημα οφείλει να καλλιεργεί.
Η Δημοκρατική Παιδεία δεν είναι δευτερεύον ζήτημα. Δεν είναι επικοινωνιακό σύνθημα. Είναι βασικός πυλώνας μιας υγιούς δημοκρατίας. Και η αδιαφορία απέναντι σε προτάσεις που στοχεύουν στην ενίσχυσή της, δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για τις πραγματικές προτεραιότητες του Υπουργείου.
Η σιωπή δεν μπορεί να αποτελεί απάντηση.
Αξίζει να επισημανθεί ότι το αίτημά μας για την επανένταξη του μαθήματος της Πολιτικής Αγωγής στα σχολεία δεν αποτελεί μια αποσπασματική ή μονομερή διεκδίκηση. Αντιθέτως, πρόκειται για θέση που έχει ήδη τεθεί και συζητηθεί σε θεσμικό επίπεδο, τόσο στην Επιτροπή Παιδείας της Βουλής όσο και στην Επιτροπή Παιδείας της Βουλής των Νέων, όπου έτυχε ουσιαστικής και εκτενούς εξέτασης. Παράλληλα, χαίρει της αποδοχής και της στήριξης οργανωμένων συνόλων της νεολαίας, όπως η ΠΟΦΕΝ και η ΠΣΕΜ, γεγονός που καταδεικνύει τη σαφή κοινωνική και εκπαιδευτική αναγκαιότητά του.
Η ευρύτερη αυτή αναγνώριση καθιστά ακόμη πιο ακατανόητη τη στάση του Υπουργείου, το οποίο παραμένει ο μόνος θεσμικός φορέας που επιλέγει να αγνοεί το ζήτημα. Υπό αυτά τα δεδομένα, η επίμονη σιωπή του Υπουργείου δεν μπορεί πλέον να εκληφθεί ως απλή παράλειψη. Συνιστά συνειδητή επιλογή αποστασιοποίησης από έναν θεσμικά αναγνωρισμένο και κοινωνικά τεκμηριωμένο διάλογο. Το Υπουργείο εμφανίζεται, έτσι, ως ο μόνος αρμόδιος φορέας που αρνείται να τοποθετηθεί επί του ζητήματος.
Την ίδια στιγμή, οι απόφοιτοι Πολιτικής Επιστήμης αποδεικνύουν καθημερινά την επιστημονική τους επάρκεια και την επαγγελματική τους αξία, δραστηριοποιούμενοι σε ένα ευρύ φάσμα τομέων του δημόσιου και ιδιωτικού βίου — με μοναδική εξαίρεση τον φυσικό τους χώρο συνεισφοράς: τη σχολική εκπαίδευση.
Ως Σύνδεσμος Πτυχιούχων Πολιτικής Επιστήμης, δηλώνουμε ότι θα συνεχίσουμε να διεκδικούμε τον ρόλο που αναλογεί στον κλάδο μας στη δημόσια εκπαίδευση. Αναμένουμε, έστω και τώρα, την στοιχειώδη θεσμική ανταπόκριση.
