Η παρουσία του Γάλλου Προέδρου Εμμανουήλ Μακρόν και του Έλληνα Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην βάση Ανδρέας Παπανδρέου, ήταν αρκετή για να δημιουργήσει ένα κλίμα ευφορίας και ανακούφισης. Αφενός σε μία μερίδα των πολιτών που ένιωσαν μία σχετική ασφάλεια από την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και αφετέρου στο Προεδρικό που ένιωσαν να ανατρέπεται η κακή εικόνα των λανθασμένων χειρισμών στο εσωτερικό. Σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο, άρχισε να διαρρέεται από τον Λόφο και πέριξ, πως η ευρωπαϊκή ασπίδα προστασίας, ήταν αποτέλεσμα των «άοκνων» προσπαθειών του Προέδρου και των καλών σχέσεων που είχε κτίσει όλο αυτό το διάστημα- με τα ταξίδια του στο εξωτερικό- με αρχηγούς κρατών. Ένα αφήγημα που φαίνεται να εμπεδώνεται και σε μερίδα των πολιτών αν ληφθούν υπόψη τα δημοσκοπικά ευρήματα που θέλουν τον Πρόεδρο να παρουσιάζει μεγαλύτερη αποδοχή για την εξωτερική του πολιτική. Την ίδια στιγμή όμως που αυτό το αφήγημα άρχισε να βρίσκει πρόσφορο έδαφος, άνοιξαν μέτωπα τόσο στο εσωτερικό για την οικονομία και τις προεκτάσεις του πολέμου ενώ φάνηκε να βγαίνει εκτός ελέγχου ο αφθώδης πυρετός. Δημιουργήθηκε συνεπώς το εξής ερώτημα: «Αν όντως έξω πάμε καλά, μέσα τι πάει τόσο λάθος»;
Διαβάστε ολόκληρο το δημοσίευμα στον ALPHA της Κυριακής
