^{Σχόλιο του Διευθυντή Ειδήσεων του Alpha Γιώργου Κασκάνη ο οποίος έζησε – δημοσιογραφικά – την πενταετία του Γιώργου Βασιλείου αλλά και τη μετέπειτα πορεία του.}

Ο Γιώργος Βασιλείου ήταν σαφώς μια ενδιαφέρουσα και ξεχωριστή προσωπικότητα. Η ζωή του η ίδια, μυθιστορηματική.

Σε ιδιωτικό επίπεδο, είναι αρκετό να σημειώσει κανείς ότι υπήρξε ένας άνθρωπος αριστερών καταβολών, με μια οικογένεια που έζησε όλους τους κατατρεγμούς σε Ελλάδα αλλά και Κύπρο, ο οποίος διέπρεψε επιχειρηματικά σε έναν άκρως καπιταλιστικό πεδίο. Και όχι στη μικρή αγορά της Κύπρου αλλά παγκοσμίως.

Σε πολιτικό επίπεδο ήταν το διαφορετικό. Άνθρωπος έξω από τους κομματικούς μηχανισμούς, αυτόνομη προσωπικότητα με τις δικές του συγκροτημένες και σύγχρονες απόψεις. Δεν υπήρξε ποτέ δέσμιος κομματικών ή ιδεολογικών ευαγγελίων, δεν χρειάστηκε να αναδειχθεί μέσα από ισορροπίες και συμβιβασμούς. Γι’ αυτό και ήταν ελεύθερος. Κι είναι αυτό τον αέρα της ελεύθερης σκέψης και της προοπτικής που εισήγαγε στην πολιτική ζωή του τόπου. Ας μην ξεχνάμε ότι όταν ανέλαβε την Προεδρία ο Βασιλείου, η Κύπρος ζούσε στη σκιά ενός βαριού κομματικού συστήματος όπου το μόνο διαβατήριο προόδου ήταν η κομματική ταυτότητα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Γιώργος Βασιλείου: Από γιατρός, οικονομολόγος και «αλεξιπτωτιστής» Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας

Άλλαξε αυτό. Άλλαξε νοοτροπίες στη Δημόσια Υπηρεσία. Άλλαξε την κατεύθυνση της κυπριακής οικονομίας. Έκανε την Κύπρο να βγει από το καβούκι της και να δει κατάματα τον έξω κόσμο. Εξέθεσε όσο κανένας πολιτικός μέχρι σήμερα την αρνητική στάση της τουρκικής πολιτικής στο Κυπριακό και θα μπορούσε να λύσει το πρόβλημα αν απέναντί του δεν είχε τον Ντενκτάς και δεν υπήρχε ασφαλώς και η εσωτερική υπόσκαψη.

Το μεγαλείο του ανδρός ωστόσο αναδείχθηκε ακόμα περισσότερο όταν αποδέχθηκε, χωρίς δισταγμό, την πρόσκληση του υποτιθέμενου πολιτικού του αντιπάλου Γλαύκου Κληρίδη, να αναλάβει επικεφαλής της διαπραγματευτικής ομάδας για την ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ. Κι έδωσε εκεί όλο του το είναι του εκπλήσσοντας τους Ευρωπαίους με τη μεθοδικότητα, την εργατικότητα και την πολιτική του δεξιοτεχνία. Το «η Κύπρος είναι ο καλύτερος μαθητής» που ακουγόταν όλα τα χρόνια της ενταξιακής διαδρομής, είχε τη σφραγίδα του Γιώργου Βασιλείου.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Ο Βασιλείου μέσα από τα μάτια του Ιακώβου: Η τυχαία γνωριμία, το βράδυ που έχασε τις εκλογές κι ο Κληρίδης

Στις εποχές που ζούμε, τέτοια παραδείγματα πολιτικού ήθους -κι εδώ αναφέρομαι και στον Γλαύκο Κληρίδη- αποκτούν πολύ μεγαλύτερη αξία. Άνθρωποι που έβαλαν πάνω από το εγώ την πατρίδα και το λαό της.