Γράφει ο Άντρος Κυπριανού
- Τέως ΓΓ ΑΚΕΛ
Στην πολιτική δεν πρέπει να αρκείσαι στα όσα λέει ο πολιτικός αλλά να εμβαθύνεις στις πράξεις και ενέργειες του για να κρίνεις κατά πόσο τα λόγια συμβαδίζουν με τις πράξεις του.
Το Κυπριακό είναι το σημαντικότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα και ο λαός, έστω και αν δεν αντιμετωπίζεται από όλους ως τέτοιο. Ενέργειες που έγιναν τα τελευταία χρόνια μας έφεραν στο χείλος της διχοτόμησης που θα είναι καταστροφική αν συμβεί.
Ο Ν. Χριστοδουλίδης ανέλαβε την προεδρία πριν τριάμιση χρόνια. Στο αρχικό στάδιο είχε απέναντι του τον Τατάρ, γνωστό για την πλήρη ταύτιση του με την Τουρκία και την απαράδεκτη θέση του για λύση δύο κρατών. Δικαιολογημένα θα έλεγε κάποιος, ήταν εξαιρετικά δύσκολο να ξαναρχίσουν συνομιλίες. Παρόλα αυτά ο κ. Χριστοδουλίδης τόνιζε συνεχώς ότι ήταν έτοιμος να συνεχίσει τις διαπραγματεύσεις από το σημείο που είχαν μείνει στο Κραν Μοντανά.
Είναι δυνατό να μην συνειδητοποιούσε ότι κάτι τέτοιο ήταν αδύνατο με την απαράδεκτη αξίωση για δύο κράτη, που είχαν η Τουρκία και ο Τατάρ; Είναι δυνατό να μην αντιλαμβανόταν ότι το κύριο εμπόδιο ήταν ακριβώς αυτή η απαράδεκτη αξίωση;
Παρόλο που αυτό ήταν το κύριο εμπόδιο για τρία και μισό χρόνια ο κ. Χριστοδουλίδης δεν επεδίωξε να βρει τρόπο να τους απομακρύνει από την απαράδεκτη θέση τους. Αρκείτο σε επανάληψη της ετοιμότητας του να πάει σε πενταμερή που θα οδηγούσε σε επανέναρξη των συνομιλιών. Μήπως μιλούσε εκ του ασφαλούς γνωρίζοντας ότι δεν μετακινούνταν από την απαράδεκτη θέση τους;
Την ίδια στιγμή μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης χαμηλής πολιτικής, που είχαν συμφωνηθεί στην παρουσία του ΓΓ του ΟΗΕ δεν έγινε κατορθωτό να υλοποιηθούν. Αντιθέτως ενέργειες και πράξεις του Προέδρου και της κυβέρνησης του διαιώνιζαν και ενίσχυαν περαιτέρω την έλλειψη εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο Κοινοτήτων.
Η συνέχιση της αρνητικής στάσης από την τουρκική πλευρά ήταν αναμενόμενη αφού στόχος της ήταν η παγίωση των τετελεσμένων. Εμείς που λέμε ότι θέλουμε λύση και επανένωση πώς θα έπρεπε να συμπεριφερθούμε όμως; Όπως είπα και πιο πάνω έπρεπε να επεξεργασθούμε ιδέες που θα απομάκρυναν την Τουρκία από την απαράδεκτη αξίωση για λύση δύο κρατών.
Όταν αναδείχθηκε στην ηγεσία της Τουρκοκυπριακής κοινότητας ο Τ. Ερχιουρμάν δημιουργήθηκε νέα δυναμική και προσδοκίες. Δυστυχώς και αυτές διαψεύσθηκαν νωρίς. Η ρητορική του κ. Χριστοδουλίδη παρέμεινε θετική, σε ότι αφορά την ουσία όμως εξακολούθησε να λειτουργεί με τρόπο που ικανοποιούσε τα κόμματα και τους ψηφοφόρους που τον στήριζαν. Το ΕΛΑΜ, το ΔΗΚΟ και την ΕΔΕΚ, κόμματα που είτε εναντιώνονται στο συμφωνημένο πλαίσιο λύσης, είτε υποστηρίζουν «σκληρή γραμμή» στο Κυπριακό.
Μάλιστα για να αναβαθμίσει την εικόνα της «ετοιμότητας» του για λύση, λίγο πριν λήξει η θητεία του ΓΓ του ΟΗΕ τον κάλεσε, όπως ο ίδιος είπε, να αναλάβει πρωτοβουλία για να ξαναρχίσουν οι συνομιλίες. Ήρθε στην Κύπρο ο κ. Γκουτιέρες, συνομίλησε με τους Ηγέτες, αποφασίστηκαν ενέργειες που έπρεπε να γίνουν για να πάμε σε πενταμερή και…κινούμαστε με ρυθμούς χελώνας. Γεγονός που υποχρέωσε τον ΓΓ του ΟΗΕ να αρνηθεί το ενδεχόμενο τριμερούς ή πενταμερούς διάσκεψης. Την ίδια στιγμή ο Πρόεδρος λέει ότι μια βδομάδα και κάτι θα του αρκούσε να λύσει το Κυπριακό με τον κ. Ερχιουρμάν. Για να του απαντήσει ο Τουρκοκύπριος ηγέτης ότι με τον τρόπο που ενεργεί όχι μόνο δεν διευκολύνει αλλά δυσχεραίνει περισσότερο την επανέναρξη των συνομιλιών.
Με αυτά που λέω δεν «αθωώνω» τον Τ. Ερχιουρμάν. Αντιθέτως θεωρώ ότι και η δική του στάση δεν είναι καθόλου βοηθητική για να ξαναρχίσουν οι συνομιλίες. Είτε γιατί τον δυσκολεύει η Τουρκία, είτε για οποιονδήποτε άλλο λόγο, το γεγονός παραμένει. Και οι δικές του ευθύνες είναι μεγάλες.
Θεωρώ λοιπόν ότι στον κ. Χριστοδουλίδη πρέπει να λεχθεί ότι με τα λόγια δεν επιλύονται προβλήματα. Επιλύονται με πολύ συγκεκριμένες ενέργειες που στοχεύουν στο ξεπέρασμα των δυσκολιών στην ουσία του προβλήματος. Κάτι τέτοιο, δυστυχώς, δεν το Σεπεδίωξε στα χρόνια που βρίσκεται στην εξουσία.
ΥΓ: Επειδή λέγεται ότι πρέπει να στηριχθεί ο Πρόεδρος από όλους σε αυτή τη «δύσκολη» φάση του Κυπριακού θέλω να ξεκαθαρίσω δύο πράματα. Πρώτο δεν θεωρώ ότι βρισκόμαστε ενώπιον κρίσιμων εξελίξεων. Αντιθέτως με τους χειρισμούς που γίνονται θα παραμείνουμε σε παρατεταμένη στασιμότητα. Δεύτερο στηρίζεις κάποιον όταν θεωρείς ότι ενεργεί με τρόπο που εξυπηρετεί τα συμφέροντα της χώρας σου. Αν εκτιμάς το αντίθετο δεν μπορείς να τον στηρίξεις.



