*Άρθρο του Ανδρέα Χρίστου, νομικός και Υποψήφιος Βουλευτής με το Κίνημα Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών στην επαρχία Λευκωσίας
Πέρασαν κιόλας 7 χρόνια από εκείνο το μοιραίο βράδυ. Καμία καταδίκη και καμία ποινή δεν φέρνουν πίσω τον 16χρονο Παναγιώτη. Αυτό που επιζητείται είναι να μη θρηνήσουμε άλλα θύματα ενός «αστείου», που λέγεται bullying.
Το bullying λαμβάνει ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις. Πολλά παιδιά δοκιμάζονται στην καθημερινότητά τους, γιατί δεν αντιδρούν ή γιατί δεν μπορούν να αντιδράσουν στις κακεντρέχειες συμμαθητών τους, που τους καταρρακώνουν την προσωπικότητά, το είναι και την αυτοπεποίθηση τους.
Η κοινωνία αποτυγχάνει όταν δεν έχουμε μάθει στα παιδιά μας να σέβονται τους εαυτούς τους, τους δίπλα τους και να έχουν ενσυναίσθηση. Παράλληλα, αποτυχία είναι να μην έχουμε καταφέρει όλα τα παιδιά να έχουν αυτοεκτίμηση και να μπορούν να προστατεύουν τους εαυτούς τους με τον λόγο. Αποτυχία δε, είναι να μην έχουμε καταφέρει τα παιδιά μας να μας εμπιστεύονται και να μοιράζονται με εμάς προβληματισμούς και τα όσα βιώνουν, θετικά και αρνητικά.
Τα παιδιά μας χρειάζονται την προσοχή των γονιών και την κατανόηση τους. Συνεπώς, τα παιδία χρειάζονται γονείς που να είναι φίλοι και συμπαραστάτες τους. Όπως και εκπαιδευτικούς, που θα είναι παιδαγωγοί παράλληλα, μα και τα σχολεία μας να ενδυναμώνουν τους νέους μας, εμπλουτίζοντας τους με αξίες, ιδανικά και ενσυναίσθηση. Ενώ, στα σχολεία μας είναι αναγκαία η παρουσία ψυχολόγων καθημερινά, που να μπορούν τα παιδιά μας να μιλούν. Ακόμα δε, είναι αναγκαία η δημιουργία σχολών για γονείς (προαιρετικής συμμετοχής), ώστε να στηρίζονται οι γονείς στο πλαίσιο του δικού τους σημαντικού ρόλου και να μπορούν να προσεγγίζουν καλύτερα τα παιδιά, την ψυχοσύνθεση τους και τους κινδύνους, που έχουν στη ζωή τους.
Αφού πράξουμε τα δέοντα, τότε θα μπορούμε να μιλάμε για πρόληψη και ναι, αφού δεν επιτύχει αυτή όλη η διαδικασία, τότε η παραβατική συμπεριφορά εναντίον παιδιών, μέσω bullying, θα πρέπει να τιμωρείται. Για αυτό και είναι αναγκαία η ποινικοποίηση του bullying, όταν η πειθώ και ο φόβος δεν θα έχουν επενεργήσει.
Τελειώνοντας καλώ όλα τα παιδιά, να μιλάνε, να λένε αυτά που νιώθουν, αυτά που τα στεναχωρούν ή τα προβληματίζουν, μα παράλληλα να τα παρακαλέσω να νιώθουν καλά με τους εαυτούς τους και να κάνουν όνειρα και να τα πραγματοποιούν. Μη ξεχνάτε πως ο κόσμος είναι όμορφος, γιατί δεν είμαστε όλοι ίδιοι και έτσι ο πίνακας της ομορφιάς του κόσμου είναι καμωμένος με διαφορετικά χρώματα!



