Δεν μιλούμε για ένα προεκλογικό που εκτυλίσσεται σε ένα ουδέτερο περιβάλλον ούτε σε κατάσταση κανονικότητας. Η μία κρίση διαδέχεται την άλλη και αυτό ενισχύει δύο εκλογικές συμπεριφορές. Από την μία τα σκάνδαλα μπορεί να οδηγήσουν τελικά σε μία σταδιακή ανοσία των ψηφοφόρων. Όχι γιατί παύουν να έχουν σημασία αλλά γιατί η συχνότητά τους μειώνει την ένταση της αντίδρασης. Από την άλλη ενισχύεται η οργή και κατ’ επέκταση η επιθυμία των ψηφοφόρων να τιμωρήσουν δια της ψήφου τους.
Και η μία εκλογική συμπεριφορά και η άλλη δεν ευνοούν τα παραδοσιακά κόμματα. Τους θεωρούν μέρος του προβλήματος και αυτό αποτυπώνεται στις δημοσκοπήσεις με την μείωση των ποσοστών τους. Αντιθέτως, παρατηρείται μία αυξημένη ροπή προς τα νέα κόμματα που παρουσιάζονται ως αντισυστημικά, όπως είναι το ΑΛΜΑ και η Άμεση Δημοκρατία. Το κατά πόσο η ψήφος τους είναι σκληρή και αν η πρόθεση των ερωτηθέντων στις δημοσκοπήσεις μετουσιωθεί σε πράξη θα φανεί στην κάλπη.
Το σίγουρο είναι πως αποτελούν την κύρια πληγή των παραδοσιακών κομμάτων. Ο ΔΗΣΥ έχει να αντιμετωπίσει την πολύ χαμηλή συσπείρωση αλλά και τις διαρροές σε άλλα κόμματα. Εκτός από το ΕΛΑΜ, παρουσιάζει διαρροές τόσο προς το ΑΛΜΑ όσο και προς την Άμεση Δημοκρατία. Για την αντιμετώπιση του ΕΛΑΜ προχώρησε σε υιοθέτηση πολλών από τις θέσεις του και πλέον δίνει έμφαση στα άλλα δύο κόμματα. Με το δίλημμα επιλογής του χάους ή της σοβαρότητας και του λαϊκισμού ή του ορθολογισμού, ο ΔΗΣΥ ελπίζει πως θα ανακόψει τις διαρροές προς τα δύο αυτά κόμματα. Δεν απέφυγε βεβαίως και την ευθεία αντιπαράθεση με τον Οδυσσέα Μιχαηλίδη.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Το ΑΚΕΛ αντιμετωπίζει διαρροές προς το ΑΛΜΑ και την Άμεση Δημοκρατία. Από το ΑΛΜΑ περιορίστηκε το ποσοστό διαρροής βάσει δημοσκοπήσεων, καθώς το ΑΚΕΛ φρόντισε από την αρχή να το διαχειριστεί επικοινωνιακά. Ερώτημα είναι αν θα καταφέρει να μειώσει τις σοβαρές διαρροές προς την Άμεση Δημοκρατία ή αν θα βρεθεί προ εκπλήξεως όπως έγινε στις ευρωεκλογές.
Το ΔΗΚΟ πλέον φαίνεται να χάνει τον ρυθμιστικό του ρόλο και να μετατοπίζεται στην τέταρτη ή την πέμπτη θέση. Αυτό αναμφίβολα προκαλεί εσωκομματικούς τριγμούς που θα διαφανούν την νύχτα των εκλογών. Όμως με την απώλεια του ρυθμιστικού ρόλου στην βουλή, φαίνεται να αναδιαμορφώνονται και οι συμμαχίες εντός της βουλής.
Η πόλωση στον προεκλογικό καταγράφεται, όμως δεν καταγράφεται μόνο δυσαρέσκεια. Καταγράφεται και κάτι βαθύτερο: η απουσία της προσδοκίας. Δεν φαίνεται να υπάρχει, σε αυτή τη φάση, ένα ισχυρό αφήγημα ελπίδας ή προοπτικής που να κινητοποιεί τους πολίτες να πάνε με θετική προσέγγιση στην κάλπη.
