Όσο πιεστικός και φορτικός μπορεί να ήταν ο Κυπριανού σε ορισμένα θέματα, ο Κληρίδης την περίοδο της συνεργασίας τους ουδέποτε έδωσε αφορμές να κατηγορηθεί για έλλειψη σεβασμού ή επικοινωνίας
Ο Γλαύκος Κληρίδης ήταν, πάνω απ’ όλα, ένας γενναιόδωρος ηγέτης και σπουδαίος άνθρωπος . Είχα την ευκαιρία, παιδί ακόμη, να βρεθώ κάποιες φορές στο ΚΑΙΤΗ 2 αλλά και στο προεδρικό. Η επικοινωνία και συνεργασία που είχε ο ίδιος και ο Παντελής Κούρος με τον πατέρα μου (που τότε ήταν Διευθυντής του αρχιεπισκοπικού γραφείου) ήταν διαρκής και ειλικρινής. Και θεωρώ εξαιρετική την τιμή να συναντήσω και να ζήσω και εγώ ως έφηβος και φοιτητής σε διάφορες στιγμές τον αείμνηστο Πρόεδρο. Εκεί, άκουσα από κοντά ιστορίες, αναμνήσεις αλλά και συζητήσεις γεμάτες ουσία και χιούμορ.
Ο Κληρίδης είχε το σπάνιο χάρισμα να αυτοσαρκάζεται, να κάνει πλάκα ακόμα και με τον ίδιο του τον εαυτό, χωρίς ποτέ να μειώνει το κύρος του. Ήταν ηγέτης χωρίς να χάνει την απλότητά του και λειτουργούσε αυθεντικά, με το χαρακτηριστικό του ταμπεραμέντο . Εμπιστευόταν τους συνεργάτες του, τους άκουγε, τους σεβόταν και πάνω απ’ όλα, διακρινόταν από μια αρχοντιά στις σχέσεις του.
Η εκλογή του το 1993 ήταν το αποτέλεσμα της μεγάλης ιστορικής υπέρβασης του ΔΗΚΟ και του Σπύρου Κυπριανού προσωπικά (καθόλου εύκολης και αυτονόητης για την εποχή) γεγονός που ο Κληρίδης πάντα αναγνώριζε.Χωρίς τους κεντρώους ο Κληρίδης δεν θα εκλεγόταν Πρόεδρος και ο ίδιος συνεχώς το αντιλαμβάνονταν. Για κάποιους εκείνη η συνεργασία ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ αποτέλεσε μια ιστορική πράξη συμφιλίωσης δύο αντιμαχόμενων παρατάξεων, μετά το διχαστικό και εμφυλιοπολεμικό κλίμα της δεκαετίας του ‘70.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Ένας Πρόεδρος που ξέχασε τη συνταγή της επιτυχίας
Έξι λάθος τρόποι για να γίνει ένας ανασχηματισμός
Γι αυτό και όσο πιεστικός και φορτικός μπορεί να ήταν ο Κυπριανου σε ορισμένα θέματα, ο Κληρίδης την περίοδο της συνεργασίας τους ουδέποτε έδωσε αφορμές να κατηγορηθεί για έλλειψη σεβασμού ή επικοινωνίας. Όμως ακόμη και μετά το σπάσιμο της συγκυβέρνησης, ο Γλαύκος Κληρίδης διατηρούσε μια ισχυρή και ανθρώπινη επαφή και σχέση με τον Σπύρο Κυπριανού.
Αναμφίβολα, κάθε εποχή έχει και τους αντίστοιχους ηγέτες της. Όμως και πάλι δεν είμαι βέβαιος για το πόσες αναπάντητες θα άφηνε σήμερα αν ζούσε ο Κληρίδης στον Φειδία. Για αυτά τα θέματα θα αναλάμβανε (σωστά!) κάποιος συνεργάτης του. Επίσης ο Κληρίδης απέδειξε πως είχε την αποφασιστικότητα να καθαρίζει με τους ανασχηματισμούς της κυβέρνησης του χωρίς πολύμηνες καθυστερήσεις και δράματα παρασκηνίου.
Και σίγουρα ο Κληρίδης δεν θα ανασχημάτιζε έναν Υπουργό του που -κατά τον ίδιο- ήταν τόσο συνεπής που θα «έμπαινε μπροστά ακόμη και να φάει σφαίρα για τον ίδιο».
Γράφω αυτές τις γραμμές με αφορμή τις κατ’ επανάληψη αναφορές που ακούω ότι τάχα ο νυν Πρόεδρος λειτουργεί όπως λειτουργούσε ο Κληρίδης ως πρόεδρος.
Συγχωρέστε με: δεν είμαι ο πιο κατάλληλος να μιλήσω για τον Γλαύκο Κληρίδη. Όμως, όταν τέτοιες δηλώσεις προέρχονται από ανθρώπους που συχνά δείχνουν ανασφάλεια ή που οι ίδιοι καταπάτησαν το καταστατικό του κόμματος του Κληρίδη, δεν μπορώ να μην πω πως αυτό δεν αντικατοπτρίζει την αλήθεια.
Ο Κληρίδης δεν ήταν μίμηση ούτε αντίγραφο και όσοι προσπαθούν να οικειοποιηθούν το ύφος ή το έργο του, μάλλον αποκαλύπτουν περισσότερα για τον εαυτό τους παρά για εκείνον.
