ALPHA της Κυριακής

Στην προσπάθεια να τιμωρήσουμε το σύστημα, δώσαμε την εξουσία να αποφασίζει για την ζωή μας, ο,τι πιο παλιακό και καιροσκοπικό υπάρχει 

Τον Οκτώβριο που πέρασε, ο Φειδίας Παναγιώτου εξήγγειλε την ίδρυση της Άμεσης Δημοκρατίας και την κάθοδό του στις βουλευτικές εκλογές. Υποσχόμενος όχι μόνο πως θα δώσει ακόμη «έναν πάτσο του συστήματος» αλλά και πως θα επιχειρήσει να το αλλάξει από μέσα. Αυτή ακριβώς η εξαγγελία, ήταν για πολλούς η λογική συνέχεια σε εκείνη την θεαματική εκλογή του τον Ιούνιο του 2024. Όταν δηλαδή οι πολίτες θεώρησαν πως εκλέγοντάς τον στην Ευρωβουλή θα τιμωρήσουν το υπάρχον σύστημα.  

Κάπως έτσι λοιπόν, το σύνθημα «είδαμε και εκείνους που ξέρουν από πολιτική τι έκαναν»  μετακινήθηκε από τον προεκλογικό των ευρωεκλογών, σε αυτόν των βουλευτικών. Όχι μόνο από τον ίδιο που εξήγγειλε με την  μύτη του κλόουν θέλοντας συνειδητά να γελοιοποιήσει την πολιτική. Αλλά και από τους υποψηφίους του που εκλέγηκαν τελικώς. Ο Δημήτρης Σούγλης για παράδειγμα που πέρασε από το ΔΗΚΟ, έκανε ένα διάστημα και εκπρόσωπος του ΕΛΑΜ, έγινε ξαφνικά εκπρόσωπος του αντισυστημικού στην Κύπρο. Και με την διάχυτη ηθικολογία του, κατακεραύνωνε τις τράπεζες, το κράτος, την κυβέρνηση και τους πολιτικούς εν γένει για τις πολιτικές φτωχοποίησης. Ενώ ο Δημήτρης Μπάρος μέσα από τα εμπρηστικά tik tok του καλούσε τους πολίτες να μην ψηφίσουν αυτούς «που μας κουρέψαν, που λένε ‘θα θα θα’ και μας περιπαίζουν για 50 χρόνια». Διαβεβαιώνοντας πως με την ψήφο στην Άμεση Δημοκρατία θα ανατραπεί το υφιστάμενο σύστημα. 

Και θα αντικατασταθεί προφανώς από ένα σύστημα διακυβέρνησης όπου τον πρώτο λόγο θα έχει ο πολίτης. Ήταν σε αυτό το πλαίσιο, που ο Φειδίας Παναγιώτου με τον Γιάννη Λαούρη προώθησαν την πλατφόρμα «Agora» ως την νέα πολιτική επανάσταση και καλούσαν τον κόσμο να ψηφίσουν μέσα από αυτήν τους υποψηφίους του Κινήματος, να θέσουν οι ίδιοι τις προτεραιότητές σε πολιτικές και να αποφασίζουν οι πολίτες για τα μεγάλα πολιτικά ζητήματα.  

Έπρεπε να εισέλθει στην Βουλή όμως η Άμεση Δημοκρατία για να αποκαλυφθεί  η απάτη. Πως η Δημοκρατία και οι αποφάσεις που θα λαμβάνονταν κατά τα άλλα από τους πολίτες θα σταματούσαν εκεί που διασαλεύονταν τα συμφέροντα και η βολή του Φειδία Παναγιώτου. Και ενώ προεκλογικά η κοροϊδία για την «Agora» που θα αλλάξει τον τρόπο διακυβέρνησης έδινε και έπαιρνε, μετεκλογικά η πλατφόρμα παρουσίασε, όπως μας είπαν πρόβλημα. Και θα ψηφίζουν όπως μας ενημέρωσαν, με τον τρόπο που ψηφίζουν και για την Eurovision. Ο Φειδίας Παναγιώτου αποφάσισε να μείνει στην ευρωβουλή, απαξιώνοντας τους 5,108 ψηφοφόρους του που τον εξέλεξαν και στην ουσία αυτούς που έβαλαν το κόμμα στην βουλή. Χωρίς να διαβουλευθεί μαζί τους, χωρίς να ζητήσει την άποψη των πολιτών μέσω του app του, χωρίς να εξηγήσει επαρκώς τους λόγους. Και ενώ υπόσχονταν διαφάνεια επικρίνοντας τους πολιτικούς που κάνουν συνδιαλλαγές πίσω από κλειστές πόρτες, έκαναν ακριβώς το ίδιο. Διαβουλεύονταν μυστικά για το ποιος θα τους δώσει περισσότερα ανταλλάγματα χωρίς να ενημερώσουν κανένα, ούτε καν τα ΜΜΕ.  

Κάπως έτσι λοιπόν το αντισυστημικό κάηκε στην πρώτη του πολιτική πράξη. Και ψήφισε ως Πρόεδρο της Βουλής την Πρόεδρο του μεγαλύτερου κόμματος. Το κόμμα που κυβερνούσε τα τελευταία δέκα χρόνια και το οποίο σύμφωνα με τους βουλευτές του ευθύνεται για την φτωχοποίηση του κόσμου και την ισχυροποίηση των τραπεζών.  

Δεν ξέρω πόσοι έπεσαν από τα σύννεφα. Πόσοι ανέμεναν κάτι άλλο από την Άμεση Δημοκρατία και τον Φειδία Παναγιώτου. Το σίγουρο είναι πως πολλοί είναι αυτοί που αντιλήφθηκαν μετά από αυτό, πως στην προσπάθεια να τιμωρήσουν το υπάρχον σύστημα, έδωσαν σε ό,τι πιο παλιακό και τυχοδιωκτικό την δύναμη να αποφασίζουν για την ζωή μας.  

Υ.Γ Ο Φειδίας Παναγιώτου προφανώς δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί πως για τις προτάσεις που κατέθεσε δεν αποφασίζει η Βουλή, αλλά η κυβέρνηση. Ο Συναγερμός όμως, που έβγαλε έναν ολόκληρο προεκλογικό να προειδοποιεί για τον κίνδυνο της αποσταθεροποίησης εξαιτίας του ανέξοδου λαϊκισμού και των ανεδαφικών θέσεων πώς νιώθει άραγε τώρα; Που για τέσσερις ψήφους και μία Προεδρία της Βουλής είναι έτοιμοι να παίξουν το παιχνίδι του λαϊκισμού και της πλήρους εξαπάτησης;