«It’s the economy (among others), stupid»
Μην το παίρνεις προσωπικά, Ντόναλτ. Στα κυπριακά θα λέγαμε ότι «έφαες βιζινόπατσο», αλλά η απώλεια της Βουλής και της Γερουσίας, μαζί με τις ήττες σε ρεπουμπλικανικά προπύργια, δεν σημαίνει ότι οι Αμερικανοί έπαψαν να σε αγαπούν. Ίσως αποφάσισαν ότι η αγάπη χρειάζεται και κοινοβουλευτικό έλεγχο. Συμβαίνουν αυτά στις δημοκρατίες. Ενοχλητικά πράγματα.
Σκέψου τον Κεν από το Τέξας, τον δικό σου redneck. Φοράει ακόμη το κόκκινο MAGA καπελάκι του, αλλά στην αντλία το βγάζει για να σκουπίσει τον ιδρώτα του. Το διπλοκάμπινο θέλει καύσιμα, το τρακτέρ επίσης, το καλαμπόκι δεν καλλιεργείται με συνθήματα. Του υποσχέθηκες ότι θα ξαναγίνει μεγάλος. Προς το παρόν, μεγάλος έγινε ο λογαριασμός του.
Σκέψου και τη Ράιαν, που κοντεύει να αγοράζει ένα ένα τα αβγά, λες και διαλέγει δαχτυλίδια. Μετράει ενοίκιο, ρεύμα, ασφάλεια και τρόφιμα, αναζητώντας την ευημερία που περιγράφεις. Της εξηγείς ότι όλα πηγαίνουν θαυμάσια. Εκείνη κοιτάζει την απόδειξη.
«It’s the economy, stupid». Μην το πάρεις προσωπικά ούτε αυτό, Ντόναλτ. Δεν το έγραψαν για σένα, απλώς φρόντισες να σου ταιριάζει.
Ύστερα ήρθε ο πόλεμος στο Ιράν. Ένας αχρείαστος πόλεμος, που πρόσθεσε ανθρώπινο πόνο, ανασφάλεια και ανατιμήσεις. Τον Σεπτέμβριο η βενζίνη ήταν κατά 34,2% ακριβότερη από έναν χρόνο πριν. Ο Κεν αγαπά την αμερικανική σημαία, αλλά δυστυχώς δεν μπορεί να τη βάλει στο ντεπόζιτο.
Και είναι, Ντόναλτ κι εκείνα τα ψέματα. Οι κατασκευασμένοι θρίαμβοι, η πεποίθηση ότι η πραγματικότητα θα υποχωρήσει από εξάντληση. Έλεγες ότι οι τιμές πέφτουν, ενώ τα στοιχεία έδειχναν συνολική άνοδο. Μόνο που η αντλία δεν διορθώνει την ένδειξη από σεβασμό στο αξίωμα.
Υπάρχουν όμως και πράγματα που δεν σηκώνουν αστεία. Οι άνθρωποι που σκοτώθηκαν από πυρά ομοσπονδιακών πρακτόρων μετανάστευσης, ανάμεσα τους πρακτόρων της ICE, σε δρόμους και αυτοκίνητα. Μέχρι τον Ιούλιο είχαν καταγραφεί τουλάχιστον επτά νεκροί. Οι οικογένειες που χωρίστηκαν ή βρέθηκαν αντιμέτωπες με την απειλή του χωρισμού για να δεχθούν την απέλαση. Κάποιοι ψηφοφόροι ίσως πίστευαν ότι ψήφιζαν αυστηρότερους ελέγχους, χωρίς να έχουν παραγγείλει μαζί τον φόβο στη γειτονιά και παιδιά που περιμένουν μάταια ένα γονιό. Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια δεν περισσεύει επειδή κάποιος δεν έχει τα σωστά χαρτιά.
Πρόσθεσε και το μπούλινγκ στους παραδοσιακούς στενούς συμμάχους της χώρας. Τον Καναδά που αντιμετώπιζες σαν υποψήφια πολιτεία, τη Δανία που εξηγούσε ότι η Γροιλανδία δεν είναι οικόπεδο προς αντιπαροχή. Εδώ στην Κύπρο έχουμε λόγο να προσέχουμε γιατί είμαστε παθόντες. Για ένα μικρό κράτος, η κυριαρχία και οι διεθνείς κανόνες είναι όροι επιβίωσης. Η λογική ότι ο ισχυρός δικαιούται όσα επιθυμεί μάς είναι οδυνηρά γνώριμη.
Υπάρχει και ο Μάικ από το Οχάιο Ντόναλντ, που περίμενε λύσεις και βρέθηκε να παρακολουθεί γκριμάτσες, προσβολές και καραγκιοζιλίκια στις ομιλίες. Ο διαχωρισμός σε πιστούς και εχθρούς γεμίζει συγκεντρώσεις, αλλά εξαντλεί ανθρώπους που την επομένη πρέπει να δουλέψουν μαζί. Κάποτε θέλουν να ανοίγουν την τηλεόραση χωρίς να τους αναθέτεις καινούργιο μίσος.
Βέβαια, έκλαψαν και τα ανιψάκια σου, ο Χιούι, ο Λιούι και ο Ντιούι. Έχουμε και μερικά στην Κύπρο, να ξέρεις. Σε κάθε προσβολή έβλεπαν πυγμή, σε κάθε απειλή ηγεσία και σε κάθε ψέμα μια δυσνόητη αλήθεια. Θυμάμαι μεγάλο όνομα στην πολιτική μας σκακιέρα, πρωταγωνιστή των εξελίξεων σήμερα, που έλεγε πριν τις εκλογές το 2024 σε podcast πως θα «έβγαινες σιονωτός» και γελούσαν τα μουστάκια του που δεν έχει. Τώρα αναρωτιούνται όλοι αυτοί πώς σε παρεξήγησαν τόσα εκατομμύρια άνθρωποι ταυτόχρονα.
Σε σκέφτομαι πάντως με συμπάθεια να ξέρεις dude. Πρέπει να είναι εξαντλητικό να χρειάζεσαι τόσο χειροκρότημα. Μην το παίρνεις προσωπικά, Ντόναλτ. Οι άνθρωποι έχουν μια ζωή να ζήσουν. Δεν μπορούν να περνούν όλη τη δική τους φροντίζοντας τη δική σου αυτοεκτίμηση.