Tο μεγαλείο δεν δούλεψε πολύ. Ίσως γιατί στο ταμείο της υπεραγοράς θέλουν να τους πληρώνεις με λεφτά αντί με μεγαλείο. Και για το ενοίκιο δεν δέχονται τα κόκκινα MAGA καπελάκια
Η αγαπημένη ταμπέλα του Τραμπ για τους πολιτικούς του αντιπάλους. Radical Left Lunatics. Τρελοί της ριζοσπαστικής Αριστεράς.
Και εκτός από τρελοί είναι και πολύ επικίνδυνοι τύποι. Και τύπισσες. Που θέλουν να τους φτάνει ο μισθός μέχρι το τέλος του μήνα. Να μπορούν να πληρώνουν το ενοίκιο. Να αρρωσταίνουν χωρίς να φοβούνται ότι στους διαδρόμους του νοσοκομείου θα αφήσουν μαζί με το νεφρό κι ένα πνεύμονα για την αποπληρωμή.
Ακραία πράγματα. Τρελά. Πάλι καλά που δεν έβαλαν στο τραπέζι των παράλογων απαιτήσεων τους και τις διακοπές.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Μην το παίρνεις προσωπικά Ντόναλτ
Από την τραμπική αυτο-αναφορικότητα στη δημοκρατική αυτο-διόρθωση
Και από την άλλη το μεγαλείο. Σημαίες. Καπέλα. MAGA! Μια Αμερική που θα γινόταν ξανά μεγάλη. Φτάνει να δει κάποιος πως έκανε ο Τραμπ τον Λευκό Οίκο. Χρυσό που θα ζήλευε και ο Τουταγχαμών.
Μόνο που το μεγαλείο δεν δούλεψε πολύ. Ίσως γιατί στο ταμείο της υπεραγοράς θέλουν να τους πληρώνεις με λεφτά αντί με μεγαλείο. Και για το ενοίκιο δεν δέχονται τα κόκκινα MAGA καπελάκια.
Πάντως δεν χρειάζεται να αρχίσουμε να μαντεύουμε τι προκάλεσε το Δημοκρατικό τσουνάμι στις Αμερικάνικες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου. Οι ίδιες οι δημοσκοπήσεις δίνουν μια σειρά από πολύ συγκεκριμένους λόγους.
Ακρίβεια. Καύσιμα. Κόστος περίθαλψης. Καθημερινότητα. Κι ένας πόλεμος στο Ιράν που κατάπιε τις υποσχέσεις για αποφυγή νέων πολέμων και φούσκωσε ακόμα περισσότερο τους λογαριασμούς. Σχεδόν οκτώ στους δέκα ψηφοφόρους δήλωναν ότι ο πληθωρισμός δυσκόλεψε οικονομικά τις οικογένειες τους.
Κι αυτό αποτυπώθηκε στην κάλπη με σημαντικές μετακινήσεις ψηφοφόρων προς τους Δημοκρατικούς. Διότι η ψήφος, τελικά, έχει και ημερομηνία λήξης. Ιδιοκτησία κανενός.
Και κάπου εκεί το μεγαλείο προσγειώθηκε ανώμαλα στην πραγματικότητα.
Οι Ρεπουμπλικάνοι έχασαν τον έλεγχο της Βουλής και της Γερουσίας. Έχασαν έδρες σε παραδοσιακά προπύργια. Στο Τέξας, στην Αϊόβα, στη Νότια Καρολίνα. Μια αποδοκιμασία τόσο εκκωφαντική που έφτασε στις τέσσερις γωνιές της γης. Και πήραμε μια ανάσα.
Για το αποτέλεσμα. Για το χαστούκι. Και κυρίως για αυτούς τους ανθρώπους που έδειξαν ότι υπάρχει άλλος τρόπος να κάνεις πολιτική.
Ο Τζέιμς Ταλαρίκο στο Τέξας. Πρώην δάσκαλος, χριστιανός, με σπουδές θεολογίας. Ο Αμπντούλ Ελ-Σαγέντ στο Μίσιγκαν. Γιατρός. Ο πρώτος μουσουλμάνος που εκλέγεται στην αμερικανική Γερουσία. Ο Κρις Πάπας στο Νιου Χάμσαϊρ. Ο πρώτος ανοιχτά ομοφυλόφιλος άντρας που εκλέγεται στο ίδιο σώμα. Η Ντεμπ Χάαλαντ στο Νέο Μεξικό. Η πρώτη ιθαγενής Αμερικανίδα που εκλέγεται κυβερνήτης πολιτείας των ΗΠΑ. Ο Τζον Όσοφ, που επανεξελέγη στην Τζόρτζια.
Διαφορετικοί άνθρωποι. Διαφορετικές διαδρομές. Αλλά ένα μήνυμα: ότι υπάρχει χώρος για ανθρώπους που κάποιοι θα προτιμούσαν να μένουν στο περιθώριο. Ανθρώπους που μίλησαν για την καθημερινότητα. Για προσιτή περίθαλψη. Για όσα καίνε τους ανθρώπους.
Κι ένα δεύτερο μήνυμα εξίσου σημαντικό: η εκλογική ήττα μιας πολιτικής που εδώ και μερικά χρόνια πλασάρει τη χυδαιότητα ως αυθεντικότητα. Που βαφτίζει τον αντίπαλο εχθρό, τρελό, επικίνδυνο, τρομοκράτη, περιθωριακό. Που μοιράζει ταμπέλες μέχρι να συνηθίσουμε τις προσβολές ως κανονικότητα.
Μια εκλογική ήττα βεβαίως δεν φέρνει την άνοιξη. Γιατί ο τραμπισμός έχει ρίζες. Που απλώθηκαν πλέον σε όλη την υφήλιο. Χρειάζεται συνέχεια. Κι όσοι κέρδισαν θα κριθούν από όσα θα κάνουν για εκείνους που τους εμπιστεύτηκαν.
Αλλά έστω για λίγο, μπορούμε πάρουμε ανάσα. Γιατί μέσα σε τόση ασφυξία, είναι σπουδαίο να βλέπεις ότι ο φόβος ηττάται. Ότι ο κόσμος μπορεί να ζητήσει περισσότερα. Κι ότι η ανθρωπιά έχει ακόμα ακροατήριο.
Υ.Γ. Ο Μασκ έριξε σχεδόν μισό δισεκατομμύριο δολάρια υπέρ των Ρεπουμπλικανών. Σχεδόν 230 εκατομμύρια μόνο για την αναμέτρηση της Γερουσίας στο Τέξας. Και στο τέλος εξελέγη ο Δημοκρατικός Ταλαρίκο. Ακριβή νύχτα. Στο κάτω κάτω, άλλο να αγοράζεις πλατφόρμα κι άλλο να νομίζεις ότι μαζί αγόρασες και τους ανθρώπους. Radical left lunatics. Του χάλασαν την επένδυση.
