ALPHA της Κυριακής

#zoomout

Τα τελευταία χρόνια πληθαίνουν οι φωνές παγκόσμια που μιλούν για την αποδυνάμωση και τον αργό θάνατο τελικά των σύγχρονων Δημοκρατιών.

Το μοτίβο είναι λίγο πολύ το ίδιο παντού. Η αποδόμηση ξεκινά συνήθως εκ των έσω. Όταν λάθος άτομα βρίσκονται να υπηρετούν σε λάθος πόστα. Όταν  άτομα σε θέση ισχύος αντί να υπηρετήσουν τη θέση και το δημόσιο καλό, υπηρέτησαν και υπηρετούν κυρίως προσωπικές και άλλες ατζέντες. Ενώ οι θεσμοί ως τέτοιοι ποτέ δεν είναι το πρόβλημα, τα λάθος άτομα είτε τους μετατρέπουν από την αρχή σε μέρος του προβλήματος, είτε δεν τους αφήνουν να λειτουργήσουν έγκαιρα και αποτελεσματικά. Καθίστανται έτσι ο πιο αδύναμος κρίκος και οδηγούνται αργά και σταθερά σε πλήρη απαξίωση. Το κράτος δικαίου δοκιμάζεται και τα ανθρώπινα δικαιώματα διαβρώνονται, συχνά πλέον στο όνομα της προστασίας της εθνικής ασφάλειας. Οι δείκτες εμπιστοσύνης του λαού προς τους φορείς της εξουσίας κατρακυλούν.

Η Κοινωνία μετατρέπεται σε καζάνι που βράζει. Αρχίζουν να κάνουν την εμφάνισή τους μεσσίες διαφόρων ειδών που βρίσκουν πρόσφορο έδαφος στη θεσμική και ηθική παρακμή. Τα ΜΚΔ γίνονται η πύλη για αναμόχλευση της οργής. Άλλοτε με βαρύγδουπα συνθήματα κενού περιεχομένου και άλλοτε με παραπληροφόρηση, ψευδείς ειδήσεις και κανιβαλισμό. Γίνεται λόγος μέχρι και για λαϊκές επαναστάσεις. Ο θυμός μετατρέπεται σε οργή. Η οργή σε όχλο που δεν έχει την νηφαλιότητα να δει, να ακούσει και να διαμορφώσει κρίση με ψυχραιμία.

Και μετά τι; Σε ένα τέτοιο σκηνικό δύο είναι οι σοβαροί κίνδυνοι. Σε επίπεδο θεσμών , αφού όλοι αντικρίζονται ισοπεδωτικά ως όμοιοι, απαξιώνεται και εκμηδενίζεται (και) το υγιές κομμάτι. Όλοι εκείνοι δηλαδή που και τη θέληση και την ικανότητα και την εντιμότητα έχουν να κάνουν σωστά τη δουλειά τους. Ενισχύεται όμως έτσι το κομμάτι που νοσεί. Αφήνονται δηλαδή ανενόχλητοι οι λίγοι να κάνουν τα δικά τους και έτσι το σύστημα υπονομεύεται όλο και περισσότερο εκ των έσω.

Σε επίπεδο Κοινωνίας, εμπεδώνεται πλέον η αντίληψη ότι τίποτα δε λειτουργεί σωστά. Η ανυποληψία παίρνει καθολικές διαστάσεις, η αμφισβήτηση των προσώπων που εκπροσωπούν τους θεσμούς μετατοπίζεται στους ίδιους τους θεσμούς, δημιουργούνται καταστάσεις αναρχίας με ότι αυτό συνεπάγεται. Παράλληλα, ένα σημαντικό μέρος της Κοινωνίας κάποια στιγμή αποκτά ανοσία και σταματά να αντιδρά. Και κάπως έτσι κινείται ο φαύλος κύκλος της διάβρωσης της Δημοκρατίας.

Υπάρχει λύση; Όπως συμβαίνει πάντοτε, το πρώτο βήμα για την επίλυση ενός προβλήματος είναι να το αναγνωρίσουμε ως τέτοιο. Να κατανοήσουμε δηλαδή προς τα που οδηγούμαστε. Και αυτό αφορά όλους μας. Πολίτες και Πολιτεία. Αυτό αφορά όμως κυρίως όλους όσους έχουν ή διεκδικούν ρόλο και λόγο στα δημόσια πράγματα. Ιδιαίτερα αυτούς που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, δίκαια ή άδικα, αποτελούν μέρος του προβλήματος.