ALPHA της Κυριακής

Το «σύστημα» δεν είναι μια ετοιμόρροπη πολυκατοικία την οποία γκρεμίζει κανείς με μια μπουλντόζα

Είναι κοινώς αποδεκτό ότι ο άλλοτε κομματικός πατριωτισμός, έχει υποχωρήσει δραματικά. Είναι επίσης γεγονός ότι κατά τον ίδιο τρόπο υποχώρησαν οι ιδεολογίες. Τα σύγχρονα προβλήματα του ανθρώπου, κάνουν τη σκέψη και τις αποφάσεις πιο περίπλοκες και πιο σύνθετες. Δεν αρκεί το δεξιός-αριστερός, ούτε το προοδευτικός-εθνικόφρων.

Μπροστά σε αυτό το νέο σκηνικό, ο ψηφοφόρος πολύ λίγο καθορίζεται από την κομματική του απόχρωση. Τα ίδια τα κόμματα κάνουν αυτή τη διαπίστωση αλλά και η γενικότερη συμπεριφορά της κοινωνίας το επιβεβαιώνει. Την ίδια στιγμή κορυφώνεται η αμφισβήτηση απέναντι σε αυτό που κάποιοι ονομάζουν «σύστημα». Όμως, τα προβλήματα είναι εκεί, οι απαιτήσεις των καιρών αναζητούν τρόπους αντιμετώπισης και το «σύστημα» είναι τόσο υπαρκτό όση η μανία των λεγόμενων «αντισυστημικών» να ενταχθούν σε αυτό και να πάρουν κομμάτι της πίττας.

Πως λειτουργεί έναντι όλων αυτών ένας συνειδητός ψηφοφόρος; Ένας άνθρωπος που δεν αποποιείται της ευθύνης του και δεν αρέσκεται στην εύκολη και ανέξοδη κριτική; Είναι γεγονός ότι διέξοδος στα σημερινά εκλογικά αδιέξοδα, θα μπορούσε να δώσει το σύστημα της οριζόντιας ψηφοφορίας. Όσο περίπλοκο κι αν φαντάζει, μέσα από αυτό θα μπορούσε ο ψηφοφόρος να επιλέξει τους πιο ικανούς, ανεξαρτήτως κομματικής προέλευσης.

Ίσως, λοιπόν, υπό τις παρούσες συνθήκες, ο ψηφοφόρος να μπορούσε να εφαρμόσει ένα προσωπικό σύστημα «οριζόντιας ψήφου». Να αναζητήσει εκείνους τους υποψήφιους που πιστεύει ότι θα μπορούσαν σε πρώτο στάδιο να βελτιώσουν τα πράγματα στο ίδιό τους το κόμμα και κατ’ επέκταση στο σύνολο της πολιτικής. Να ιεραρχήσει τα πρόσωπα εκείνα, από όλα τα κόμματα, που κρίνει ότι πραγματικά μπορούν να σπρώξουν τα πράγματα μπροστά, να δημιουργήσουν μια νέα νοοτροπία και να συγκρουστούν με τα κακώς έχοντα σε αυτό τον τόπο. Αυτή την προοπτική δεν τη δίνουν οι κομματικές σημαίες αλλά εκείνες οι προσωπικότητες που δοκιμάστηκαν, ακόμα και εκτός πολιτικής, και έδειξαν ότι είναι πραγματικά έντιμοι και όχι επιτηδευμένα για κάποιο προσωπικό τους συμφέρον. Που έδειξαν ότι μπορούν να προσφέρουν χωρίς κάποιο αντάλλαγμα. Αναλόγως της προσωπικής ιεράρχησης που θα κάνει ο καθένας, μπορεί να καταλήξει και στο κόμμα το οποίο θα συγκεντρώνει τις περισσότερες από τις επιλογές του. Το οποίο, προφανώς, δεν θα απέχει πολύ από τις γενικότερες του αρχές.

Το «σύστημα» δεν είναι μια ετοιμόρροπη πολυκατοικία την οποία γκρεμίζει κανείς με μια μπουλντόζα. Το «σύστημα» είναι μία περίπλοκη κατάσταση την οποία μπορούν να αλλάξουν άνθρωποι που θα βρεθούν στις κατάλληλες θέσεις. Δεν είναι εύκολη, ούτε και απλή διαδικασία. Θα πρέπει όμως να είναι μια συνεχής προσπάθεια επένδυσης στην ακεραιότητα και ικανότητα προσώπων. Εναλλαγή κομμάτων, νεοφανή κόμματα, κινήματα «αλλαγής», είχαμε για δεκαετίες. Δεν κατάφεραν όλα αυτά να δημιουργήσουν το αίσθημα εμπιστοσύνης που αναζητεί ο καθένας από εμάς. Σε αντίθεση με πρόσωπα που άφησαν τη σφραγίδα τους και ξεχώρισαν και τα οποία -σε τελική ανάλυση- έσπρωξαν τον τόπο και τους ανθρώπους ένα βήμα μπροστά.

Είναι καιρός η κοινωνία να επιστρέψει στην ουσία. Οι εντυπωσιασμοί, η υπερπροβολή, τα εύκολα τα λόγια και οι υποσχέσεις, οι ακρότητες αλλά και η ισοπέδωση των πάντων για να αναδειχθούν οι δήθεν «Μεσσίες», θα αποδειχθούν φούσκες που όταν σκάσουν δεν θα αφήσουν τίποτα όρθιο.