ALPHA της Κυριακής

Το αποτέλεσμα που δεν είναι ευνοϊκό, τα πρόσωπα που μπαίνουν στον χάρτη και οι νέες ισορροπίες δυνάμεων

Το 2023, ο Νίκος Χριστοδουλίδης έμπαινε στον προεκλογικό έχοντας ως επίσημο στήριγμα τα κόμματα του Ενδιάμεσου  (ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ, ΔΗΠΑ, Αλληλεγγύη) που ισοδυναμούσαν με ένα 25%, το κόμμα των Κυνηγών και μία άτυπη μερίδα του Συναγερμού. Ήταν ο πρώτος υποψήφιος που κατάφερνε να εκλεγεί έχοντας την στήριξη των κομμάτων του Κέντρου, χωρίς την επίσημη τουλάχιστον στήριξη κάποιου από τα δύο μεγάλα κόμματα.  Σήμερα, αν κάτι διαπιστώνεται από το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών είναι πως τα συγκυβερνώντα κόμματα-πλην του ΔΗΚΟ- βρίσκονται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, με αβέβαιο το μέλλον τους. Επηρεάζει αυτό την υποψηφιότητα του Νίκου Χριστοδουλίδη για το 2028; Σίγουρα το αποτέλεσμα δεν είναι το ιδανικό για τον ίδιο, όμως πλέον εξαιτίας αυτού διαμορφώνονται οι νέες ισορροπίες δυνάμεων, η εκλογική δύναμη των εν δυνάμει συμμάχων του και ποιοι οι πιθανοί του αντίπαλοι για την μάχη των προεδρικών.

Το ιδανικό σενάριο και τα δεδομένα

Από τον περίγυρο του Νίκου Χριστοδουλίδη διευκρινιζόταν εδώ και καιρό πως την επομένη των βουλευτικών εκλογών, ξεκινά εντατικά τον προεκλογικό  του ο Νίκος Χριστοδουλίδης και την χάραξη στρατηγικής του, βάσει του αποτελέσματος. Για τον ίδιο το ευνοϊκό σενάριο θα ήταν ένας Συναγερμός αποδυναμωμένος αλλά όχι πλήρως ηττημένος, ένα ΑΚΕΛ με ποσοστά καθίζησης και σίγουρα ένας αποδυναμωμένος Οδυσσέας Μιχαηλίδης που δεν θα του έδινε περιθώρια συμμαχιών για το 2028.  Ευελπιστούσε σε ένα καλό αποτέλεσμα του ΕΛΑΜ, ένα ελεγχόμενο ΔΗΚΟ και τα υπόλοιπα κόμματα της συγκυβέρνησης εντός βουλής. Έστω κι αν το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών δεν μπορεί να συνδέεται με τον Νίκο Χριστοδουλίδη, το βέβαιο είναι πως το νέο πολιτικό περιβάλλον που διαμορφώνεται δεν ευνοεί τον Πρόεδρο, για μία σειρά λόγων.

• Ο ΔΗΣΥ δεν έχει σοβαρή μείωση ποσοστών όπως αναμενόταν, έχει σταθεροποιήσει τα ποσοστά του με αποτέλεσμα να μην τεθεί εκ νέου το δίλημμα συμπολίτευση ή αντιπολίτευση. Αντιθέτως, κλειδώνει η θέση του στην αντιπολίτευση
• Το μεγαλύτερο κόμμα της συμπολίτευσης το ΔΗΚΟ, με το οποίο υπήρχαν τριγμοί στο παρελθόν και που φλερτάρει παράλληλα με τον ΔΗΣΥ για το 2028, έχει διασωθεί δίνοντας στον Νικόλα Παπαδόπουλο αυτονομία και ενισχύοντας την αυτοπεποίθησή του για να διεκδικήσει περισσότερα από την κυβέρνηση
• Τα δύο κόμματα της συγκυβέρνησης ΕΔΕΚ και ΔΗΠΑ έχουν αποκλειστεί από την βουλή με αποτέλεσμα να αποδίδουν μέρος της ήττας στους κυβερνητικούς χειρισμούς
• Το ΕΛΑΜ, που το βλέπει ως πιθανό σύμμαχο για την β΄ Κυριακή δεν είχε το αποτέλεσμα που αναμενόταν

Η Αννίτα ως αντίπαλος

Παρά το γεγονός ότι κύκλοι στο Προεδρικό υποστηρίζουν πως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έδειξε μέσω της ομιλίας του στο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας και στη συνέντευξή του στον  Alpha με την Αιμιλία Κενεβέζου πως θα στηρίξει τον Συναγερμό, η αλήθεια είναι πως οι προθέσεις του αμφισβητούνται. Ο Νίκος Χριστοδουλίδης δεν ήθελε την πανωλεθρία του ΔΗΣΥ αλλά σίγουρα ούτε το αποτέλεσμα που είχε. Η πανωλεθρία  θα έθετε ζήτημα αμφισβήτησης της Αννίτας Δημητρίου την επόμενη μέρα, βάζοντας στον χάρτη νέους πολιτικούς παίκτες τους οποίους θεωρεί πιο δύσκολους για το 2028, όπως είναι ο Αβέρωφ Νεοφύτου και ο Γιώργος Παμπορίδης. Ένα σχετικά κακό αποτέλεσμα θα έθετε ωστόσο εκ νέου το δίλημμα για το αν ο ΔΗΣΥ θα μπει στην συγκυβέρνηση ή όχι και αυτό σίγουρα θα ωφελούσε την κυβέρνηση. Ένα τέτοιο σενάριο απομακρύνεται σήμερα και ο Πρόεδρος αντιλαμβάνεται πλήρως πως θα ολοκληρώσει την θητεία του χωρίς την συμπόρευση του ΔΗΣΥ.

Αντιθέτως, η Αννίτα Δημητρίου, ενώ για καιρό θεωρείτο πως «δεν γεμίζει την καρέκλα» της Προέδρου του ΔΗΣΥ, ενισχύεται πλέον στο εσωτερικό του κόμματος. Έστω κι αν οι βουλευτές που έχουν ισχυρή λαϊκή εντολή -Δημητρίου και Παμπορίδης- στέλνουν με την κατάταξή τους το μήνυμα πως οι ψηφοφόροι απαιτούν άλλη κατεύθυνση του κόμματος, η ίδια είναι που επιβραβεύεται στην ουσία ως αρχηγός για το αποτέλεσμα. Και αυτό γιατί σε μία τόσο δύσκολη εκλογική μάχη -με σοβαρή εσωστρέφεια- κατάφερε να ανοίξει το κόμμα και χωρίς ανασφάλειες να διαμορφώσει ένα ανταγωνιστικό ψηφοδέλτιο διατηρώντας τα ποσοστά του κόμματος. Πλέον δεν τίθεται ζήτημα αμφισβήτησής της από στελέχη που την περίμεναν στην γωνία και αποτελεί το πρώτο όνομα στην ονοματολογία του ΔΗΣΥ για το 2028. Το ενδεχόμενο να επανεκλεγεί Πρόεδρος της Βουλής θεωρείται πως της δίνει και το πλεονέκτημα στις μετέπειτα συζητήσεις. Αν βεβαίως καταφέρει να βρει συμμάχους και να αποφύγει κατ’ επέκταση την εκλογική αναμέτρηση στην βάση.

Μία εύθραυστη συμμαχία

Η Πρόεδρος του ΔΗΣΥ κατάφερε μέχρι σήμερα να κτίσει μία γέφυρα επικοινωνίας με τον Πρόεδρο του ΔΗΚΟ Νικόλα Παπαδόπουλο. Τις βάσεις βεβαίως, είχαν θέσει οι Χάρης Γεωργιάδης και Χρύσης Παντελίδης τους προηγούμενους μήνες. Μία τέτοια συμμαχία σίγουρα προκαλεί πονοκέφαλο στον Νίκο Χριστοδουλίδη, καθώς ανησυχεί πως χάνει έναν σημαντικό συνοδοιπόρο για το 2028. Προκαλεί ωστόσο ανησυχία και σε άλλους εν δυνάμει υποψηφίους όπως είναι ο Αβέρωφ Νεοφύτου καθώς μειώνει σοβαρά τις πιθανότητές του να διεκδικήσει και να πετύχει το χρίσμα του ΔΗΣΥ. Το πόσο εύκολη είναι βεβαίως μία τέτοια συμμαχία είναι το μεγάλο ζητούμενο. Ο Νικόλας Παπαδόπουλος δεν μπορεί αυτή τη στιγμή να αποχωρήσει από το κυβερνητικό σχήμα και το έχει διευκρινίσει στην Πρόεδρο του ΔΗΣΥ. Πέραν του ότι δεν υπάρχει όπως λέγεται η αφορμή εξόδου, ο Νίκος Χριστοδουλίδης έχει καταφέρει να διεισδύσει εντός του ΔΗΚΟ. Έστω λοιπόν κι αν ο Νικόλας Παπαδόπουλος πάρει μία τέτοια απόφαση, δεν είναι βέβαιο πόσοι θα τον ακολουθήσουν. Η πρώτη δοκιμασία της σχέσης των δύο θα είναι η Προεδρία της Βουλής και η μέχρι τώρα συνεννόηση των δύο πολιτικών αρχηγών, όπου η Αννίτα Δημητρίου ξεκαθάρισε πως η ίδια θα είναι υποψήφια μέχρι τέλους, έθεσε τις πρώτες ρωγμές. Στο ΔΗΚΟ θεωρούσαν πως αν η Αννίτα Δημητρίου στήριζε τον Νικόλα Παπαδόπουλο τότε θα δημιουργούσε ένα θετικό προς την ίδια κλίμα στην ΔΗΚΟϊκή βάση. Το γεγονός ότι επί του παρόντος δεν φαίνεται να τα βρίσκουν, ανακουφίζει τον Πρόεδρο, που το τελευταίο που θέλει είναι να χάσει το μεγαλύτερο κόμμα της συγκυβέρνησης.

Ο Νικόλας Παπαδόπουλος βεβαίως, ανοίγει παράλληλα την πόρτα και στο ΑΚΕΛ, καθιστώντας τον ως τον κύριο ρυθμιστή. Το πρόσωπο που μπορεί να συνεννοηθεί με το Προεδρικό ως μέρος της κυβέρνησης, με τον ΔΗΣΥ και που τελικώς μπορεί να εκλεγεί Πρόεδρος της Βουλής από το ΑΚΕΛ. Αυτό είναι ένα ακόμα σενάριο που δεν υποτιμάται στο Προεδρικό, αν ληφθεί υπόψη πως βελτιώνει τις σχέσεις του ΔΗΚΟ με το ΑΚΕΛ, έστω κι αν αυτές δεν έχουν ορίζοντα τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών. Για το ΑΚΕΛ ωστόσο είναι η βάση στήριξης του ΔΗΚΟ στην β’ Κυριακή, όπου θεωρούν πως ο υποψήφιος του κόμματος σίγουρα θα περάσει. 

Πάντως στο Προεδρικό, θεωρούν πως οι σχέσεις με το ΔΗΚΟ βρίσκονται σε ένα ιδιαίτερα καλό σημείο αυτή τη στιγμή. Οι σχέσεις του Προέδρου με τον Νικόλα Παπαδόπουλο αποκαταστάθηκαν το τελευταίο διάστημα, ενώ οι ίδιοι κύκλοι εκτιμούν πως αν κάτι βοήθησε σε θέμα ποσοστών το ΔΗΚΟ, ήταν η ξεκάθαρη στήριξη των κυβερνητικών χειρισμών στην τελική ευθεία του προεκλογικού. Σίγουρα, θα προτιμούσαν μία κοινοβουλευτική ομάδα που θα ήταν πιο υποστηρικτική με την παρουσία δηάδη της Έυης Τσολάκη ή του Χρίστου Σενέκκη όμως θεωρείται πως υπάρχει πλαίσιο συνεννόησης. Σε ο,τι αφορά το ενδεχόμενο ενίσχυσης της παρουσίας του ΔΗΚΟ στο κυβερνητικό σχήμα, κύκλοι του Προεδρικού ξεκαθαρίζουν πως δεν πρόκειται να γίνει κάτι τέτοιο, καθώς ήδη η ΔΗΚΟίκή παρουσία και στο υπουργικό συμβούλιο αλλά και σε θέσεις ημικρατικών είναι πολύ ισχυρή. 

Οι χαμένοι

Το ζήτημα ωστόσο των συγκυβερνώντων είναι κάτι που απασχολεί τον Νίκο Χριστοδουλίδη καθώς το ποσοστό των συγκυβερνώντων φτάνει το 17% και σίγουρα προκαλεί μία σχετική ανησυχία. Στόχος του Προέδρου είναι να ενισχύσει την σχέση που έχει με τους συγκυβερνώντες ούτως ώστε να τους κρατήσει κοντά χωρίς ωστόσο να έχει αναφερθεί με ποιόν τρόπο. Ήδη στελέχη, όπως από την ΔΗΠΑ ο Αλέκος Τρυφωνίδης και ο Μαρίνος Κλεάνθους έχουν εκφράσει την δυσαρέσκειά τους για το πώς κινήθηκε προεκλογικά ο Πρόεδρος. Έχουν παράπονα για την ανοικτή στήριξη του Κωνσταντίνου Ιωάννου προς Συναγερμικούς υποψηφίους, αλλά και συνεργατών του Προέδρου όπως ο Γιάννης Ιωάννου του ΚΟΑ, ο οποίος είχε στηρίξει ανοικτά τον Ανδρέα Παπαχαραλάμπους του ΕΛΑΜ. Παρότι τα εν λόγω κόμματα βρίσκονται σε πλήρες αδιέξοδο και δεν αναμένεται να φύγουν από την κυβέρνηση, το στοίχημα για τον Νίκο Χριστοδουλίδη είναι να συγκρατήσει κοντά του, έστω αυτό το 6% ΕΔΕΚ -ΔΗΠΑ αλλά και το 11% του ΔΗΚΟ.

Πέραν του ΔΗΚΟ το οποίο έχει ήδη κάνει κάλεσμα στον Ενδιάμεσο για συμπόρευση και το ΑΚΕΛ φαίνεται να μελετά τρόπο συνεργασίας με στελέχη κομμάτων που μείναν εκτός. Το ΑΚΕΛ του οποίου το ποσοστό αυξήθηκε, ήδη αναμένεται να ξεκινήσει την στρατηγική του για το 2028. Στο Προεδρικό αντιλαμβάνονται πως ο υποψήφιος που θα επιλέξουν δεν μπορεί να υποτιμάται, καθώς πολύ πιθανό είναι να βρίσκεται στον β΄γύρο. Το όχι και τόσο καλό αποτέλεσμα του Οδυσσέα Μιχαηλίδη σε συνδυασμό με το μέτωπο που άνοιξε προεκλογικά με τον Στέφανο Στεφάνου, θεωρείται πως του έκλεισε την πόρτα συμμαχίας για το 2028. Ερώτημα είναι αν μπορεί να αντιστραφεί η κατάσταση μέσω των συνεργιών που γίνονται για την Προεδρία της Βουλής. Σε αυτό το πλάνο όμως, πολλοί βλέπουν να μπαίνει εκ νέου ως σφήνα ο Ανδρέας Μαυρογιάννης, ιδιαίτερα μετά το κάλεσμά του προεκλογικά, για στήριξη στο ΑΚΕΛ.

Ο ρόλος του ΕΛΑΜ

Το ερώτημα βεβαίως είναι με ποιους μπορεί να συμμαχήσει πλέον ο Νίκος Χριστοδουλίδης. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που εκτιμούν πως το ΕΛΑΜ μπορεί να αποτελέσει την χρυσή εφεδρεία για τον Νίκο Χριστοδουλίδη. Έχουν κτίσει μία σχέση συνεννόησης, με το ΕΛΑΜ να μην ασκεί σχεδόν καμία κριτική στην κυβέρνηση Χριστοδουλίδη. Αυτό ενδεχομένως να στοίχισε στο κόμμα από την αντισυστημική ψήφο και δεν είχε τα αποτελέσματα που ανέμενε ή έδειχναν οι δημοσκοπήσεις. Στην κυβέρνηση βλέπουν θετικά την παρουσία δικών τους προσώπων εντός της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΕΛΑΜ (Παπαχαραλάμπους, Χαμπουλλάς ακόμη και Πελεκάνος) ωστόσο αντιλαμβάνονται πως δεν μπορεί να αποτελεί επίσημο στήριγμα στον πρώτο γύρο των εκλογών. Πέραν του ότι το ΕΛΑΜ δεν πρόκειται να κάνει κάτι τέτοιο καθώς αναιρείται πλήρως ως αντισυστημικό κόμμα, μία τέτοια κίνηση θα απομάκρυνε τους υπόλοιπους εν δυνάμει συμμάχους του. Σε αυτό λοιπόν το σκηνικό που διαγράφεται, το αποτέλεσμα κάθε άλλο παρά έχει ευνοήσει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και την στρατηγική του για το 2028. Αντιθέτως, πλέον φαίνεται πως πρέπει να εγκαταλείψει την στρατηγική β’ γύρου την οποία είχε υιοθετήσει και να βρει εκείνους τους συμμάχους που θα του διασφαλίσουν το όχι και τόσο βέβαιο εισιτήριο για την β’ Κυριακή.