Ο Μαύρος τον Αύγουστο 

Η μεταφορά θέλει το καλοκαίρι του ’74 να είναι μαύρο διότι το χρώμα αυτό συνδέεται με το πένθος. Θα μπορούσε να είναι μαύρο και για ένα άλλο λόγο: για τη συσκότιση που συγκαλύπτει πολλά απ’ όσα συνέβησαν εκείνη την περίοδο. Η πίκρα, ο πόνος, οι ματαιωμένες προσδοκίες, οι ανομολόγητες σκέψεις και πράξεις, η ανάγκη για «εθνική συμφιλίωση» και τα μεταπολεμικά συμφέροντα επιβαρύνουν την όποια προσπάθεια κατανόησης της κατάστασης. Μια πτυχή του «μαύρου καλοκαιριού» που παραμένει θολή είναι η στάση που κράτησε η ελληνική κυβέρνηση από την πτώση της Χούντας (23.7.74) μέχρι την δεύτερη εισβολή (14-16.8.74). Ενδεικτική της στάσης αυτής αποτελεί η πολιτική συμπεριφορά του δευτέρου τη τάξει στην κυβέρνηση εκείνη, Γεώργιου Μαύρου. 

Διαβάστε ολόκληρο το δημοσίευμα εδώ