Την έντονη αντίδραση της για τους λουόμενους που «κατέβηκαν» χθες με ομπρέλλες και τέντες στην προστατευόμενη παραλία της Λάρας στον Ακάμα, εκφράζει σε γραπτή ανακοίνωση η Ομοσπονδία Περιβαλλοντικών Οργανώσεων.
Ζητά την άμεση και αυστηρή τήρηση της σχετικής νομοθεσίας και θέτει ερωτήματα για την επάρκεια των ελέγχων που διενεργούνται από τις αρμόδιες, κρατικές υπηρεσίες.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: ΦΩΤΟ: Κατέβηκαν με ομπρέλες και τέντες στην προστατευόμενη παραλία της Λάρας
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Διαβάστε την ανακοίνωση:
«Η Ομοσπονδία Περιβαλλοντικών Οργανώσεων Κύπρου (ΟΠΟΚ) εκφράζει την έντονη αγανάκτηση και την ανησυχία της για τις νέες παραβάσεις που καταγράφηκαν στην προστατευόμενη περιοχή της Λάρας, στον Ακάμα.
Λουόμενοι τοποθέτησαν ομπρέλες και αντίσκηνα στην παραλία της Λάρας, παρά τις σαφείς απαγορεύσεις που ισχύουν κατά την περίοδο ωοτοκίας και εκκόλαψης των θαλάσσιων χελωνών.
Υπενθυμίζεται ότι, από την 1η Ιουνίου μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου κάθε έτους, εντός της προστατευόμενης περιοχής Λάρας-Τοξεύτρας απαγορεύεται, μεταξύ άλλων, η τοποθέτηση ομπρελών, κρεβατιών, αντίσκηνων, τροχόσπιτων ή οποιωνδήποτε άλλων ανάλογων παραπηγμάτων. Απαγορεύεται επίσης η παραμονή στην παραλία κατά τη νύχτα, αρχίζοντας μία ώρα πριν από τη δύση του ήλιου, καθώς και το ψάρεμα με οποιονδήποτε τρόπο, με εξαίρεση το καλάμι από την ακτή.
Οι εικόνες και οι πληροφορίες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας δεν συνάδουν με μια περιοχή που τελεί υπό αυστηρό καθεστώς προστασίας. Προκαλούν, αντίθετα, εύλογα και σοβαρά ερωτήματα:
- Πώς κατέστη δυνατή η παραβίαση των κανονισμών, παρά τις περιπολίες που είχαν προηγηθεί;
- Πόσο συχνοί και αποτελεσματικοί είναι οι έλεγχοι;
- Ποια μέτρα λαμβάνονται όταν εντοπίζονται παραβάσεις;
- Εφαρμόζονται οι προβλεπόμενες κυρώσεις ή η προστασία εξαντλείται σε συστάσεις και ενημέρωση;
Η Λάρα δεν είναι μια κοινή παραλία προς «αξιοποίηση». Είναι ένας από τους σημαντικότερους αναπαραγωγικούς βιότοπους της πράσινης χελώνας (Chelonia mydas) και της χελώνας Καρέτα (Caretta caretta) στην Κύπρο και τη Μεσόγειο.
Η περιοχή Λάρας-Τοξεύτρας προστατεύεται από το 1989 βάσει του περί Αλιείας Νόμου και των σχετικών Κανονισμών, περιλαμβάνεται στο ευρωπαϊκό δίκτυο Natura 2000 και, από το 2013, στον Κατάλογο των Ειδικά Προστατευόμενων Περιοχών Μεσογειακής Σημασίας (SPAMI).
Η προστασία της δεν αποτελεί προαιρετική πολιτική επιλογή ούτε μπορεί να εξαρτάται από την ευαισθησία των επισκεπτών ή να περιορίζεται στην ύπαρξη ενημερωτικών πινακίδων..
Η ΟΠΟΚ καλεί την Κυβέρνηση, το Τμήμα Αλιείας και Θαλασσίων Ερευνών, το Τμήμα Περιβάλλοντος, την Κοινοβουλευτική Επιτροπή Περιβάλλοντος, τον Επίτροπο Περιβάλλοντος και Ευημερίας των Ζώων και κάθε αρμόδιο θεσμό να προχωρήσουν άμεσα σε ουσιαστικές ενέργειες και αποτελεσματικούς ελέγχους.
Ζητούμε:
- Άμεση και πλήρη διερεύνηση όλων των καταγγελλόμενων παραβάσεων στην περιοχή.
- Άμεση απομάκρυνση κάθε εγκατάστασης ή δραστηριότητας που δεν προβλέπεται και δεν επιτρέπεται από τη νομοθεσία.
- Αυστηρή εφαρμογή όλων των μέτρων προστασίας της περιοχής.
- Τον καταλογισμό ευθυνών σε περίπτωση που διαπιστωθούν παραλείψεις ή ανεπάρκεια κατά την άσκηση της επιτήρησης.
- Συνεχή και αποτελεσματική επιτήρηση της περιοχής, ιδιαίτερα κατά την περίοδο αναπαραγωγής και ωοτοκίας των θαλάσσιων χελωνών.
- Την ενίσχυση της παρουσίας των αρμόδιων λειτουργών στην περιοχή, ώστε η εφαρμογή των κανονισμών να μην εξαρτάται αποκλειστικά από καταγγελίες πολιτών.
- Την πλήρη ενημέρωση της κοινής γνώμης σχετικά με τους ελέγχους που διενεργήθηκαν, τις παραβάσεις που διαπιστώθηκαν και τα μέτρα που λήφθηκαν.
Δεν μπορεί η Πολιτεία να θεσπίζει κανονισμούς προστασίας, να χαρακτηρίζει μια περιοχή ως προστατευόμενη και την ίδια ώρα να αδυνατεί να αποτρέψει ή να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά πρακτικές που την υποβαθμίζουν.
Αυτό δεν είναι ουσιαστική προστασία.
Η ΟΠΟΚ προειδοποιεί ότι η ανοχή στις παραβάσεις δημιουργεί ένα εξαιρετικά επικίνδυνο προηγούμενο, όχι μόνο για τη Λάρα και τον Ακάμα, αλλά και για όλες τις προστατευόμενες περιοχές της Κύπρου.
Καλούμε το κράτος να πράξει τώρα αυτό που οφείλει. Να εφαρμόσει τη νομοθεσία με την ίδια αυστηρότητα απέναντι σε όλους, χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς εκπτώσεις στην προστασία του περιβάλλοντος. Γιατί όταν η παρανομία γίνεται ανεκτή σε μια προστατευόμενη περιοχή, το πρόβλημα δεν αφορά πλέον μόνο τη Λάρα.
Αφορά την αξιοπιστία της περιβαλλοντικής πολιτικής και το ίδιο το κράτος δικαίου.
Η Λάρα πρεπει να προστατευτεί και τα μέτρα προστασίας της πρέπει να εφαρμόζονται στην πράξη – όχι να παραμένουν μόνο στα χαρτιά.»
