Mε Ειδική Συνεδρίαση στην παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας Νίκου Χριστοδουλίδη, μελών του Υπουργικού Συμβουλίου, του Αρχιεπισκόπου Γεώργιου και κρατικών αξιωματούχων, η Βουλή των Αντιπροσώπων τίμησε τους πεσόντες και αγνοούμενους του προδοτικού πραξικοπήματος και της βάρβαρης τουρκικής εισβολής.
Αρχηγοί και εκπρόσωποι κομμάτων εκφώνησαν τις καθιερωμένες ομιλίες τους, καταδικάζοντας το δίδυμο έγκλημα και παρουσιάζοντας θέσεις και απόψεις για το Κυπριακό.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Ενός λεπτού σιγή στη μνήμη των πεσόντων: Η Βουλή καταδίκασε το δίδυμο έγκλημα του 1974
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Δημοκρατικού Συναγερμού Δημήτρης Δημητρίου ανέφερε ότι το κόμμα «διάλεξε την πλευρά της λύσης γιατί ο δρόμος της καταγγελίας είναι εύκολος, αλλά αδιέξοδος.»
Αυτούσια η ομιλία του κυρίου Δημητρίου:
Πενήντα δύο χρόνια. Μισός αιώνας και δύο χρόνια από το καλοκαίρι του 1974. Από το δίδυμο έγκλημα που άλλαξε για πάντα την ιστορική πορεία της πατρίδας μας. Μισός αιώνας από τότε που η Κύπρος πλήγηκε ανεπανόρθωτα από το προδοτικό πραξικόπημα και την βάρβαρη εισβολή. Πληγές που δεν έκλεισαν. Που αιμορραγούν ακόμη.
Ας είμαστε όμως ειλικρινείς. Ανήκω στην γενιά που δεν έζησε το ’74. Για την πλειοψηφία του λαούς μας, λόγω της παρέλευσης των χρόνων, το ‘74 αποτελεί κεφάλαιο σε βιβλίο ιστορίας. Υπάρχει όμως και το σήμερα.
Και το σήμερα λέει ότι η Λευκωσία είναι η τελευταία διαιρεμένη πρωτεύουσα της Ευρώπης. Το σήμερα λέει ότι κάθε μέρα που περνά χωρίς λύση, η Κύπρος χάνει. Χάνει έδαφος, χάνει χρόνο, χάνει ανθρώπους, χάνει μέλλον.
Καταδικάζουμε απερίφραστα το πραξικόπημα της Χούντας των Αθηνών. Ήταν μαχαιριά στην καρδιά της Δημοκρατίας. Ήταν η προδοσία που άνοιξε την πόρτα στην καταστροφή.
Καταδικάζουμε με όλη τη δύναμη της ψυχής μας την τουρκική εισβολή. Μια εισβολή που 52 χρόνια μετά συντηρεί την παράνομη κατοχή. Μια επέμβαση που άφησε ως μακάβριο απολογισμό χιλιάδες νεκρούς, αγνοούμενους, εγκλωβισμένους, και 200,000 πρόσφυγες.
Δεν λησμονούμε.
Δεν νομιμοποιούμε την κατοχή.
Δεν χαρίζουμε ούτε σπιθαμή γης.
Αλλά ας το πούμε καθαρά. Η μνήμη χωρίς πολιτική πράξη είναι απλώς τελετή. Και η Κύπρος μας δεν έχει ανάγκη από άλλες τελετές. Χρειάζεται λύση.
Στέκομαι σήμερα εδώ όχι μόνο με το βάρος της ιστορίας, αλλά με την αγωνία του παρόντος. Ανήκω σε μια γενιά που μεγάλωσε με την υπόσχεση της επιστροφής. Που είδε τους γονείς της να ζουν και να πεθαίνουν με τον καημό της Κερύνειας, της Αμμοχώστου, της Μόρφου. Που βλέπει σήμερα τα παιδιά της να ρωτούν. “Γιατί να μείνω σε μια χώρα που είναι μισή;”
Και η απάντηση που οφείλουμε να δώσουμε δεν είναι άλλη μια υπόσχεση. Είναι σχέδιο. Είναι πράξη. Είναι λύση.
Ας μιλήσουμε τη γλώσσα της αλήθειας: Το στάτους κβο δεν είναι βιώσιμο. Δεν είναι ουδέτερο. Δεν είναι παγωμένο. Είναι ένας μηχανισμός που δουλεύει εναντίον μας κάθε μέρα. Και πλέον, δεν διασφαλίζει την ασφάλεια της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Δείτε τι συμβαίνει γύρω μας:
· Πρώτον, η δημογραφική αλλοίωση. Τα κατεχόμενα εποικίζονται συστηματικά. Το 1974 οι Τουρκοκύπριοι ήταν 18%. Σήμερα ποιο είναι το πραγματικό ποσοστό των εποίκων; Σε δέκα χρόνια, με ποιον θα διαπραγματευόμαστε;
· Δεύτερον, το ξεπούλημα των περιουσιών. Τα Βαρώσια ανοίγουν τμηματικά, παρά τα Ψηφίσματα 550 και 789 του Συμβουλίου Ασφαλείας. Ελληνικές περιουσίες γίνονται ξενοδοχεία και βίλες. Και εμείς καταγγέλλουμε. Αλλά η καταγγελία δεν γκρεμίζει τούβλα.
· Τρίτον, η στρατιωτικοποίηση. Βάσεις για drones, ναυτικές εγκαταστάσεις, 40,000 κατοχικός στρατός. Η Τουρκία μετατρέπει τα κατεχόμενα σε αεροπλανοφόρο στην Αν. Μεσόγειο.
· Τέταρτον, η εργαλειοποίηση του μεταναστευτικού. Η Πράσινη Γραμμή έγινε δίοδος για χιλιάδες παράτυπους μετανάστες. Η Τουρκία χρησιμοποιεί ανθρώπινες ψυχές για να πιέσει τη Δημοκρατία. Αυτό είναι απειλή εθνικής ασφάλειας.
· Πέμπτον, η ενεργειακή ομηρία. Όσο η Κύπρος είναι διαιρεμένη, η Άγκυρα θα αμφισβητεί την ΑΟΖ μας. Τα κοιτάσματά μας θα μένουν αναξιοποίητα. Και η Ευρώπη θα μας βλέπει ως “πρόβλημα”, όχι ως λύση στην ενεργειακή κρίση.
Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι αν θέλουμε λύση. Το ερώτημα είναι αν αντέχει η Κύπρος άλλη μια δεκαετία χωρίς λύση.
Και η απάντηση είναι ξεκάθαρη: Όχι. Δεν αντέχει.
Ο Δημοκρατικός Συναγερμός δεν ιδρύθηκε για να διαχειριστεί την ήττα. Ιδρύθηκε για να απελευθερώσει και να επανενώσει την πατρίδα. Δεν μας ενδιαφέρει να έχουμε δίκιο στα βιβλία ιστορίας του μέλλοντος. Μας ενδιαφέρει να υπάρχει στο μέλλον κυπριακός Ελληνισμός και Κυπριακή Δημοκρατία για να τα διαβάσουν τα παιδιά μας.
Γι’ αυτό μιλάμε καθαρά. Η διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία δεν είναι συμβιβασμός. Δεν είναι υποχώρηση. Είναι η μόνη διεθνώς νομιμοποιημένη, ευρωπαϊκά συμβατή φόρμουλα που τερματίζει την κατοχή, που απελευθερώνει και επανενώνει την πατρίδα. Όλα τα άλλα είναι ευφημισμοί για τη διχοτόμηση. Και η διχοτόμηση το 2026 δεν είναι επιλογή. Είναι νομιμοποίηση της εισβολής.
Τι όμως σημαίνει Ομοσπονδία με όρους 2026;
· Η Κυπριακή Δημοκρατία συνεχίζει ως ένα κανονικό κράτος που μετεξελίσσεται. Δεν διαλύεται για να φτιαχτεί κάτι νέο. Μία κυριαρχία, μία ιθαγένεια, μία διεθνής προσωπικότητα. Αυτή είναι η κόκκινη γραμμή μας.
· Μηδέν στρατοί, μηδέν εγγυήσεις. Το 1960 μας επέβαλαν εγγυήσεις και καταλήξαμε στην εισβολή. Το 2026 είμαστε κράτος-μέλος της ΕΕ. Η ασφάλειά μας θα εγγυάται από την ΕΕ, τον ΟΗΕ, διεθνείς συνθήκες. Όχι από την Τουρκία. Τέλος οι αναχρονισμοί.
· Εδάφη και περιουσίες πίσω. Μόρφου, Βαρώσια, μεγάλος αριθμός χωριών υπό ελληνοκυπριακή διοίκηση. Οι χάρτες υπάρχουν από το Κραν Μοντανά. Δεν ξεκινάμε από το μηδέν.
· Ευρωπαϊκό κεκτημένο παντού. Από τον Απόστολο Ανδρέα μέχρι τον Ακάμα. Αυτό προστατεύει τον Ελληνοκύπριο στην Κερύνεια και τον Τουρκοκύπριο στη Λεμεσό. Αυτό είναι το μεγαλύτερο όπλο μας απέναντι στην αυθαιρεσία.
Ξέρουμε τη θέση της άλλης πλευράς. Κυριαρχική ισότητα. Το προτάσσει γιατί βολεύει την Τουρκία να συντηρεί το στάτους κβο. Γι’ αυτό ακριβώς ο δικός μας ρόλος είναι να της χαλάσουμε τα σχέδια. Όχι με φωνές. Με στρατηγική. Με συμμαχίες. Με την Ελλάδα, με την ΕΕ, με τις ΗΠΑ, με το Ισραήλ. Με όποιον καταλαβαίνει ότι μια διαιρεμένη Κύπρος είναι πρόβλημα για όλη την Αν. Μεσόγειο.
Γιατί η αδράνεια σήμερα δεν είναι ουδετερότητα. Είναι συνενοχή. Είναι αποδοχή ότι σε 5 χρόνια θα συζητάμε για συνομοσπονδία. Και σε 10 χρόνια θα εκλιπαρούμε να αναγνωριστεί η Πράσινη Γραμμή ως σύνορο.
Αυτό δεν είναι κινδυνολογία. Είναι η προέκταση της σημερινής πορείας. Όποιος δεν το βλέπει, εθελοτυφλεί.
Ο Δημοκρατικός Συναγερμός διάλεξε πλευρά. Την πλευρά της λύσης. Γιατί ο δρόμος της καταγγελίας είναι εύκολος αλλά αδιέξοδος. Ο δρόμος της λύσης είναι ανηφορικός αλλά είναι ο μόνος που οδηγεί κάπου.
Το 2004 ο Γλαύκος Κληρίδης έβαλε ολόκληρη την Κύπρο στην ΕΕ. Ήταν άθλος. Αλλά δεν σταμάτησε εκεί. Χρησιμοποίησε την ΕΕ ως εργαλείο πίεσης για λύση. Αυτό είναι το παράδειγμά μας. Να κάνουμε την ΕΕ από ασπίδα, μοχλό. Από καταφύγιο, όπλο διπλωματίας.
Και εδώ ακριβώς είναι που θέλω να απευθυνθώ στην νέα γενιά: Δεν σας ζητάμε να κουβαλήσετε τα ιστορικά τραύματα του ΄74. Δεν σας ζητάμε να φορτωθείτε τις ιστορικές ήττες αυτού του τόπου. Η Κύπρος που δικαιούστε είναι ολόκληρη. Ευρωπαϊκή. Σύγχρονη. Ασφαλής.
Χωρίς συρματοπλέγματα που κόβουν δρόμους, χωρίς φυλάκια που σκοτεινιάζουν τα όνειρα, χωρίς τον φόβο του πολέμου.
Θέλω επίσης να απευθυνθώ και στους συναδέλφους όλων των κομμάτων. Η Ομοσπονδία δεν πέθανε. Πεθαίνει κάθε μέρα που δεν την υπερασπιζόμαστε. Κάθε φορά που κρυβόμαστε πίσω από το “ναι μεν αλλά”. Γιατί το δίλημμα είναι τόσο απλό. Είτε θα σχεδιάσουμε την απελευθέρωση και την επανένωση, είτε θα διαχειριστούμε τη διχοτόμηση. Τρίτος δρόμος δεν υπάρχει. Και όποιος σας λέει ότι υπάρχει, σας κοροϊδεύει.
Εμείς επιλέγουμε την απελευθέρωση. Την επανένωση. Με σχέδιο που υπάρχει. Με συγκλίσεις που καταγράφηκαν. Με συμμάχους που περιμένουν από εμάς να σοβαρευτούμε. Με την Ευρώπη που είναι η μεγαλύτερη εγγύηση ασφάλειας που είχε ποτέ ο Ελληνισμός.
52 χρόνια ήταν υπεραρκετά. Η ιστορία δεν θα μας συγχωρήσει αν παραδώσουμε στα παιδιά μας μια Κύπρο μικρότερη.
Η λύση δεν είναι σύνθημα. Είναι εθνική ανάγκη. Και είτε θα είναι τώρα, ή δεν θα είναι ποτέ.
Αιωνία η μνήμη των ηρώων μας. Η καλύτερη τιμή στη θυσία τους είναι μια Κύπρος ελεύθερη. Μία Κύπρος. Απελευθερωμένη. Επανενωμένη.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: ΒΙΝΤΕΟ: Μισό και πλέον αιώνα μετά, ήχησαν ξανά οι σειρήνες του προδοτικού πραξικοπήματος
Την ανάγκη επανέναρξης των διαπραγματεύσεων στο Κυπριακό από το σημείο όπου διακόπηκαν στη Διάσκεψη του Κραν Μοντανά, στη βάση των συγκλίσεων που έχουν επιτευχθεί, υπογράμμισε ο Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ, Στέφανος Στεφάνου, σε ομιλία του στην Ειδική Έκτακτη Συνεδρία της Ολομέλειας της Βουλής για τις μαύρες επετείους της τουρκικής εισβολής και των γεγονότων του 1974.
Ο κ. Στεφάνου ανέφερε ότι μπροστά στις εξελίξεις και στην πρόθεση του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, Αντόνιο Γκουτέρες, να συγκαλέσει άτυπη διευρυμένη συνάντηση με στόχο την επανεκκίνηση της διαδικασίας, η ελληνοκυπριακή πλευρά θα πρέπει να κινηθεί με «αποφασιστικότητα και αυτοπεποίθηση», στηρίζοντας τις προσπάθειες για έξοδο από το παρατεταμένο αδιέξοδο.
Σύμφωνα με τον ΓΓ του ΑΚΕΛ, η βάση λύσης του Κυπριακού παραμένει η διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία με πολιτική ισότητα, όπως αυτή έχει συμφωνηθεί και επαναβεβαιωθεί επανειλημμένα από τις δύο πλευρές και όπως προβλέπεται στα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών.
«Πρέπει να θυμούμαστε ότι συμφωνήσαμε και επαναβεβαιώσαμε πολλές φορές τη βάση της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας με πολιτική ισότητα», ανέφερε, σημειώνοντας πως αυτή είναι η βάση που υποστηρίζει και η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία μπορεί να συμβάλει στην προσπάθεια για μια λύση που θα απελευθερώνει και θα επανενώνει την Κύπρο.
Ο ΓΓ του ΑΚΕΛ τόνισε ότι η διαφύλαξη των συγκλίσεων που έχουν επιτευχθεί στις διαπραγματεύσεις αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την επανέναρξη της διαδικασίας, σημειώνοντας πως στα ουσιώδη κεφάλαια του Κυπριακού παραμένουν ανοικτά κυρίως ζητήματα που αφορούν το περιουσιακό, την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων, την ασφάλεια και την εφαρμογή της λύσης.
«Η διαφύλαξη των συγκλίσεων και η επικέντρωσή μας σε αυτά που έχουν απομείνει ανοικτά όχι μόνο διατηρεί ζωντανή την προοπτική για επίλυση του εθνικού μας προβλήματος, αλλά συντομεύει και την απόσταση προς τη λύση», είπε.
Παράλληλα, επέκρινε την πολιτική της Τουρκίας για λύση δύο κρατών, υποστηρίζοντας ότι η Άγκυρα αξιοποιεί το πέρασμα του χρόνου για παγίωση των κατοχικών δεδομένων.
Ο κ. Στεφάνου είπε πως «η Τουρκία βολεύεται με τα αδιέξοδα και με την παρέλευση του χρόνου, τον οποίο εκμεταλλεύεται με τον παράνομο εποικισμό, το ξεπούλημα των ελληνοκυπριακών περιουσιών και την προσπάθεια για αλλαγή του χαρακτήρα της τουρκοκυπριακής κοινότητας».
Προειδοποίησε ακόμα ότι η απομάκρυνση από τη συμφωνημένη βάση λύσης του Κυπριακού οδηγεί σε επικίνδυνες εξελίξεις. «Όταν ζητούμε αναθεώρηση πολιτικής και φυγή από τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, πρέπει να γνωρίζουμε ότι έτσι τελικά εξυπηρετείται το αφήγημα της Τουρκίας για λύση δύο κρατών», ανέφερε.
Στο μεγαλύτερο μέρος της ομιλίας του ο κ. Στεφάνου αναφέρθηκε στα γεγονότα του 1974, κάνοντας λόγο για τις «μαύρες επετείους» του πραξικοπήματος και της τουρκικής εισβολής και υπογραμμίζοντας την ανάγκη διατήρησης της ιστορικής μνήμης.
Με προσωπική αναφορά στις στιγμές της τουρκικής εισβολής, ο ΓΓ του ΑΚΕΛ περιέγραψε τη μέρα που, όπως είπε, ως παιδί στο Γερόλακκο αντίκρισε τα τουρκικά μεταγωγικά αεροπλάνα να πετούν πάνω από την περιοχή και να ρίχνουν αλεξιπτωτιστές.
«Ήταν 20 Ιουλίου και πλέον ήταν φανερό ότι η τουρκική εισβολή είχε αρχίσει», ανέφερε, σημειώνοντας ότι η εισβολή ήταν ένα γεγονός που ο κυπριακός λαός ανέμενε ως πιθανή εξέλιξη σε περίπτωση πραξικοπήματος εναντίον του Προέδρου Μακαρίου.
Ο κ. Στεφάνου επανέλαβε τη θέση ότι το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974 από τη Χούντα των Αθηνών και την ΕΟΚΑ Β’ αποτέλεσε «εθνική προδοσία», η οποία, όπως είπε, άνοιξε τον δρόμο στην τουρκική εισβολή.
«Το πραξικόπημα και η τουρκική εισβολή δεν προέκυψαν τυχαία. Ήταν οι δύο πλευρές του ίδιου σχεδίου για διχοτόμηση της Κύπρου», είπε, προσθέτοντας ότι το πραξικόπημα όχι μόνο έδωσε πρόσχημα στην Τουρκία, αλλά διευκόλυνε και τις στρατιωτικές της επιχειρήσεις.
Αναφερόμενος στις πρώτες ώρες της εισβολής, ο ΓΓ του ΑΚΕΛ είπε ότι οι πραξικοπηματίες δεν επέτρεψαν ουσιαστική αντίσταση, με αποτέλεσμα η Τουρκία να προχωρήσει στην κατάληψη μεγάλου μέρους των εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας.
«Οι εισβολείς δεν σταμάτησαν μέχρι να καταλάβουν το 37% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας, το οποίο παράνομα κατακρατούν μέχρι σήμερα», ανέφερε.
Παράλληλα, ο κ. Στεφάνου τίμησε τους νεκρούς της εισβολής, τους αγνοούμενους, τους εγκλωβισμένους, τους αιχμαλώτους, τους τραυματίες και τους ανάπηρους του πολέμου, καθώς και όλους όσοι υπερασπίστηκαν την Κυπριακή Δημοκρατία.
Αναφέρθηκε στους πρόσφυγες και στις γυναίκες που υπέστησαν βιασμούς κατά τη διάρκεια της εισβολής, σημειώνοντας ότι εξακολουθούν να κουβαλούν τα ψυχικά τραύματα της κακοποίησης.
Αναφερόμενος στην ιστορική μνήμη, υποστήριξε ότι η πραγματική τιμή προς όσους υπέφεραν από την τραγωδία του 1974 περνά μέσα από την υπεράσπιση της ιστορικής αλήθειας.
«Η αναφορά στις ιστορικές επετείους πρέπει πάντοτε να γίνεται με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον», είπε, για να σημειώσει ότι η ιστορική εμπειρία μπορεί να λειτουργήσει ως οδηγός για τις επόμενες γενιές.
Αναφέρθηκε επίσης στις εξελίξεις μετά την ανεξαρτησία της Κύπρου, σημειώνοντας ότι οι διαφορετικές επιδιώξεις και οι πολιτικές που υπονόμευσαν το δικοινοτικό κράτος δημιούργησαν συνθήκες που οδήγησαν στις κρίσεις της δεκαετίας του 1960 και τελικά στην τραγωδία του 1974.
Όπως είπε, το ιστορικό δίδαγμα είναι ότι «σε αυτό που συμφωνούμε πρέπει να παραμένουμε συνεπείς», υπογραμμίζοντας ότι η συνέπεια στις συμφωνίες αποτελεί βασική προϋπόθεση για την επίλυση του Κυπριακού.
Καταλήγοντας, ο κ. Στεφάνου ανέφερε ότι το ΑΚΕΛ θα συνεχίσει να εργάζεται για μια λύση που θα τερματίζει την κατοχή και θα επανενώνει την Κύπρο.
«Η λύση η οποία θα απελευθερώνει και θα επανενώνει τον τόπο και τον λαό μας μπορεί να καταστήσει τη χώρα μας γέφυρα σταθερότητας και συνεργασίας στην πολύπαθη περιοχή μας», είπε, προσθέτοντας ότι μια τέτοια λύση θα δικαιώσει τους αγώνες και τις θυσίες όλων όσοι υπέφεραν από την κυπριακή τραγωδία.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Η Αστυνομία τίμησε τα 22 μέλη της που έπεσαν κατά το πραξικόπημα
Ο Πρόεδρος του ΔΗΚΟ Νικόλας Παπαδόπουλος χαιρέτισε τον ενεργότερο ρόλο της ευρωπαϊκής ένωσης και τον διορισμό ειδικού εκπροσώπου για το κυπριακό καθώς και «το γεγονός ότι οι πρωτοβουλίες του ΠτΔ σε διεθνές επίπεδο, έχουν αναβαθμίσει τη γεωστραγηγική σημασία της Κύπρου.»
Διαβάστε αυτούσια την ομιλία του κυρίου Παπαδόπουλου:
Η σημερινή Ειδική Συνεδρίαση, διακηρύσσει με τον πλέον έγκυρο, επίσημο και κατηγορηματικό τρόπο, ότι η Βουλή των Αντιπροσώπων της Κυπριακής Δημοκρατίας,
δεν αποδέχεται τα τετελεσμένα της τουρκικής εισβολής,
δεν αποδέχεται τις ούτω καλούμενες «πραγματικότητες»,
δεν αποδέχεται την πάνω από μισό αιώνα, κατοχή της πατρίδας μας από τον Αττίλα.
Παράλληλα, δηλώνουμε σήμερα, πως έχουμε υποχρέωση,
ως Σώμα, ως Κόμματα, ως πολίτες και, κυρίως, ως Κυπριακός Ελληνισμός,
να εργαστούμε για την ανατροπή αυτών των τετελεσμένων.
Έχουμε την υποχρέωση να αντισταθούμε και να αποτρέψουμε τη νομιμοποίηση και διαιώνιση της κατοχής της πατρίδας μας.
Να αποτρέψουμε μια διχοτομική, δυσλειτουργική και απαράδεκτη λύση, όπως αυτήν που προσπαθεί να μας επιβάλει η Τουρκία.
Το χειρότερο όμως, είναι ότι σήμερα θυμόμαστε, πως η σημερινή τραγική κατάσταση της πατρίδας μας, η κατοχή σχεδόν του μισού εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας, δεν ήρθε από μόνη της.
Είναι το απότοκο του προδοτικού πραξικοπήματος, που έγινε σαν σήμερα, πριν από 52 χρόνια.
Γιατί, είναι το πραξικόπημα που εκδηλώθηκε την αποφράδα εκείνη μέρα της 15ης Ιουλίου του 1974, που άνοιξε τις κερκόπορτες στους Τούρκους εισβολείς.
Είναι το πραξικόπημα που επέτρεψε στην Τουρκία, σχεδόν ανώδυνα, να εισβάλει και να καταλάβει το πιο αναπτυγμένο και το πιο παραγωγικό τμήμα της πατρίδας μας.
Αδιαμφισβήτητη και ασήκωτη είναι η ιστορική ευθύνη και η ενοχή της χούντας των Αθηνών.
Η Χούντα, με συνειδητή προδοτική σκοπιμότητα, οργάνωσε το έγκλημα του πραξικοπήματος εναντίον του Προέδρου Μακαρίου και το εκτέλεσε με τη βοήθεια της ΕΟΚΑ Β΄ και των ντόπιων οργάνων της.
Το ηχητικό υλικό του επαίσχυντου υπουργικού συμβουλίου της Χούντας την μέρα της εισβολής, που πρόσφατα έχουν αποκαλύψει Έλληνες δημοσιογράφοι, δεν αφήνει περιθώρια εξιλέωσης.
Σ’ αυτό το ηχητικό ντοκουμέντο, ενώ η Τουρκία ήδη βρισκόταν στο κυπριακό έδαφος, ο Ιωαννίδης ακούγεται κυνικά και ανερυθρίαστα να λέει:
«…Αυτό που θέλουν οι τούρκοι το κάνουν…
Αφού πάρουν τη Κερύνεια και το Λιμάνι και ενώσουν τη Λευκωσία τότε θα σταματήσουν.
Για αυτό είμαστε σίγουροι…»
και
«…εμείς τώρα πρέπει να κάνουμε αυτά που εμείς πρέπει να κάνουμε και να κηρύξουμε την ένωση …»
Αυτό ήταν το σχέδιο και αυτή η αναφορά του, επεξηγεί εκκωφαντικά, την ανεξήγητη σιγή των ελληνικών όπλων τη μέρα της εισβολής.
Το έγκλημα όμως του πραξικοπήματος έδωσε στην Τουρκία την αφορμή και το πρόσχημα για την εισβολή και την κατοχή της Κύπρου.
Και αυτό οφείλουμε να θυμούμαστε ως λαός.
Όχι για να διχάζουμε τον λαό μας, αλλά για να μην επιτρέψουμε ποτέ ξανά, Ελληνικά χέρια να παραδώσουν Ελληνική γη.
Κύριε Πρόεδρε,
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Ασφαλώς γνωρίζουμε και αναγνωρίζουμε, πως για να απελευθερώσουμε την πατρίδα μας και να ανατρέψουμε τα τετελεσμένα της εισβολής και της κατοχής πρέπει να καταβάλουμε βαρύτατο τίμημα.
Μια πολιτική λύση μέσω διαπραγματεύσεων, που θα είναι και πικρή και οδυνηρή.
Όχι γιατί «χάσαμε έναν πόλεμο» αλλά γιατί υπήρξαμε θύματα μιας πρωτοφανούς εθνικής προδοσίας.
Μιας προδοσίας που οδήγησε σε μια άνιση μάχη.
Που οδήγησε ήρωες σε θάνατο.
Αυτούς τους ήρωες, τους μαχητές της αντίστασης και τους θαρραλέους στρατιώτες μας, τιμούμε σήμερα.
Αυτούς που έδωσαν μια άδικη και άνιση μάχη με τους Τούρκους εισβολείς, προασπιζόμενοι τη Δημοκρατία, την Ελευθερία και την εδαφική ακεραιότητα της πατρίδας μας.
Ζώντες, αγνοούμενους και νεκρούς, όλες και όλους τους τιμούμε σήμερα.
Και οφείλουμε να τους τιμούμε, όχι μόνο σήμερα, αλλά και κάθε μέρα που αναπνέουμε αέρα ελευθερίας πάνω σε αυτό το νησί.
Ήρωες, όμως, δεν είναι μόνο όσοι πολέμησαν και όσοι θυσιάστηκαν στο πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή.
Ήρωες είναι και οι χιλιάδες άμαχοι πρόσφυγες και συμπολίτες μας.
Οι οικογένειες που βίωσαν με τον πιο τραγικό τρόπο, τον ξεριζωμό από τη γη τους και την απώλεια της περιουσίας τους.
Όλοι όσοι κατάφεραν, μέσα σε αντίξοες συνθήκες, όχι μόνο να επιβιώσουν, αλλά και να συμβάλουν στην αναγέννηση της ημικατεχόμενης πατρίδας μας.
Η αλματώδης ανάπτυξη των επόμενων δεκαετιών, αυτή η οικονομική ανάπτυξη που οδήγησε στην ένταξή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οφείλεται και στις θυσίες των προσφύγων μας.
Κύριε Πρόεδρε,
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Ευχόμαστε η νέα πρωτοβουλία του ΓΓ του ΟΗΕ να αποδώσει το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Τη σύγκληση μιας διευρυμένης διεθνούς διάσκεψης η οποία θα αποφασίσει την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων, πάνω στη συμφωνημένη βάση που καθορίζουν τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών.
Χαιρετίζουμε τον ενεργότερο ρόλο της ευρωπαϊκής ένωσης και τον διορισμό ειδικού εκπροσώπου για το κυπριακό.
Ως ΔΗΚΟ χαιρετίζουμε το γεγονός ότι οι πρωτοβουλίες του ΠτΔ σε διεθνές επίπεδο, έχουν αναβαθμίσει τη γεωστραγηγική σημασία της Κύπρου.
Η ενεργότερη εμπλοκή της ΕΕ, οι σημαντικές περιφερειακές συμμαχίες και η συμμετοχή της χώρας μας σε ιστορικές εξελίξεις,
Όλα δείχνουν, πως η ευρωπαϊκή ένωση και ο διεθνής παράγοντας, δεν βλέπουν πλέον την Κύπρο, μόνο ως μέρος ενός προβλήματος, αλλά και ως μέρος της λύσης, σε μια ιδιαίτερα ταραγμένη περιοχή.
Κύριε Πρόεδρε,
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Οφείλουμε σήμερα να επαναλάβουμε πως πρέπει να εμείνουμε στον στόχο μας που δεν είναι τίποτα άλλο, παρά η απελευθέρωση της πατρίδας μας και η ευημερία του λαού μας μέσα στη μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια.
Δεν αποδεχόμαστε την επιδιωκόμενη από την Τουρκία αλλαγή της βάσης των διαπραγματεύσεων, σε λύση δυο κρατών.
Δεν αποδεχόμαστε λύση «καλής γειτονίας» δύο κρατιδίων.
Επιμένουμε, σε μία λύση, που θα προνοεί:
Τη συνέχιση της Κυπριακής Δημοκρατίας
Τη κατάργηση αναχρονιστικών «εγγυήσεων» και επεμβατικών δικαιωμάτων.
την επιβίωση του κυπριακού ελληνισμού σε συνθήκες ασφάλειας και ευημερίας.
Ένα λειτουργικό κράτος που σέβεται τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και τις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες.
Κύριε Πρόεδρε,
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Με παρακαταθήκη τις θυσίες όσων αγωνίστηκαν για την Ελευθερία και τη Δημοκρατία,
έχουμε χρέος έναντι του τόπου και των παιδιών μας,
να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για την απελευθέρωση.
Το χρωστάμε στους ήρωες και τους νεκρούς που πέρασαν από αυτό το πολύπαθο νησί.
Το χρωστάμε στα παιδιά μας και στις γενιές που έρχονται.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: «Κρατούσα το μωρό με μισό κεφάλι»: Η στυγερή δολοφονία του 8χρονου Σταύρου και της γιαγιάς Μαργαρίτας κατά το πραξικόπημα
Ο Πρόεδρος του ΕΛΑΜ Χρίστος Χρίστου ανέφερε ότι «η εμπειρία δείχνει ότι η επιμονή για λύση βασισμένη στη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, μας οδηγεί πλησιέστερα στο να αποδεχτούμε τουρκικές αξιώσεις και μας απομακρύνει από μία δίκαιη λύση, η οποία θα διασφαλίζει την επιβίωση των Ελλήνων της Κύπρου.»
Αυτούσια η ομιλία του κυρίου Χρίστου:
«Η μνήμη, όπου και να την αγγίξεις, πονεί.» 52 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τη μαύρη επέτειο. Τα τραγικά λάθη της εσωτερικής σύγκρουσης είχαν βαρύτατες συνέπειες που μας στοιχειώνουν ακόμη. Η διχόνοια άνοιξε τον δρόμο σε γεγονότα που καθόρισαν την πορεία της χώρας μας μέχρι αυτή την ώρα.
Ως Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο, καταδικάζουμε το στρατιωτικό πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι διαγράφουμε τα όσα προηγήθηκαν.
Δυστυχώς, ασχοληθήκαμε περισσότερο με το να βλάψουμε ο ένας τον άλλον, παρά με τον επερχόμενο κίνδυνο. Άλλωστε, οι προθέσεις και τα σχέδια της Τουρκίας όσον αφορά την Κύπρο τέθηκαν σε εφαρμογή από την περίοδο της Τουρκοανταρσίας του 1963, που είχε σαν αποτέλεσμα την αποχώρηση των Τουρκοκυπρίων από τα θεσμικά όργανα της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Ελληνίδες, Έλληνες.
Η τουρκική εισβολή της 20ης Ιουλίου παραμένει ανοικτή πληγή για τον κυπριακό Ελληνισμό.
- Χιλιάδες νεκροί και τραυματίες
- Εν ψυχρώ εκτελέσεις
- Δολοφονίες αμάχων
- Βιασμοί νεαρών κοριτσιών και γυναικών
- Αγνοούμενοι, των οποίων η τύχη δεν έχει ακόμα εξακριβωθεί
- Βίαιοι εκτοπισμοί δεκάδων χιλιάδων συμπατριωτών μας από τις πατρογονικές τους εστίες
Μέσα σε εκείνες τις δραματικές στιγμές, γράφτηκαν χρυσές σελίδες ηρωισμού που αποτελούν πολύτιμη προσθήκη στη σύγχρονη ιστορία του τόπου μας.
Αξιωματικοί, υπαξιωματικοί, κληρωτοί και έφεδροι στρατιώτες της Εθνικής Φρουράς, μαζί με τους άνδρες της ΕΛΔΥΚ, αντιμετώπισαν, κάτω από εξαιρετικά δυσμενείς συνθήκες, έναν αριθμητικά και υλικά υπέρτερο αντίπαλο.
Τιμώντας τον όρκο τους, αρκετοί επέλεξαν να μείνουν στις θέσεις τους μέχρι τέλους, ποτίζοντας με το αίμα τους τη μαρτυρική γη του Ονήσιλου και του Ευαγόρα.
Παρά την καταστροφή, ο Ελληνισμός της Κύπρου δεν λύγισε. Διατήρησε την εθνική και θρησκευτική του ταυτότητα, κράτησε ζωντανή τη μνήμη των κατεχόμενων πόλεων και χωριών μας και απέδειξε ότι η δύναμη ενός λαού δεν εξαρτάται μόνο από τη στρατιωτική του ισχύ, αλλά και από τη θέλησή του να έχει συνέχεια μέσα στον χρόνο.
Πέντε και πλέον δεκαετίες παρήλθαν από εκείνον μαύρο Ιούλη. Όλες οι προσπάθειες για επίλυση του Κυπριακού οδηγήθηκαν σε αδιέξοδο.
Το τελευταίο διάστημα, βρίσκεται σε εξέλιξη ακόμα μία προσπάθεια του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ.
Δεν είναι λίγοι όσοι πιστεύουν ότι έρχονται σοβαρές εξελίξεις γύρω από το Εθνικό μας Ζήτημα.
Το ερώτημα που τίθεται είναι αν αυτές οι εξελίξεις θα έχουν θετικό αποτύπωμα για την Κυπριακή Δημοκρατία.
Η εμπειρία δείχνει ότι η επιμονή για λύση βασισμένη στη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, μας οδηγεί πλησιέστερα στο να αποδεχτούμε τουρκικές αξιώσεις και μας απομακρύνει από μία δίκαιη λύση, η οποία θα διασφαλίζει την επιβίωση των Ελλήνων της Κύπρου.
Γιατί, στην πράξη, Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία με πολιτική ισότητα σημαίνει:
- Έχουμε κράτος και θα το καταργήσουμε
- Έχουμε κυριαρχία και θα την περιορίσουμε
- Έχουμε διεθνή εκπροσώπηση και θα την αποποιηθούμε
- Έχουμε συμμαχίες και θα τις διαγράψουμε
Για να πετύχουμε:
- Τη νομιμοποίηση του ψευδοκράτους
- Τη διαγραφή εγκλημάτων πολέμου
- Την παραμονή των εποίκων
- Τον διαμοιρασμό της εξουσίας με τους εγκάθετους της Άγκυρας
Και αυτό θα γίνει την ίδια ώρα που η Τουρκία συνεχίζει με προκλητικές ενέργειες στην Πράσινη Γραμμή, σχεδιάζει Γαλάζιες Πατρίδες, εφαρμόζει αναθεωρητική πολιτική σε βάρος γειτονικών κρατών, έχει συνδέσει όλα τα ερευνητικά ιδρύματα της χώρας με την ανάπτυξη της Πολεμικής Βιομηχανίας και κλιμακώνει την ένταση με το κράτος του Ισραήλ.
Τα παραπάνω δεδομένα καθιστούν επιτακτική την ανάγκη επανεξέτασης της πορείας λύσης του Κυπριακού εκ μέρους της Πολιτείας. Η απάντηση της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν μπορεί να είναι ούτε η λήθη ούτε η παραίτηση.
Οφείλουμε να εργαστούμε για την επανατοποθέτηση του ζητήματος στην ορθή του διάσταση: ως πρόβλημα εισβολής και συνεχιζόμενης κατοχής, αξιοποιώντας προς αυτή την κατεύθυνση τη συμμετοχή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τις διεθνείς συνεργασίες που σωστά αναπτύσσουμε.
Κυρία Πρόεδρε,
Κλείνουμε ευλαβικά το γόνυ μπροστά στους γνωστούς και άγνωστους υπερασπιστές της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ελευθερίας, αναγνωρίζοντας το ιερό χρέος μας προς όλους αυτούς, αλλά και απέναντι στη νέα γενιά.
Να μην αποδεχτούμε τα τετελεσμένα της τουρκικής εισβολής.
Μέχρι την Άγια ώρα της επιστροφής, αιωνία η μνήμη τους και στην Πατρίδα, καλή λευτεριά.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: «Ήταν σκοτωμένος ο αστυνομικός της πύλης σε λίμνη αίματος»: Η συγκλονιστική μαρτυρία του Χριστάκη για την 15η Ιουλίου 1974
Ο επικεφαλής του Κινήματος «Άλμα» Οδυσσέας Μιχαηλίδης άδραξε την ευκαιρία για να απευθύνει αυστηρό μήνυμα προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας υποδεικνύοντας ότι «τώρα είναι η ώρα να αποδείξει αν μπορεί να λειτουργήσει ως ο ηγέτης που θα σπάσει το αδιέξοδο, θα κινητοποιήσει την Ευρώπη και τη διεθνή κοινότητα και θα δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για μια δίκαιη, βιώσιμη και λειτουργική λύση.»
Αυτούσια η ομιλία του κυρίου Μιχαηλίδη:
Το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974 ήταν το αποκορύφωμα της οργανωμένης υπονόμευσης της Κυπριακής Δημοκρατίας από τη χούντα των Αθηνών και την ΕΟΚΑ Β΄. Στράφηκε εναντίον του εκλεγμένου Προέδρου, Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, της δημοκρατικής νομιμότητας και ολόκληρου του κυπριακού λαού.
Δεν ήταν μια στιγμιαία εκτροπή. Ήταν προσχεδιασμένο έγκλημα και εθνική προδοσία. Εκείνοι που ισχυρίζονταν ότι υπηρετούσαν την πατρίδα, την παρέδωσαν ανοχύρωτη στα σχέδια της Τουρκίας. Η ατιμωρησία που ακολούθησε άφησε βαθύ αποτύπωμα στους θεσμούς μας.
Πέντε ημέρες αργότερα, η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο. Το πραξικόπημα δεν δικαιολογεί την εισβολή. Προσέφερε, όμως, στην Άγκυρα το πρόσχημα και την ευκαιρία που αναζητούσε. Ακολούθησαν η κατοχή του 37% της πατρίδας μας, ο εκτοπισμός περίπου 200.000 ανθρώπων, νεκροί, αγνοούμενοι, εγκλήματα, λεηλασία και πολιτιστικός ξεριζωμός.
Η 15η και η 20ή Ιουλίου είναι οι δύο κρίκοι της ίδιας αλυσίδας καταστροφής. Η μνήμη οφείλει να είναι καθαρή, χωρίς συμψηφισμούς και παραχαράξεις. Τιμούμε όσους αντιστάθηκαν στο πραξικόπημα, όσους υπερασπίστηκαν τη Δημοκρατία και όσους έπεσαν για την ελευθερία της Κύπρου μας.
Η μνήμη απαιτεί και δημοκρατική εγρήγορση. Η Δημοκρατία υπονομεύεται τόσο από τους νοσταλγούς της χούντας και της ΕΟΚΑ Β΄ όσο και από όσους εργαλειοποιούν τους θεσμούς και αποδυναμώνουν το κράτος δικαίου.
Σήμερα το Κυπριακό βρίσκεται ξανά σε κρίσιμη καμπή. Η θητεία του Αντόνιο Γκουτέρες λήγει στο τέλος του έτους και ο Γενικός Γραμματέας δείχνει αποφασισμένος να εξαντλήσει τα περιθώρια για πρόοδο. Ο διορισμός του Ραφαέλε Φίτο ως Ειδικού Εκπροσώπου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι θετική εξέλιξη και επιβεβαιώνει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να αναλάβει ουσιαστικό ρόλο.
Πρέπει, όμως, να παραμείνουμε προσγειωμένοι. Η Τουρκία επιμένει στη θέση των δύο κρατών και της λεγόμενης κυριαρχικής ισότητας, ενώ προβάλλονται ιδέες περί τόσο χαλαρής ομοσπονδίας ώστε να παραπέμπει σε συνομοσπονδία. Υπάρχει ο κίνδυνος η σημερινή κινητικότητα να μετατραπεί σε πίεση προς την Κυπριακή Δημοκρατία για μια διευθέτηση που δεν θα συνάδει ούτε με τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών ούτε με τις αρχές και τις αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η λύση πρέπει να καταστήσει την Κύπρο κανονικό, κυρίαρχο, λειτουργικό και πραγματικά ευρωπαϊκό κράτος: χωρίς κατοχικά στρατεύματα, αναχρονιστικές εγγυήσεις και δικαιώματα επέμβασης τρίτων χωρών. Με αξιόπιστο ευρωπαϊκό ή άλλο διεθνή μηχανισμό εφαρμογής της λύσης και με πλήρη σεβασμό στο ευρωπαϊκό κεκτημένο, τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ισότητα όλων των πολιτών.
Η βούληση της Τουρκίας είναι καθοριστική. Η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να συνδέσει την πρόοδο στις ευρωτουρκικές σχέσεις και τα όποια ανταλλάγματα προς την Άγκυρα με συγκεκριμένα και μετρήσιμα βήματα στο Κυπριακό.
Η μεγαλύτερη, όμως, ευθύνη βαραίνει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Όχι επειδή κρατά μόνος του το κλειδί της λύσης, ούτε επειδή η Τουρκία απαλλάσσεται από την πρωταρχική και κύρια ευθύνη για τη συνεχιζόμενη κατοχή και το αδιέξοδο. Αλλά επειδή είναι ο εκλεγμένος ηγέτης μιας χώρας που βρίσκεται αντιμέτωπη με τον κίνδυνο οριστικής παγίωσης της de facto διχοτόμησης και επειδή σε αυτόν αναλογεί η ευθύνη να συντονίσει, να διεκδικήσει και να εξαντλήσει κάθε δυνατότητα για την αποτροπή της. Αναγνωρίζουμε τις εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες μέσα στις οποίες καλείται να κινηθεί. Ακριβώς, όμως, στις δυσκολότερες στιγμές κρίνεται η ηγεσία.
Πενήντα δύο χρόνια μετά την εισβολή, τα τετελεσμένα παγιώνονται και ο χρόνος εξαντλείται. Το σημερινό παράθυρο ευκαιρίας ενδέχεται να είναι το τελευταίο. Τώρα είναι η ώρα να αποδείξει ο Πρόεδρος αν μπορεί να λειτουργήσει ως ο ηγέτης που θα σπάσει το αδιέξοδο, θα κινητοποιήσει την Ευρώπη και τη διεθνή κοινότητα και θα δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για μια δίκαιη, βιώσιμη και λειτουργική λύση.
Οφείλει να γνωρίζει το μέγεθος της ιστορικής του ευθύνης. Αν και αυτή η προσπάθεια καταλήξει σε αδιέξοδο, κινδυνεύει να καταγραφεί στην Ιστορία όχι ως ο ηγέτης που έσπασε το αδιέξοδο, αλλά ως ο Πρόεδρος επί των ημερών του οποίου παγιώθηκε οριστικά, επί του εδάφους, η de facto διχοτόμηση.
Το Κίνημα Άλμα – Πολίτες για την Κύπρο θα σταθεί δυναμικά στο πλευρό του Προέδρου σε κάθε σοβαρή και ειλικρινή προσπάθεια να σπάσει το αδιέξοδο. Θα είμαστε, όμως, ταυτόχρονα απαιτητικοί κριτές, ώστε η μορφή και το περιεχόμενο της λύσης να συνάδουν με τις αρχές του καταστατικού μας, με τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών και με τις αρχές και τις αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αν χαθεί και αυτή η συγκυρία, ο επόμενος Γενικός Γραμματέας, έχοντας μπροστά του το προηγούμενο του Κραν Μοντανά, ίσως να μη θελήσει να επενδύσει ξανά πολιτικό κεφάλαιο στο Κυπριακό. Τότε ο χρόνος δεν θα εργάζεται για τη λύση, αλλά για την παγίωση της διαίρεσης επί του εδάφους.
Αυτό πρέπει να αποτρέψουμε. Αυτό απαιτούν η μνήμη, η ιστορία και το μέλλον της πατρίδας μας.
Αιωνία η μνήμη όσων έπεσαν υπερασπιζόμενοι τη δημοκρατία, την ελευθερία, την ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα της πατρίδας μας
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Προαναγγέλλει αρκετές εξελίξεις στο Κυπριακό ο ΠτΔ, διαψεύδει τον «Independent» για σχέδιο λύσης
Ο βουλευτής της Άμεσης Δημοκρατίας Δημήτρης Σούγλης επισήμανε ότι «η ταλαιπωρημένη και προδομένη μας Κύπρος δικαιούται να ζήσει χωρίς κατοχικά στρατεύματα και χωρίς επεμβατικά δικαιώματα ξένων χωρών»
Αυτούσια η ομιλία του κυρίου Σούγλη:
Δεν φοβάμαι ότι θα ξεχάσουμε το 1974. Φοβάμαι ότι θα συνηθίσουμε τις συνέπειες του.
Υπάρχουν ημέρες στην ιστορία ενός λαού που δεν ανήκουν μόνο στο παρελθόν και στην ιστορία. Τέτοιες είναι οι ημέρες που καθορίζουν το παρόν και το μέλλον της πατρίδας μας. Τέτοιες μέρες είναι για εμάς στην Άμεση Δημοκρατία η μαύρη επέτειος του πραξικοπήματος και αυτή της τουρκικής εισβολής του 1974, δύο χρονικές στιγμές άρρηκτα συνδεδεμένες μεταξύ τους.
Πενήντα δύο χρόνια μετά, οι πληγές παραμένουν ανοικτές. Η κατοχή συνεχίζεται. Χιλιάδες πρόσφυγες δεν επέστρεψαν ποτέ στις πατρογονικές τους εστίες. Οικογένειες των αγνοουμένων εξακολουθούν να αναζητούν την αλήθεια. Η πατρίδα εξακολουθεί να είναι μοιρασμένη. Ημικατεχόμενη.
Η αλήθεια μας επιβάλλει να αναγνωρίζουμε ότι το πραξικόπημα αποτέλεσε μια εγκληματική εκτροπή κατά της δημοκρατικής νομιμότητας και της ίδιας της Κυπριακής Δημοκρατίας, με αποτέλεσμα η Τουρκία μετά από αυτή την τραγωδία να εισβάλει στρατιωτικά, να καταλάβει παράνομα το 37% της πατρίδας μας και να συνεχίζει μέχρι σήμερα να παραβιάζει κατάφωρα το διεθνές δίκαιο και τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών. Η αλήθεια είναι μία και η αναγνώριση και η μνήμη της δεν πρέπει να μας διχάζει. Πρέπει να μας ενώνει.
Άλλωστε, η πατρίδα μας δεν έχει την πολυτέλεια του διχασμού. Η ιστορία απέδειξε με τον πιο σκληρό τρόπο ότι κάθε φορά που ο Ελληνισμός διχάστηκε, άνοιξε τον δρόμο προς στην καταστροφή. Αντίθετα, όταν στάθηκε ενωμένος, κατάφερε να ξεπεράσει ακόμη και τις μεγαλύτερες δοκιμασίες.
Γι’ αυτό και σήμερα το μήνυμά μας από τούτο εδώ το βήμα ως Άμεση Δημοκρατία, πρέπει να είναι ένα: Ενότητα, ευθύνη και προσήλωση στον κοινό πατριωτικό μας στόχο!
Οφείλουμε να τιμήσουμε όλους όσους υπερασπίστηκαν την πατρίδα. Τους πεσόντες της Εθνικής Φρουράς, της ΕΛΔΥΚ και των άλλων δυνάμεων που πολέμησαν με αυταπάρνηση και αυτοθυσία. Τους αμάχους που πλήρωσαν ακόμα και με τη ζωή τους τη βαρβαρότητα του πολέμου. Τους πρόσφυγες, τους εκτοπισμένους που κράτησαν ζωντανή τη μνήμη των κατεχόμενων χωριών και πόλεών μας. Τις μανάδες και τις οικογένειες των αγνοουμένων που επί δεκαετίες περιμένουν δικαίωση.
Η ταλαιπωρημένη και προδομένη μας Κύπρος δικαιούται να ζήσει χωρίς κατοχικά στρατεύματα και χωρίς επεμβατικά δικαιώματα ξένων χωρών! Δικαιούται να είναι ένα πραγματικά ελεύθερο, κυρίαρχο και ευρωπαϊκό κράτος, όπου θα γίνονται πλήρως σεβαστά τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι ελευθερίες όλων των νόμιμων πολιτών της.
Δεν ξεχνούμε τις κατεχόμενες πόλεις και τα χωριά μας. Δεν ξεχνούμε την Κερύνεια, την Αμμόχωστο, τη Μόρφου, την Καρπασία και κάθε γωνιά της σκλαβωμένης μας γης. Δεν ξεχνούμε τους ανθρώπους που έμειναν πίσω, ούτε εκείνους που έφυγαν κρατώντας μόνο ένα κλειδί του σπιτιού τους και την ελπίδα της επιστροφής.
Δεν ξεχνούμε ακόμα, ότι η Τουρκία συνεχίζει να εδραιώνει τα κατοχικά τετελεσμένα. Προωθεί την πολιτική των δύο κρατών, ενισχύει τον εποικισμό, εργαλειοποιεί την περίκλειστη πόλη της Αμμοχώστου, σφετερίζεται τις ελληνοκυπριακές περιουσίες, κλέβει τις σοδειές των γεωργών της πράσινης γραμμής, αμφισβητεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας και επιχειρεί να επιβάλει ως «νέα κανονικότητα» την κατοχή.
Η εκλογή Ερχιουρμάν, έφερε σε κάποιους, κακώς, μια συγκρατημένη αισιοδοξία πως θα τροχοδρομείτο μια δίκαιη επίλυση του κυπριακού. Η αλήθεια όμως είναι ότι το μεγάλο αφεντικό, ο Ερντογάν, είναι αυτός που έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο. Είναι αυτός που συνεχίζει να προκαλεί διεθνώς με τα καμώματα του, να απειλεί τα ανθρώπινα δικαιώματα και να εξαγγέλλει επεκτατικές πολιτικές τύπου «γαλάζια πατρίδα».
Εμείς λέμε το εξής:
Κανένας λαός δεν μπορεί να αποδεχθεί ως φυσιολογική την αδικία!
Κανένα κράτος δεν μπορεί να αποδεχθεί τη διχοτόμηση ως λύση!
Και κανένας πολιτικός δεν δικαιούται να συμβιβάζεται με τη λήθη!
Με σεβασμό στην ιστορία, με πίστη στη δημοκρατία, την ελευθερία και την ενότητα, συνεχίζουμε τους αγώνες για δικαιοσύνη, για ειρήνη και τερματισμό της κατοχής της πατρίδας μας!
Οφείλουμε να ενισχύσουμε την διαπραγματευτική ισχύ της Κυπριακής Δημοκρατίας, να αξιοποιήσουμε κάθε διπλωματικό, πολιτικό και νομικό εργαλείο που διαθέτουμε, να απαιτήσουμε ουσιαστικό κόστος για την συνεχιζόμενη παραβίαση του διεθνούς δικαίου. Να επενδύσουμε στη νέα γενιά, ώστε να γνωρίζει την αλήθεια και να μη μεγαλώσει με τη λογική ότι η κατοχή και η διχοτόμηση είναι κάτι φυσιολογικό.
Η μνήμη δεν είναι τελετή. Η μνήμη είναι ευθύνη! Και η ευθύνη απαιτεί πράξεις!
Εκ μέρους της Άμεσης Δημοκρατίας Κύπρου, δηλώνουμε ότι δεν αποδεχόμαστε τη λογική της παραίτησης. Δεν αποδεχόμαστε τη λογική ότι «τίποτε δεν αλλάζει». Απαιτούμε ουσιαστική δράση και πρωτοβουλίες. Δεν αποδεχόμαστε να μεγαλώσει ακόμη μία γενιά πίσω από συρματοπλέγματα.
Η Κύπρος αξίζει να είναι ελεύθερη, χωρίς στρατεύματα κατοχής, χωρίς ξένες εγγυήσεις, χωρίς συρματοπλέγματα!
Το 1974 μας πήρε πάρα πολλά. Το ερώτημα είναι τι άλλο θα αφήσουμε να μας πάρει σήμερα.
Η καλύτερη τιμή στους ήρωες, στους πεσόντες, στους αγνοούμενους, στους πρόσφυγες και σε όσους αγωνίστηκαν και κράτησαν όρθια αυτή την πατρίδα, δεν είναι τα λόγια μας. Είναι η απόφασή μας να δράσουμε για μια ελεύθερη, κυρίαρχη και πραγματικά δημοκρατική Κύπρο. Αυτό το χρωστάμε στους παππούδες μας! Στους γονείς μας! Αυτό το χρωστάμε στα παιδιά μας! Και αυτό δεν έχουμε δικαίωμα να το εγκαταλείψουμε ποτέ!
Καιρός να επανέλθει το κυπριακό στην πραγματική του μορφή: ως πρόβλημα εισβολής και κατοχής.
Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι,
Ολοκληρώνω με ένα απόσπασμα από τον Ύμνο εις την Ελευθερία του εθνικού μας ποιητή: Μην είπουν στο στοχασμό τους τα ξένα έθνη αληθινά : « Εάν μισιούνται ανάμεσό τους δεν τους πρέπει λευτεριά».
