Την εποχή που η ιστοριογραφία άρχιζε να εγκαταλείπει τις μεγάλες αφηγήσεις και να στρέφει το βλέμμα της στους «ασήμαντους» ανθρώπους, ένας μικροπαραπτωματίας της Λευκωσίας, ο Μεχμέτ Ντουμπάρας έγραφε, άθελά του, τη δική του μικροϊστορία. Όχι πάνω στο χαρτί, αλλά μέσα από πράξεις, λόγια και χειρονομίες που καταγράφηκαν στα πρακτικά ενός δικαστηρίου. Η περίπτωσή του λειτουργεί σαν πρίσμα μέσα από το οποίο η διακρίνονται οι ανταγωνισμοί και οι αντιφάσεις που σημάδεψαν την Κυπριακή Δημοκρατία στα πρώτα της βήματα.
Διαβάστε ολόκληρο το δημοσίευμα εδώ
Advertisement



