Άνθρωποι με γνώσεις, εμπειρία, ήθος και πραγματική διάθεση προσφοράς
Αυτό ήταν λοιπόν. Οι τηλεοπτικές αντιπαραθέσεις τέλειωσαν και η σιωπή της κάλπης κυριαρχεί καθώς οι πολίτες καλούνται αύριο να αποφασίσουν. Ωστόσο, πέρα από τα πρόσωπα και τα κόμματα, η ουσία βρίσκεται αλλού. Στη Βουλή που θέλουμε την επόμενη ημέρα.
Προσωπικά, θέλω μια Βουλή με βαθιά συναίσθηση της αποστολής της. Μια Βουλή που να αντιλαμβάνεται ότι δεν υπάρχει για να εξυπηρετεί κομματικές σκοπιμότητες ή προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά για να υπηρετεί την κοινωνία και το δημόσιο συμφέρον. Οι πολίτες δεν εκλέγουν αντιπροσώπους για να παρακολουθούν ατέλειωτες και ανούσιες αντιπαραθέσεις χωρίς αποτέλεσμα. Εκλέγουν ανθρώπους για να δίνουν λύσεις, να διαμορφώνουν πολιτικές και να βελτιώνουν την καθημερινότητα του τόπου.
Θέλω μια Βουλή συναινετική. Μια Βουλή όπου η διαφορετική άποψη δεν θα θεωρείται αντίπαλος , αλλά απαραίτητο στοιχείο της δημοκρατίας. Οι μεγάλες προκλήσεις της εποχής, η οικονομία, η παιδεία, η υγεία, η ασφάλεια, η πράσινη καθώς και η ψηφιακή μετάβαση, δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με φωνές και στείρες συγκρούσεις. Χρειάζονται διάλογο, συνεργασία και πολιτική ωριμότητα.
Θέλω επίσης μια Βουλή που να μελετά, να προτείνει και να αποφασίζει. Μια Βουλή παραγωγική, όπου οι νόμοι δεν θα ψηφίζονται πρόχειρα και υπό την πίεση της επικαιρότητας, αλλά έπειτα από ουσιαστική επεξεργασία και συζήτηση. Οι πολίτες απαιτούμε σοβαρότητα και υπευθυνότητα από εκείνους που νομοθετούν για τις ζωές και το μέλλον μας.
Ακόμη και αν η νέα Βουλή είναι πολυκομματική (προβλέπω βουλή επτά κομμάτων), θέλω να μπορεί να συνδιαλέγεται και να βρίσκει κοινούς στόχους. Η πολυφωνία δεν είναι αδυναμία αλλά δύναμη όταν συνοδεύεται από διάθεση συνεργασίας. Η δημοκρατία δεν λειτουργεί με αποκλεισμούς και αφορισμούς, αλλά με συνθέσεις και συμβιβασμούς που υπηρετούν το κοινό καλό.
Πάνω απ’ όλα, θέλω μια Βουλή μακριά από ακρότητες, φανατισμό και λαϊκισμό. Τα εύκολα συνθήματα μπορεί να κερδίζουν στιγμιαίες εντυπώσεις, αλλά δεν χτίζουν σοβαρό κράτος ούτε δημιουργούν προοπτική. Η κοινωνία έχει ανάγκη από πολιτικό λόγο που ενώνει αντί να διχάζει, που εμπνέει εμπιστοσύνη αντί να καλλιεργεί φόβο και θυμό.
Και κάτι ακόμη που θεωρώ σημαντικό. Σχεδόν σε όλα τα κόμματα θεωρώ ότι υπάρχουν αξιόλογοι άνθρωποι, ικανοί να εκπροσωπήσουν επάξια τον λαό. (Αφήνω έξω τα άτομα που στελεχώνουν κόμματα που επενδύουν στο φόβο και τη μισαλλοδοξία). Άνθρωποι με γνώσεις, εμπειρία, ήθος και πραγματική διάθεση προσφοράς. Δυστυχώς όμως, καλώς ή κακώς, το εκλογικό μας σύστημα δεν επιτρέπει την οριζόντια ψήφο, ώστε οι πολίτες να μπορούν να επιλέγουν πρόσωπα από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους. Έτσι, πολλές φορές οι ψηφοφόροι καλούνται να επιλέξουν «πακέτο», ακόμη κι αν αναγνωρίζουν αξία και σε ανθρώπους εκτός της παράταξης που στηρίζουν. Ελπίζω το άνοιγμα της τενέκκας* να αναδείξει την εκλογή των τίμιων, των ικανών, των οραματιστών. Αυτών που βλέπουν μπροστά και αντιλαμβάνονται το βάρος της ευθύνης. Από κάθε κόμμα.
Καταλήγοντας θέλω να τονίσω πως οι εκλογές της Κυριακής δεν είναι απλώς μια διαδικασία ανάδειξης κομμάτων και προσώπων. Είναι μια επιλογή για το επίπεδο της δημοκρατίας που θέλουμε. Και η Βουλή που αξίζει στη χώρα είναι μια Βουλή έντιμη, σοβαρή, υπεύθυνη, συναινετική και αποτελεσματική. Μια Βουλή που θα εργάζεται πραγματικά για τους πολίτες και το μέλλον τους.
*Τενέκκα: «Η τενέκκα θα δείξει». Φράση του Γλαύκου Κληρίδη που χρησιμοποιούσε εννοώντας πως ό,τι κι αν δείχνουν οι συζητήσεις, οι δημοσκοπήσεις ή οι εκτιμήσεις, το πραγματικό αποτέλεσμα φαίνεται στην κάλπη, δηλαδή στην «τενέκκα».