Έντεκα ημέρες μετά τις αγωνιώδεις προσπάθειες για εντοπισμό της 75χρονης που είχε εξαφανιστεί στην περιοχή του Κάμπου της Τσακκίστρας, εντοπίστηκε νωρίς το πρωί της Πέμπτης σορός στα όρια του Κρατικού Δάσους Πάφου. Η σορός όπως όλα δείχνουν ανήκει στην άτυχη Ερατώ Αθανασίου, της οποίας τα ίχνη είχαν χαθεί από το πρωί της Κυριακής, 23 Αυγούστου.
Μετά την τραγική κατάληξη στις έρευνες, τα μέλη των εθελοντικών οργανώσεων που συμμετείχαν στις πολυήμερες έρευνες για εντοπισμό της ηλικιωμένης, την αποχαιρετούν μέσω αναρτήσεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Τραγικό τέλος: Νεκρή εντοπίστηκε ηλικιωμένη που αγνοούνταν στην περιοχή Κάμπου της Τσακκίστρας
Τα μέλη της Εθελοντικής Ομάδας «Δίας» συγκινούν, αναφέροντας μεταξύ άλλων πως αυτές τις μέρες, παρά το ότι δεν είχαν την τύχη να γνωρίσουν προσωπικά την κυρία Ερατώ, έγινε δικός τους άνθρωπος.
«Από τη στιγμή που πληροφορηθήκαμε την εξαφάνισή σου, η σκέψη μας ήταν διαρκώς κοντά σου. Σε αναζητούσαμε με αγωνία και παρακαλούσαμε να σε βρούμε κάπου, να είσαι ασφαλής και να επιστρέψεις στους ανθρώπους που σε αγαπούν. Κάθε φορά που ξεκινούσαμε για τις έρευνες, κρατούσαμε μέσα μας την ελπίδα. Ελπίζαμε μέχρι την τελευταία στιγμή ότι η αναζήτησή μας θα είχε ένα διαφορετικό, χαρμόσυνο τέλος. Ότι θα σε βρίσκαμε ζωντανή και θα μπορούσαμε να σε οδηγήσουμε ξανά στην αγκαλιά της οικογένειάς σου. Δυστυχώς, το αποτέλεσμα δεν ήταν αυτό που περιμέναμε και για το οποίο όλοι προσευχόμασταν. Η είδηση της απώλειάς σου μάς γέμισε βαθιά θλίψη. Παρόλο που δεν σε γνωρίσαμε, η αγωνία για την τύχη σου μάς έφερε κοντά σου. Το πρόσωπο και το χαμόγελό σου θα παραμείνουν στη μνήμη όλων όσοι σε αναζήτησαν και πίστεψαν μέχρι το τέλος ότι θα σε βρουν. Σήμερα δεν αποχαιρετούμε απλώς μια γυναίκα που αναζητούσαμε. Αποχαιρετούμε την κυρία Ερατώ, έναν άνθρωπο που, χωρίς να το γνωρίζει, άγγιξε τις καρδιές μας και έγινε για λίγες ημέρες κομμάτι της σκέψης, της αγωνίας και της προσευχής μας.»
Το Εθελοντικό Τμήμα Έκτακτων Αναγκών (ΕΤΕΑ) από πλευράς του, έκανε αναφορά στις δύσκολες μέρες που προηγήθηκαν, αποχαιρετώντας την «κυρία Τούλλα» που θα μείνει αξέχαστη σε όλους.
«Ίσως για κάποιους να ήσουν ένα πρόσωπο που γνώρισαν μέσα από μια φωτογραφία και μια έκκληση για βοήθεια. Για εμάς, όμως, αυτές οι οκτώ δύσκολες ημέρες σε έκαναν κάτι πολύ περισσότερο. Έγινες ένας δικός μας άνθρωπος. Κάποιοι από εμάς είχαμε την τιμή να σε γνωρίζουμε προσωπικά. Γνωρίζαμε το χαμόγελό σου, τον χαρακτήρα σου, την παρουσία σου. Για τους υπόλοιπους, που σε γνώρισαν μέσα από την αναζήτηση, έγινες ένα πρόσωπο που κουβαλούσαμε καθημερινά στην καρδιά και στη σκέψη μας. Κάθε πρωινό ξεκινούσαμε με την ίδια σκέψη: “Σήμερα θα τη βρούμε”. Κάθε βράδυ, παρά την εξάντληση, κρατούσαμε μέσα μας την ίδια ελπίδα: πως η επόμενη μέρα θα μας έφερνε το χαμόγελο της επιστροφής σου.
Δεν ψάχναμε απλώς ένα αγνοούμενο πρόσωπο. Ψάχναμε μια μητέρα, μια συγγενή, μια φίλη, έναν άνθρωπο που κάποιοι αγαπούσαν και περίμεναν να επιστρέψει κοντά τους. Και όσο περνούσαν οι ημέρες, τόσο περισσότερο δεθήκαμε μαζί σου.»



