H Κυπριακή Δημοκρατία παραβίασε το δικαίωμα στην περιουσία 10 Κυπρίων υπηκόων σχετικά με γη που είχε απαλλοτριωθεί το 1976 στην περιοχή Αγίου Αθανασίου στη Λεμεσό, έκρινε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ).
Σε ανακοίνωσή του την Πέμπτη σχετικά με την προσφυγή Νικολάου και Άλλοι κατά Κύπρου, το Δικαστήριο σημειώνει ότι η υπόθεση αφορά «την άρνηση των αρχών» να επιστρέψουν στους αρχικούς ιδιοκτήτες ή στους κληρονόμους τους γη που είχε απαλλοτριωθεί, αλλά φέρεται να παρέμεινε αχρησιμοποίητη.
Οι αιτούντες είναι 10 Κύπριοι υπήκοοι που προηγουμένως κατείχαν (ή των οποίων οι πρόγονοι κατείχαν) ένα οικόπεδο 7.024 τετραγωνικών μέτρων στην περιοχή Αγίου Αθανασίου στη Λεμεσό, το οποίο απαλλοτριώθηκε το 1976 από τις αρχές για την ανάπτυξη μιας βιομηχανικής περιοχής. Σημειώνεται ότι μέρος της απαλλοτριωμένης περιουσίας χρησιμοποιήθηκε για την ανάπτυξη δρόμων και ότι τα επόμενα χρόνια, έγιναν διαπραγματεύσεις για διάφορα κατασκευαστικά έργα για τα υπόλοιπα 3.974 τετραγωνικά μέτρα, «τα οποία δεν υλοποιήθηκαν ποτέ».
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Το 2008, οι αιτούντες ζήτησαν την επιστροφή της αμφισβητούμενης γης, καθώς, σύμφωνα με τον σχετικό νόμο, είχαν το δικαίωμα σε αποκατάσταση εάν η απαλλοτριωμένη γη δεν είχε χρησιμοποιηθεί όπως προβλεπόταν, αλλά το αίτημά τους απορρίφθηκε, αναφέρεται στην ανακοίνωση.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, οι κυπριακές αρχές τους ενημέρωσαν ότι η γη προοριζόταν να παραμείνει «ανοιχτός χώρος», ενώ παράλληλα αποδέχτηκαν ότι τα σχέδια κατασκευής στη βιομηχανική περιοχή δεν είχαν ακόμη εγκαταλειφθεί.
Βασιζόμενοι στο Άρθρο 1 του Πρωτοκόλλου Αρ. 1 (προστασία της ιδιοκτησίας) της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, οι αιτούντες ισχυρίστηκαν ότι είχαν περάσει 32 χρόνια χωρίς η απαλλοτριωμένη γη να χρησιμοποιηθεί όπως προβλέπεται και ότι οι αρχές ήταν επομένως υποχρεωμένες να τους επιστρέψουν την ιδιοκτησία.
Το Δικαστήριο έκρινε υπέρ των αιτούντων σχετικά με την παραβίαση του Άρθρου 1 για το δικαίωμα στην περιουσία, ενώ, σχετικά με το ζήτημα της εφαρμογής του Άρθρου 41 (δίκαιη ικανοποίηση) δεν ήταν έτοιμο προς απόφαση όσον αφορά την χρηματική ζημία και το επιφύλαξε για εξέταση σε μεταγενέστερη ημερομηνία.
Το Δικαστήριο έκρινε περαιτέρω ότι το Κράτος θα πρέπει να καταβάλει στους αιτούντες από κοινού 12.000 ευρώ για ηθική βλάβη και 5.000 ευρώ για δικαστικά έξοδα και δαπάνες.
Πηγή: ΚΥΠΕ
