Το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο έχει ζήσει δυναστείες, έχει δει ομάδες να χτίζουν εποχές και να κατακτούν την ήπειρο. Όμως υπάρχουν χρονιές που δεν ξεχωρίζουν για έναν τίτλο ή μια μεγάλη πορεία, αλλά για κάτι πολύ πιο σπάνιο: Για τη στιγμή που μια χώρα φτάνει και στους τρεις ευρωπαϊκούς τελικούς. Και το 2026 είναι πλέον μία από αυτές τις χρονιές.
Η Αγγλία το έκανε -και μάλιστα για πρώτη φορά στην ιστορία της στα ευρωπαϊκά Κύπελλα! Η Άρσεναλ στο Champions League, η Άστον Βίλα στο Europa League και η Κρίσταλ Πάλας στο Conference League συνθέτουν ένα ιστορικό επίτευγμα.
Και για να καταλάβει κανείς πόσο σπάνιο είναι αυτό που συμβαίνει φέτος, πρέπει να γυρίσει πίσω. Να δει τις ελάχιστες φορές που μια χώρα κατάφερε να φτάσει και στους τρεις τελικούς. Να δει πώς γράφτηκε η ιστορία και πώς φτάσαμε στο σήμερα.
1985-86: Η Ισπανία που άγγιξε την απόλυτη κυριαρχία
Η πρώτη φορά που συνέβη κάτι τέτοιο ήταν τη σεζόν 1985-86. Η Ισπανία εκείνη τη χρονιά έμοιαζε έτοιμη να σαρώσει την Ευρώπη. Η Μπαρτσελόνα του Τέρι Βενάμπλς έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, η Ατλέτικο Μαδρίτης του Λουίς Αραγονές στον τελικό του Κυπελλούχων και η Ρεάλ Μαδρίτης των Μπουτραγκένιο, Μίτσελ στον τελικό του UEFA Cup.
Και όμως, η ιστορία γράφτηκε αλλιώς.
Στον τελικό του Πρωταθλητριών, η Μπαρτσελόνα έπεσε πάνω στη μυθική Στεάουα Βουκουρεστίου. Ένα 0-0 που οδήγησε στα πέναλτι, όπου ο Χέλμουτ Ντουκαντάμ έπιασε και τα τέσσερα των Καταλανών. Το τελικό 0-2 στη «ρουλέτα» έδωσε στη Ρουμανία έναν από τους πιο απίθανους τίτλους στην ιστορία του θεσμού.
Στο Κύπελλο Κυπελλούχων, η Ατλέτικο Μαδρίτης δεν μπόρεσε να σταθεί απέναντι στη Ντινάμο Κιέβου του Λομπανόφσκι. Το 0-3 ήταν καθαρό, σκληρό και απόλυτο.
Μόνο η Ρεάλ Μαδρίτης κατάφερε να σώσει την ισπανική τιμή. Στον διπλό τελικό του UEFA Cup, το 5-1 του πρώτου αγώνα απέναντι στην Κολωνία ήταν αρκετό για να καλύψει την ήττα 0-2 στη Γερμανία και να δώσει στους Μαδριλένους το τρόπαιο.
Η Ισπανία είχε φτάσει και στους τρεις τελικούς. Είχε όμως φύγει μόνο με ένα τρόπαιο.
1989-90: Η Ιταλία στο απόγειο της ποδοσφαιρικής της αυτοκρατορίας
Αν υπάρχει μια χρονιά που συμβολίζει την απόλυτη κυριαρχία μιας χώρας στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, αυτή είναι η 1989-90. Η Ιταλία εκείνη την εποχή δεν ήταν απλώς δυνατή. Ήταν το κέντρο του ποδοσφαιρικού σύμπαντος. Οι καλύτεροι παίκτες του κόσμου έπαιζαν στη Serie A, τα γήπεδα ήταν γεμάτα, οι ομάδες είχαν ταυτότητα και οι προπονητές έγραφαν ιστορία.
Η Μίλαν του Σάκι κατέκτησε το Πρωταθλητριών με το 1-0 απέναντι στη Μπενφίκα. Η Σαμπντόρια του Βιάλι και του Μαντσίνι πήρε το Κύπελλο Κυπελλούχων με 2-0 στην παράταση απέναντι στην Άντερλεχτ. Και στο UEFA Cup είχαμε έναν καθαρό ιταλικό εμφύλιο: Γιουβέντους-Φιορεντίνα. Το 3-1 στο Τορίνο και το 0-0 στη ρεβάνς έδωσαν στη Γιούβε το τρόπαιο.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Η Ιταλία είχε φτάσει και στους τρεις τελικούς. Και είχε φύγει με δύο τρόπαια, ενώ το τρίτο ήταν… ιταλική υπόθεση έτσι και αλλιώς.
Ήταν η χρονιά που η Serie A έδειξε γιατί θεωρείται ακόμη και σήμερα η πιο δυνατή λίγκα που υπήρξε ποτέ.
1992-93: Η Ιταλία ξανά στην κορυφή
Τρία χρόνια αργότερα, η Ιταλία το ξανακάνει. Η Μίλαν φτάνει στον τελικό του Champions League, η Πάρμα στον τελικό του Κυπελλούχων και η Γιουβέντους στον τελικό του UEFA Cup.
Η Μίλαν χάνει από τη Μαρσέιγ με 0-1, σε έναν τελικό που έμεινε στην ιστορία για πολλούς λόγους. Η Πάρμα, όμως, γράφει το πρώτο μεγάλο της παραμύθι με το 3-1 απέναντι στην Αντβέρπ. Και η Γιουβέντους διαλύει τη Ντόρτμουντ με 3-1 και 3-0 στους δύο τελικούς.
Η Ιταλία φεύγει ξανά με δύο τρόπαια. Και επιβεβαιώνει ότι η δεκαετία του ’90 ήταν δική της.
2023: Η σύγχρονη τριπλή παρουσία -και το απόλυτο 0/3
Με το Conference League πλέον στο καλεντάρι, η πρώτη χώρα που κατάφερε να φτάσει και στους τρεις τελικούς της σύγχρονης εποχής ήταν ξανά η Ιταλία.
Η Ίντερ στο Champions League, η Ρόμα στο Europa League, η Φιορεντίνα στο Conference League.
Και όμως, η κατάληξη ήταν σκληρή:
0-1 η Ίντερ από τη Σίτι,
1-1 (1-4 πέν.) η Ρόμα από τη Σεβίλλη,
1-2 η Φιορεντίνα από τη Γουέστ Χαμ.
Η Ιταλία είχε φτάσει και στους τρεις τελικούς. Και είχε φύγει με κανένα τρόπαιο.
2025: Η Αγγλία μπροστά σε ένα ιστορικό ορόσημο
Και φτάνουμε στο σήμερα. Η Αγγλία βρίσκεται μπροστά σε κάτι που έχει συμβεί μόνο τέσσερις φορές στην ιστορία του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Η Άρσεναλ, η Άστον Βίλα και η Κρίσταλ Πάλας έχουν φτάσει εκεί που λίγοι περίμεναν: Στους τρεις τελικούς των τριών διοργανώσεων.
Η Άρσεναλ, μετά από χρόνια προσπαθειών, επιστρέφει σε τελικό Champions League. Η Άστον Βίλα, με τον Έμερι να συνεχίζει το προσωπικό του έπος στο Europa League, φτάνει σε έναν τελικό που μοιάζει με φυσική εξέλιξη της πορείας της. Και η Κρίσταλ Πάλας, η ομάδα που κανείς δεν είχε στο ραντάρ του, γράφει το δικό της παραμύθι στο Conference League.
Αυτό που ζούμε φέτος δεν είναι απλώς μια αγγλική επιτυχία. Είναι μια στιγμή που ενώνει εποχές. Που φέρνει στο σήμερα τις μεγάλες χρονιές της Ισπανίας και της Ιταλίας. Που δείχνει ότι το ποδόσφαιρο, όσο και αν αλλάζει, εξακολουθεί να παράγει ιστορίες που μοιάζουν βγαλμένες από άλλη εποχή.
Αν η Αγγλία καταφέρει να πάρει τρόπαια, θα γράψει ιστορία. Αν τα χάσει όλα, θα μπει δίπλα στην Ιταλία του 2023. Αν πάρει ένα ή δύο, θα θυμίσει τις μεγάλες ιταλικές χρονιές του ’90.
Όπως και να έχει, το φετινό «τριπλό» είναι ήδη κομμάτι της ιστορίας. Και το μόνο που μένει είναι να δούμε πώς θα γραφτεί η τελευταία σελίδα.
*πηγή φωτογραφίας: AP
