Το στούντιο ήταν στημένο από νωρίς, οι τεχνικοί ήταν στις θέσεις τους και το ρολόι έδειχνε 15.45. Όλα ήταν έτοιμα για μία συνέντευξη από την οποία περίμενα εναγωνίως – και ομολογουμένως όχι μόνο ως δημοσιογράφος – να πάρω κάποιες απαντήσεις που δεν είχαν δοθεί ποτέ. Άλλωστε και η ίδια με είχε διαβεβαιώσει στην επικοινωνία μας την προηγούμενη μέρα πως ήθελε να μιλήσει on camera, να πει την αλήθεια της, να βάλει τα πράγματα στη θέση τους και να δώσει ένα τέλος στην όποια παραφιλολογία γέννησαν οι απορίες που έμειναν να αιωρούνται για μήνες.
Η «Σάντυ» θα ερχόταν την περασμένη Πέμπτη στο στούντιο του Alpha για να πει την ιστορία της και για πρώτη φορά να μιλήσει μπροστά στο φακό η ίδια κι όχι οι άλλοι γι’ αυτήν. Να ξετυλίξει το κουβάρι των γεγονότων από την αρχή μέχρι το τέλος, χωρίς αστερίσκους και νομικές παραπομπές, αλλά με την ειλικρίνεια που ο κόσμος μπορεί και αντιλαμβάνεται και που πάντα γίνεται σεβαστή. Στο πλευρό της θα είχε τον αδελφό της, ο οποίος στις τηλεφωνικές μας επικοινωνίες δεν έπαψε να επαναλαμβάνει πως θα σταθεί στο πλευρό της αδελφής του, ό,τι κι αν έγινε. Γι’ αυτό και την επιθυμία του να βρίσκεται μαζί της στο στούντιο, τη θεώρησα απόλυτα φυσιολογική και συνεπώς τη δέχθηκα αδιαμαρτύρητα. Άλλωστε θα ήθελα να έχει κοντά της έναν δικό της άνθρωπο που από την πρώτη στιγμή μου έδωσε την εντύπωση ότι θέλει να ειπωθεί όλη η αλήθεια, να βγουν στην επιφάνεια τα γεγονότα όπως έγιναν κι όχι όπως κάποιοι θέλησαν να ερμηνεύσουν.
Στα τηλεφωνήματα μας την περασμένη Τετάρτη, τόσο με τη «Σάντυ» όσο και με τον αδελφό της, μου είπαν πολλά, μου έδωσαν τις δικές τους εξηγήσεις για το πώς εξελίχθηκαν τα πράγματα, κόβοντας τα κομμάτια από την πίττα της ευθύνης, που σε καμία περίπτωση, όπως υποστήριξαν, η ευθύνη αυτή δεν εξαντλείται στον Μακάριο Δρουσιώτη και στην ίδια. Αναφέρθηκαν σε ονόματα, πράγματα και καταστάσεις, ανατρέποντάς μου καίρια χρονικά δεδομένα που άλλαζαν άρδην τον ρου της ιστορίας που μέχρι σήμερα γνωρίζαμε.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Αγωνία για την τύχη 26χρονου (ΦΩΤΟ)
Ήξερα, λοιπόν, πως έχοντας τη Σάντυ απέναντί μου, όχι σαν μια γυναίκα-φάντασμα όπως έμεινε στη συνείδηση του κόσμου όλο αυτό το διάστημα, αλλά ως έναν άνθρωπο που από τη μια στιγμή στην άλλη βρέθηκε να είναι το επίκεντρο ενός καταγγελλόμενο σκανδάλου μεγατόνων αλλά και η πηγή της απόλυτης αλήθειας πίσω από αυτό, θα ξεκαθάριζαν όλα και η κοινωνία θα έπαιρνε τις απαντήσεις που της οφείλονται.
Όσο περνούσε η ώρα του προκαθορισμένου μας ραντεβού άρχισα να πιστεύω πως μετάνιωσε. Άλλωστε από την αρχή για μένα οι πιθανότητες να δώσει τελικά αυτή τη συνέντευξη ήταν 50-50, παρά την αποφασιστικότητα που επέδειξε τόσο η ίδια όσο και ο αδελφός της τηλεφωνικά. Άλλωστε, η «υπόθεση Σάντυ» γιγαντώθηκε τόσο, που για τον οποιονδήποτε θα ήταν δύσκολο να ανταποκριθεί όταν το κόκκινο φωτάκι της κάμερας θα άναβε και απέναντι θα βρισκόταν ο αντίλογος.
Επιδίωξα να επικοινωνήσω με τον αδελφό της που θα την έφερνε στο σταθμό για να δω αν η καθυστέρησή τους οφείλεται σε κάποιο πρόσκαιρο κόλλημα ή αν τελικά έκαναν δεύτερες σκέψεις. Η πλάστιγγα της σκέψης μου εννοείται έγερνε προς το δεύτερο.
Οι κλήσεις μου απορρίφθηκαν και τα γραπτά μου μηνύματα έμειναν αναπάντητα. Δυστυχώς δεν έμαθα ποτέ γιατί δεν ήρθε… μια ανεξήγητη σιωπή που σε καμία περίπτωση δεν ταίριαζε με τους πρόθυμους και ομιλητικούς ανθρώπους με τους οποίους είχα επικοινωνία την προηγούμενη μέρα.
Όλα τα πιο πάνω είχαν γραφτεί από την ίδια μέρα της εξαφάνισης της «Σάντυ», ωστόσο θεώρησα ορθότερο να μην δημοσιεύσω τίποτα, όταν ενημερώθηκα ότι επίκειται τηλεοπτική της συνέντευξη σε άλλον συνάδελφο, αφού σε καμία περίπτωση δεν θα ήθελα η δημοσίευσή μου να εκληφθεί ως παράπονο, γιατί δεν ήταν αυτός ο σκοπός. Άλλωστε, στο επάγγελμά μας το «σύνδρομο» της άδειας καρέκλας δεν είναι σπάνιο και σίγουρα δεν είναι πάντα κατακριτέο. Λίγο πολύ όλοι οι συνάδελφοι ήρθαμε κάποια στιγμή αντιμέτωποι με την ακύρωση της τελευταίας στιγμής. Αυτό ωστόσο που δεν συνηθίζεται είναι ο άνθρωπος που θα καθόταν στην καρέκλα, να εξαφανιστεί σαν κυνηγημένος. Βέβαια για όλα τα πράγματα υπάρχει η πρώτη φορά, πολύ περισσότερο για πράγματα που σε κανένα στάδιο της πορείας τους δεν ήταν φυσιολογικά, όπως αυτή η υπόθεση.
Επειδή όμως αυτή η υπόθεση έβαλε για μήνες έναν ολόκληρο λαό στο λούκι του απόλυτου χάους και της αμφισβήτησης, εξέθεσε πρόσωπα και έφερε στο εδώλιο του κατηγορουμένου πέραν από τη Σάντυ ακόμη έναν άνθρωπο, ακριβώς γι’ αυτούς τους λόγους και η σιωπή αποκτά σημασία και επιβάλλεται να ειπωθεί με όσο νόημα κι αν προσδίδει ή δεν προσδίδει στην αξιοπιστία προσώπων και καταστάσεων.
Ήμουν πάντα υπέρμαχος της άποψης ότι κάποια στιγμή με έναν μαγικό τρόπο, ο ήλιος καταφέρνει και τρυπώνει ακόμη και στα πιο σκοτεινά σημεία, το ίδιο θέλω να πιστεύω θα γίνει και εδώ. Η ομίχλη μπροστά από το άτομο Σάντυ – φυσική ή τεχνητή – κάποια στιγμή θα διαλυθεί και το τοπίο όσο άσχημο κι αν είναι, θα καθαρίσει. Ίδωμεν… Ο πανδαμάτωρ χρόνος θα κάνει τα κουμάντα του.
