Ο Πρόεδρος ορθά έλεγε την περασμένη Δευτέρα πως ο ανασχηματισμός δεν εξαγγέλλεται αλλά ανακοινώνεται, όμως η αλήθεια είναι πως αυτός ο ανασχηματισμός προέκυψε μετά από πολύμηνες διαρροές και ένα οργιώδες παρασκήνιο για το ποιοι θα συνθέσουν το νέο υπουργικό συμβούλιο.
Η παρατεταμένη φημολογία προκάλεσε τρία προβλήματα:
· Την αίσθηση ότι ο Πρόεδρος έμμεσα παραδέχεται πως μέρος του υπουργικού του συμβουλίου δεν παράγει το έργο που θα ήθελε
· Την ακύρωση υπουργών και κατ’ επέκταση το βραχυκύκλωμα στα υπουργεία τους
· Το έντονο παρασκήνιο και τις αντιδράσεις συγκυβερνώντων για το μέγεθος της συμμετοχής τους αλλά και αντιπολιτευόμενων όπως ο ΔΗΣΥ που επιχείρησαν να αποτρέψουν υπουργοποιήσεις.
Από τους τεχνοκράτες στους κομματικούς
Είναι ο τελευταίος -εκτός απροόπτου- ανασχηματισμός που επιχειρεί ο Πρόεδρος και σίγουρα έχει μεγάλες αλλαγές σε σχέση με τον πρώτο. Ενώ η πρώτη σύνθεση είχε ως στόχο να στείλει το μήνυμα πως αποτελεί ένα υπερκομματικό υπουργικό συμβούλιο με την αξιοποίηση τεχνοκρατών, σήμερα διαπιστώνεται πως επικράτησε πλήρως το κομματικό μοντέλο. Και κυρίως στελέχη του Κέντρου. Αυτό αποδεικνύει πως ο Πρόεδρος αντιλαμβάνεται πλέον πως για να μπορέσει να επανεκλεγεί χρειάζεται στο πλευρό του στελέχη που μπορούν να φέρουν κόσμο και σίγουρα την οργανωτική δομή των κομμάτων.
Ποιοι έφυγαν και γιατί;
Σε αυτό το πλαίσιο έγιναν και οι διαφοροποιήσεις στελεχών. Ο Αλέξης Βαφεάδης γλύτωσε από την κρίση ΤΑΚΑΤΑ, όμως ως τεχνοκράτης, δεν προσθέτει ψήφους και δεν θα προκαλούσε αντιδράσεις η αντικατάστασή του. Αντιθέτως με την αποχώρησή του δημιούργησε θέση για ένα κομματικό στέλεχος την Εύη Τσολάκη, η οποία στήριξε σθεναρά τον Νίκο Χριστοδουλίδη. Το ίδιο ισχύει και για την Λίνα Κασσιανίδου. Ο Κώστας Κουμής από την άλλη, παρότι το όνομά του μπαίνει από την πρώτη σεναριολογία ανασχηματισμού στο τραπέζι της αποχώρησης, παραμένει και εξαιτίας των έντονων αντιδράσεων που προκλήθηκαν στην Ελεύθερη Αμμόχωστο.
Με την νέα σύνθεση παρουσιάζεται πλήρως κερδισμένο το ΔΗΚΟ και εγκλωβισμένος στην κυβέρνηση ο Νικόλας Παπαδόπουλος. Αντιλαμβάνεται συνεπώς ο Πρόεδρος πως χρειάζεται το ΔΗΚΟ κοντά του για να επανεκλεγεί αλλά και πρόσωπα όπως οι Μουσιούττας- Πάλμας οι οποίοι έχουν έρεισμα στο παραδοσιακό δηκοϊκό ακροατήριο. Ο Πρόεδρος επιχείρησε να ενισχύσει την Συναγερμική παρουσία, ωστόσο δεν κατέστη εφικτό. Παρότι διατηρεί κοντά του τους Συναγερμικούς που βρέθηκαν από την αρχή στο πλευρό του (Λετυμπιώτης, Ιωάννου, Χατζημανώλη, Κουμής) η παρουσία της Τίνας Παύλου δεν θεωρείται καθαρόαιμη συναγερμική επιλογή. Αποτελεί ωστόσο περισσότερο επικοινωνιακό πλήγμα για την Πρόεδρο του ΔΗΣΥ παρά πλήγμα ουσίας.
Ερώτημα είναι πώς θα το χειριστεί η ΕΔΕΚ. Με δεδομένο ότι το κόμμα των Σοσιαλιστών είναι επί του παρόντος ακέφαλο και δίνει πλέον μάχη επιβίωσης η προσοχή αναμένεται να στραφεί εκεί επί του παρόντος, παρά στο κατά πόσο θα μείνουν ή όχι στην κυβέρνηση. Το σίγουρο είναι πως υπάρχει δυσφορία και δεν μπορεί να θεωρείται το κόμμα κλειδωμένο και για τις προεδρικές του 2028.
Διαβάστε επίσης: Απογοητευμένη η ΕΔΕΚ: Δεν την ικανοποιεί ο ανασχηματισμός, ποιες οι σχέσεις με Χριστοδουλίδη



