Νέα δεδομένα φέρνει στο εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτείων η επικράτηση των Δημοκρατικών έναντι των Ρεπουμπλικανών. Πώς όμως το εκλογικό αποτέλεσμα δημιουργεί ευνοϊκές συνθήκες στην περαιτέρω εμβάθυνση των διμερών σχέσεων Κύπρου – ΗΠΑ; Το αποτέλεσμα της κάλπης ως προς το τρόπο που αυτό μπορεί να επηρεάσει την Κύπρο αποτιμά ο διεθνολόγος Πέτρος Ζαρούνας, μιλώντας στο Alphanews.Live.
Ο κ. Ζαρούνας αναφέρθηκε τόσο στο ενδιαφέρον των ΗΠΑ για το Κυπριακό και όσο και στις διμερείς σχέσεις, δύο ζητήματα τα οποία «με έναν παράξενο τρόπο» συνδέονται.
Όσον αφορά στο Κυπριακό, ο κ . Ζαρούνας αναφέρθηκε στο ενδιαφέρον των ΗΠΑ που ήταν στον «ύψιστο βαθμό» προ 20 και πλέον ετών.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Μην το παίρνεις προσωπικά Ντόναλτ
Από την τραμπική αυτο-αναφορικότητα στη δημοκρατική αυτο-διόρθωση
Για παράδειγμα, εξήγησε, το 2004 «οι Ηνωμένες Πολιτείες ενδιαφέρονταν πάρα πολύ για το Κυπριακό και ο λόγος ήταν ότι με την επίλυση του θεωρούσαν ότι θα ήταν εφικτή και η πρόσδεση της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Και έτσι είχαν τότε διορίσει έναν ειδικό απεσταλμένο, τον Τόμας Βέστον, ο οποίος έλαβε μέρος στη διαμόρφωση του σχεδίου Ανάν και τις διαδικασίες που οδήγησαν στο δημοψήφισμα για το σχέδιο Ανάν».
Έκτοτε, όπως συμπλήρωσε ο κ. Ζαρούνας, το αμερικανικό ενδιαφέρον άρχισε να φθίνει και ο λόγος ήταν γιατί η Τουρκία έτεινε να αυτονομηθεί, για να γίνει πλέον μια περιφερειακή δύναμη που λίγο πολύ κάνει αυτά που η ίδια επιθυμεί, προσβλέποντας λιγότερο στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
«Παρόλο που τυπικά διατηρεί το στάτους της υποψήφιας χώρας, ξέρει και εκείνη, ξέρουν και οι Ευρωπαίοι, ότι δεν πρόκειται να ενταχθεί ποτέ στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Κάποια επιμέρους θέματα, Τελεωνειακή Ένωση, βίζες κλπ, είναι αυτά τα οποία τους απασχολούν.»
Ωστόσο για τις ΗΠΑ, αυτό οδήγησε σε μια «αδιαφορία» σε ό,τι αφορά το Κυπριακό.
Με αποτέλεσμα πλέον να μην έχουν απεσταλμένο, ή να μην συμμετέχουν στις όποιες επίσημες ή ανεπίσημες πενταμερείς.
«Και γενικά, απλώς να αναμασούν όποτε ρωτηθούν οποιος είναι πρέσβεις την επίσημη θέση ότι θέλουμε μια λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας όπως προνοούνται αυτοί από τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών. Αυτή η πολιτική δεν πρόκειται να αλλάξει, καθώς δεν υπάρχει το κίνητρο για να αλλάξει».
Πλέον, όμως έχει δημιουργηθεί ένα νέο κίνητρο και αυτό είναι η ασφάλεια του Ισραήλ, σημείωσε ο κ. Ζαρούνας.
Στην εμβάθυνση των σχέσεων με το Ισραήλ είχε εστιάσει ο Ντόναλντ Τραμπ από την πρώτη θητεία του, σκυτάλη την οποία παρέλαβε και ο Τζο Μπάιντεν και συνεχίζεται και κατά τη παρούσα θητεία Τραμπ, μέσω της συνεργασίας 3+1, μεταξύ ΗΠΑ-Κύπρου-Ελλάδας-Ισραήλ, να υπάρχει ένας στρατηγικός διάλογος με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
«Είχαμε και έχουμε στρατηγικό διάλογο με τις Ηνωμένες Πολιτείες, συμφωνίες εκπαίδευσης και στρατιωτικής εκπαίδευσης κλπ. Υπάρχουν οι συμφωνίες για τη χρηματοδότηση της αναβάθμισης της βάσης του Ανδρέας Παπανδρέου στην Πάφο, ελικοδρόμιο στο Μαρί κλπ. Άρα το κέντρο βάρους των Ηνωμένων Πολιτείων είναι σε αυτό.»
Και αυτή πλέον εθνική πολιτική των ΗΠΑ την οποία ακολουθεί ο εκάστοτε Πρόεδρος ανεξαρτήτως αν προέρχεται από τους Δημοκρατικούς ή τους Ρεπουμπλικανούς.
Οι προοπτικές προς το «Major Non-NATO Allies»
Όπως τόνισε ο κ. Ζαρούνας, αυτό που φέρνει το εκλογικό αποτέλεσμα στο Κογκρέσο, είναι ότι «δημιουργούνται προϋποθέσεις εμβάθυνσης περαιτέρω αυτών των σχέσεων με την απόδοση στην Κύπρο της ιδιότητας του συμμάχου των Ηνωμένων Πολιτείων που δεν βρίσκεται στο ΝΑΤΟ».
Πρόκειται για τον όρο «Major Non-NATO Allies», μια κατηγορία, όπου συμπεριλαμβάνονται περίπου 20 χώρες, οι οποίες έχουν ιδιαίτερες σχέσεις με τις ΗΠΑ και έχουν κάποιου είδους προνόμια όπως για παράδειγμα συμβολικές τιμές μεταχειρισμένων υλικών.
Η ένταξη χωρών σε αυτή τη νομάδα άπτεται στις ΗΠΑ, χωρίς κάποια τρίτη χώρα να έχει βέτο, όπως είναι η περίπτωση του ΝΑΤΟ, με τον κ. Ζαρούνα να κρίνει πως η Κύπρος έχει όλες τις προδιαγραφές για να ενταχθεί.
«Θεωρώ ότι με το νέο κογκρέσο θα μπορέσουν να σπρωχθούν τα πράγματα περισσότερο, παρόλο που η απόφαση για ένταξη της Κύπρου σε αυτήν την ομάδα χωρών είναι του Προέδρου».
Όμως, όπως πρόσθεσε, το Κογκρέσο μπορεί να ζητήσει από τα Υπουργεία Εξωτερικών και Άμυνας μελέτες που να λένε κατά πόσο αυτό θα συνέφερε στις Ηνωμένες Πολιτείες, κάτι το οποίο θα μπορούσε να ασκήσει μια πίεση στον νυν Πρόεδρο ή θα προετοίμαζε το έδαφος για τον επόμενο Πρόεδρο για να ολοκληρωθεί μια τέτοια ένταξη.
«Απλώς, τώρα, δημιουργούνται πιο ευνοϊκές συνθήκες, έτσι ώστε να πάνε ακόμα παραπέρα και να θεσμοθετηθούν με έναν πολλά πιο σημαντικό τρόπο από εκεί που είναι σήμερα. Είναι αυτό που δημιουργείται. Μια ευνοϊκή συγκυρία. Αν θα την αξιοποιήσουμε ή όχι, είναι σε μας.»
